• 8 Tips die je helpen als je introvert bent

    8 Tips die je helpen als je introvert bent

    Author Ingrid

    In de jaren dat ik als coach werk, heb ik inmiddels al heel wat mensen mogen begeleiden naar minder stress en een mooier leven. Natuurlijk zijn al die mensen verschillend met even zo verschillende verhalen. Toch zie ik ook genoeg overeenkomsten. Wat ik graag met je wil delen, is mijn ervaring met introverte mensen. En vooral: wat introverte mensen nodig hebben. Want vaak blijkt dit een eye-opener te zijn. Niet alleen voor hen zelf, maar ook voor de omgeving.

    Wanneer ben je introvert?

    Introverte mensen zijn de mensen die in een groep mensen liever een beetje op de achtergrond blijven. Ze voelen zich meer op hun gemak in één-op-één contact. Ik ervaar dat introverte mensen gevoeliger zijn voor prikkels van de omgeving. Ze zijn rustig, praten vaak met een wat zachtere stem en vinden het meestal moeilijk om ad rem te communiceren. Ook kan het soms lastig zijn om eigen grenzen te (h)erkennen en communiceren.

    Als introvert kun je bij anderen overkomen als stil of zelfs gesloten. Een introvert heeft liever waardevolle vriendschappen dan vluchtige contacten. Een van de grootste verschillen met een extravert, is dat een introvert voornamelijk energie geeft in het contact met andere mensen. Een extravert persoon krijgt juist energie van andere mensen. Eigenlijk leeft een introvert vooral in zijn eigen innerlijke wereld. En een extravert leeft vooral in de wereld om hem heen. 

  • Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Author Ingrid

    Het was iets wat mij intrigeerde als ik mensen tegenover me had zitten in een loopbaanbegeleidingstraject. Mensen die een burn-out hadden gehad en die de vraag "Wat heb je geleerd van je burn-out?" niet goed konden beantwoorden. Het was misschien zelfs wel dat ik daardoor koos om me te specialiseren in stress en burn-out. Want ik zou écht goed kunnen doen! Ik zou al die mensen met een burn-out kunnen meenemen in hun leerproces en ontdekkingsreis en ze tot nieuwe inzichten kunnen brengen. Dat is nog eens écht iets betekenen voor andere mensen (mijn missie)!

    En zo ontwikkelde ik (na mijn opleiding) een traject voor burn-outbegeleiding wat je stapsgewijs meeneemt van accepteren naar herstellen, van herstellen naar leren en waarna je (indien werkgerelateerd) tot slot weer aan de slag kunt gaan. Met nieuwe leerpunten en inzichten uiteraard. Leren van je burn-out vind ik een essentieel onderdeel van je herstelproces. Het zorgt er bovendien voor dat terugval in de toekomst voorkomen wordt.

    Inmiddels lijkt het me interessant om te delen wat mijn cliënten eigenlijk tot leerpunten en inzichten benoemd hebben. En dat is best veel!

    • Ik heb geleerd dat ontspannen nut heeft.
    • Ik neem nu meer tijd voor mezelf, zodat ik weer kan opladen.
    • Ik wist niet dat ik zo veel invloed kan uitoefenen op situaties, gewoon door zelf duidelijker te communiceren.
    • Het waren vooral mijn eigen gedachten die mij stress gaven.

     

  • Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Author Ingrid

    Ik heb een passie voor gezond leven. Dat is zeker niet altijd zo geweest. Maar sinds ik eenmaal ervaren heb wat een gezonde levensstijl mij oplevert, wil ik niet anders meer. Een gezonde levensstijl betekent voor mij dat ik puur en natuurlijk eet, dat ik 3 tot 5 keer per week sport en dat ik streef naar balans en rust. Als je genoeg aandacht geeft aan deze elementen, ga je je steeds beter voelen en werk je bovendien aan je eigen draagkracht. Hierdoor krijgt stress minder grip op je en ben je bovendien beter bestand tegen stressvolle omstandigheden.

    Stap #1: Puur en natuurlijk eten

    Als je bewust kunt kiezen voor puur en natuurlijk eten, dan zal dit je veel opleveren. Er zijn vele voordelen voor je gezondheid. De bewijzen van de relatie tussen kunstmatig en bewerkt voedsel en de negatieve gevolgen hiervan voor je gezondheid stapelen zich steeds meer op. Als je kiest voor puur en natuurlijk eten, zal je hele lichaam je dankbaar zijn! Optimale gezonde voeding draagt in positieve zin bij aan je vitaliteit. Je gaat je lekkerder in je vel voelen. Ik ben er bovendien van overtuigd dat je kunt afvallen door te stoppen met diëten en te kiezen voor pure en natuurlijke voeding. Het is een heel andere keuze, welke nu eens niet gericht is op wat je niet mag, maar vooral op wat je wél mag en kunt eten. Dat voelt gewoon zó veel beter!

    Puur en natuurlijk eten betekent dat je:

    • Dagelijks veel vers fruit en verse groenten eet.
    • Vaker (of beter: alleen nog) kiest voor natuurlijke en onbewerkte voeding. Dit betekent: geen E-nummers, maar wel volop vers eten! Vermijd eten wat bewerkt is.
    • Minder (rood) vlees en vaker (vette) vis eet, het liefst biologisch.
    • Lege koolhydraten, suiker en lightproducten niet meer eet. Wees ook alert op verborgen suikers in je voeding. Bloem, wit brood en pasta bevatten ook suikers. Je vervangt deze lege koolhydraten door volkoren producten. En weet je dat je zónder suiker ook een lekkere cake kunt maken?
    • Kiest voor écht koken in plaats van kant-en-klare producten (dus wég met die pakjes en zakjes die niet goed voor je lichaam zijn).
    • Ongezonde vetten (zoals transvet) vervangt door gezonde vetten, zoals olijfolie, roomboter, omega 3 (avocado’s, olijven, ongebrande noten, vette vis, kokosolie).

    In de basis komt het erop neer dat je niets eet wat in een fabriek bewerkt is en dat je je lichaam geeft wat het nodig heeft. Echt eten. 

  • Een eye-opener: echt eten

    Een eye-opener: echt eten

    Author Ingrid

    Een van de onderwerpen die altijd aan de orde komt bij mijn stress- en burn-outbegeleiding, maar natuurlijk ook bij mijn nieuwste programma een Gezonder Leven, is voeding. Een gezond voedingspatroon draagt namelijk niet alleen bij aan een gezond lichaam, maar een gezond voedingspatroon geeft ook energie en hiermee vergroot je je eigen draagkracht.

    Ik geloof in echt eten. Een van mijn inspirators is Michael Pollan (journalist, auteur en voedseldeskundige). In een filmpje op YouTube kun je zelf zien wat hij te vertellen heeft over voeding, de voedingsindustrie en de relatie met onze gezondheid. Onderstaand lees je het interview in een notendop. Voor mij is dit niet alleen mijn persoonlijke richtlijn hoe ik eet, maar ook is dit één van de onderwerpen die aan de orde komt in de online cursus een Gezonder Leven. Ik hoop dat het ook voor jou een eye-opener kan zijn om te kiezen voor echt eten.

    Michael Pollan vertelt over de negatieve invloeden van goedkoop en bewerkt voedsel

    Het is verbazingwekkend hoe goedkoop het voedsel tegenwoordig geproduceerd kan worden. De voornaamste bron van energie bij het produceren van voedsel in de landbouw is niet langer de zon, maar dit zijn fossiele brandstoffen geworden. Dit geldt voor zowel de productie van voedsel, maar ook voor het gebruik van pesticiden en het wereldwijd transporteren van voedsel. De huidige productie van voedsel is hiermee ook geen duurzame oplossing.

    Beïnvloedt goedkoop voedsel onze gezondheid?

    Er is een direct verband tussen het voedingspatroon in de westerse maatschappij in relatie tot ziektes, zoals obesitas, diabetes, hart- en vaatziekte en kanker. Het is niet normaal dat we deze ziektes ontwikkeld hebben. Het is grotendeels een gevolg van onze manier van eten en levensstijl. Op plaatsen in de wereld waar het westers voedingspatroon wordt geïntroduceerd, ontstaan dezelfde ziektes. Deze westerse ziektes verspreiden zich steeds verder naar gelang het westers voedingspatroon zich verder verspreid over de wereld.

    De oorzaken in een notendop

    Historisch gezien hebben er de laatste tientallen jaren radicale veranderingen plaatsgevonden in ons voedingspatroon:

    • Ons eten wordt steeds vaker geproduceerd in een fabriek.
    • De verwerking van suiker, kunstmatige suikers en glucose-fructosestroop in ons voedsel.
    • De introductie van fast food en het steeds groter maken van porties.
    • Het goedkoop aanbieden van vlees, waardoor mensen het meer zijn gaan eten.  
  • Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Author Ingrid

    Herken je dit? Het zit zo vol in je hoofd, gedachten tuimelen over elkaar heen. Je hebt moeite je gedachten te ordenen en je te concentreren. Er zijn zo veel dingen te onthouden en je moet dit en dat ook niet vergeten. Eigenlijk voelt het alsof er niets meer in je hoofd bij past.

    Je ervaart onrust en chaos en vindt het lastig om je te focussen. Een vol hoofd leidt tot concentratieproblemen, waardoor je vermoeider raakt om toch nog hetzelfde te kunnen blijven doen. Het kost je steeds meer inspanning en energie.

     

    Uit je hoofd komen... hoe doe je dat eigenlijk?

    • Maak eerst je hoofd wat leger. Een eerste stap die je kunt zetten, is opschrijven wat er in zit. Zijn het die tientallen actiepunten die je nog moet doen? Schrijf dit dan eerst eens voor jezelf op en bekijk rustig wat de hoogste prioriteit heeft.
    • Zit je hoofd vooral "vol" met andere dingen die niet zo veel met actiepunten te maken hebben? Ook dan kun je beginnen met je hoofd leger maken door te schrijven. Welke gedachten bevinden zich in je hoofd, welke gedachten tuimelen er nu eigenlijk over elkaar heen? Schrijf het op en schep hierdoor orde.
    • Zo, nu dit gedaan is, gaan we wat aandacht geven aan lichamelijke inspanning. Uit je hoofd komen doe je juist door een lichamelijke activiteit te doen. Dus ook als je moe bent. Ga vaker wandelen of kijk hoe je concreet een begin kunt maken met meer lichaamsbeweging. Kies een vorm die je leuk vindt. Ik weet zeker dat je hoofd daarna leger is!

     

  • In 8 stappen naar meer zelfvertrouwen

    In 8 stappen naar meer zelfvertrouwen

    Author Ingrid

    Het is maandagmorgen, je voelt je niet helemaal lekker in je vel, dus hup naar de winkel om wat zelfvertrouwen te kopen. Zou dat niet mooi zijn? "Een onsje, mevrouw?" "Nee, doet u mij maar 2 ons vandaag". En klaar is Kees. Helaas is het niet zo simpel. Maar groeien naar meer zelfvertrouwen ligt wél binnen je bereik!

    Zelfvertrouwen is eigenlijk je geloof in jezelf dat je iets goed kunt. Mensen met zelfvertrouwen kunnen hun eigen kwaliteiten realistisch inschatten. Deels wordt dat bepaald door je jeugd waar je zelfbeeld wordt gevormd. Maar minstens zo belangrijk is hoe je jezelf waardeert. Kun je jezelf waarderen, ook als je een fout maakt? Zelfwaardering staat daarmee ook aan de basis voor je zelfvertrouwen. Dan is bij zelfvertrouwen ook nog bepalend of je in bijvoorbeeld je werk ervaart dat je iets kunt, dat je goed werk levert, dat je ervaart waar je goed in bent. Hoe vaker iets lukt of goed gaat, hoe meer je zelfvertrouwen de kans krijgt om te groeien.

    Wat kun je zelf doen voor meer zelfvertrouwen?

    1. Vraag jezelf af: wat is er goed aan mij? Wat zijn je positieve eigenschappen? Noem minstens 5 kwaliteiten van jezelf. Moeilijk? Hoe zouden de mensen die dichtbij je staan dit dan benoemen? Vraag het ze desnoods!

    2. Maak deze zin af: "Ik ben trots op ... ". Maak een lijst met alles waar je trots op bent van jezelf en lees hem regelmatig door.

    3. Accepteer je minpunten. Natuurlijk heeft ieder mens ook minpunten. Inderdaad, ieder mens, hier ben je niet alleen in. Is dat nou echt zo erg? Accepteer ze of kijk of je er iets aan zou kunnen en willen veranderen. En hoe zou het zijn als je jouw minpunt zo positief mogelijk bekijkt? Wees lief voor jezelf.

    4. Stop met jezelf afkeuren. De meeste mensen zijn milder voor hun vrienden dan voor zichzelf. Bedenk dat je ook zo mild voor jezelf kunt zijn. Je kunt je gedrag afkeuren, maar keur nooit jezelf af.


     

  • Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Author Ingrid

    Als ervaringsdeskundige weet ik dat het zo is: gevarieerde en volwaardige voeding geeft je meer energie en draagt bij aan een energiek gevoel. Voeding is één van de verschillende ondersteunende elementen wat bijdraagt aan verlaging van stress- of burn-outklachten. Voeding als ondersteunend element van herstel is iets waar mijns inziens te weinig aandacht voor is. 

    Zeker bij een burn-out is het zo dat als je onvoldoende aandacht besteedt aan deze voedingsrichtlijnen, dit je herstel tegenwerkt.

    Voeding kan nooit de enige oplossing zijn voor je stress- of burn-outklachten, maar is wél een belangrijke component om hier grip op te krijgen!

     

     

    Vermijd deze voeding als je stressklachten of een burn-out hebt

    In de eerste plaats: suiker geeft je energieniveau misschien een korte boost, maar dit betaal je ook weer terug met een onvermijdbare dip. Als je dagelijks te veel suiker eet of drinkt, zorgt dit er voor dat je bloedsuikerspiegel te veel en te vaak uit balans is. Je energieniveau schiet omhoog en weer omlaag en dit betekent (nog meer) disbalans.

    In de tweede plaats veroorzaakt het drinken van te veel koffie (of andere drankjes waar cafeïne in zit) voor een stijging van je al verhoogde cortisolniveau en vergroot je hiermee een gestrest of gejaagd gevoel.

    Vermijd verder ook deze energiebrekers in je voeding en levensstijl:

    • Alcohol, nicotine, stimulerende drugs.
    • Naast suiker: zoetstoffen of voedingsmiddelen met suiker als ingrediënt (dus ook rietsuiker, kristalsuiker, glucose(stroop), maïssiroop, fructose, melksuiker, frisdranken of geconcentreerde vruchtensappen).
    • Fabrieksvoedsel en alle bewerkte producten (eet voedsel wat je grootmoeder ook herkent).
    • Te veel verzadigde vetten (dus ook transvetten en bewerkte vetten, zoals in koekjes). Verzadigde vetten zijn vetten die bij kamertemperatuur hard zijn.
    • Stop met het eten van voedingsmiddelen waarvoor je overgevoelig of waaraan je verslaafd bent. 

     

    Eet deze voeding wél als je stressklachten of een burn-out hebt

    • Voeding die rijk is aan B-vitamines (aanhoudende stress rooft je B-vitamines), zoals: bonen, asperges, erwten, champignons, zilvervliesrijst, broccoli, avocado’s, linzen, eieren, volkoren producten, bananen, noten en zaden, bruine rijst. 
    • Voeding die rijk is aan vitamine C: deze vitamine laat de hoeveelheid cortisol in je bloed na een stressreactie sneller dalen. Daarnaast is vitamine C een sterke antioxidant, die schadelijke oxidatieprocessen tegengaat, waardoor de algehele afweer tegen ziekte toeneemt. Voedingsmiddelen met veel vitamine C zijn: broccoli, paprika’s, kool, aardbeien, waterkers, bramen, citroenen, tomaten, citrusvruchten, bloemkool, alfafa. 
  • 50 Tips voor meer ontspanning

    50 Tips voor meer ontspanning

    Author Ingrid

    In dit tijdperk waarin steeds meer van ons gevraagd wordt, is het ontzettend belangrijk om regelmatig te ontspannen. Mijn cliënten met stress- en burnoutklachten hebben één ding gemeen: ze hebben moeite om te ontspannen. Soms zie ik ook dat mensen zo druk zijn, dat zij menen dat ze geen tijd hebben om te ontspannen. En dat terwijl dit zo belangrijk is. Sterker nog: juist dan heb je alle reden om vaker voor ontspanning te kiezen.

    Ik geef je één reden: het nut van ontspannen geeft lichaam en geest de mogelijkheid om weer op te laden. En dat is nodig. Daarom is het ook nuttig. Jouw lichaam en geest hebben dit nodig. Geen inspanning zonder ontspanning. Voor een betere balans in je leven en voor een mooier leven: kies vaker voor ontspanning.

     

    Ik hoop je te inspireren met deze 50 tips voor meer ontspanning

    1. Lees een boek

    2. Luister naar muziek

    3. Neem een bad

    4. Zoek de natuur op en kijk om je heen

    5. Ga lekker hardlopen

    6. Schrijf in een dagboekje of blog

    7. Eet bewust in stilte

    8. Schrijf een brief

    9. Bel een vriend(in)

    10. Ga in je lunchpauze naar buiten voor een wandeling

    11. Beweeg tot er zweetdruppels op je voorhoofd staan

    12. Zing op je favoriete muziek

    13. Dans

    14. Schilder of teken (ook al heb je geen talent)

    15. Wees dankbaar voor wat goed gaat

    16. Adem 3x diep in en laat je uitademing langer zijn dan je inademing

    17. Speel met je huisdier

    18. Maak quality time voor je kinderen

    19. Schommel net als vroeger

    20. Ga tuinieren

    21. Laat negatieve gedachten los

    22. Doe een dutje in een hangmat

    23. Ga vliegeren

    24. Kijk naar de wolken en ontdek figuren

    25. Begin met yoga


     

  • Check je werkstress

    Check je werkstress

    Author Ingrid

    Ruim 1 op de 8 werknemers in Nederland heeft last van werkstress. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid organiseert van 3 tot en met 6 november de landelijke Check Je Werkstress Week (www.checkjewerkstress.nl). Samen met bekende boegbeelden zoals Leontien van Moorsel en Lodewijk Asscher worden dagelijks diverse thema’s besproken over hoe werkstress het beste aangepakt kan worden. Uiteraard steunt Uw Coach deze landelijke week.

    Check Je Werkstress Week

    In Nederland lopen jaarlijks bijna 1 miljoen mensen het risico op een burn-out of andere werkgerelateerde psychische ziekten. Signalen zoals slapeloosheid, aanhoudende hoofdpijn of oververmoeidheid worden vaak niet op tijd herkend. Twaalf procent van de werknemers heeft last van een burn-out of zit er tegen aan. Binnen vele organisaties is de kans groot dat er collega’s of werknemers zijn die wegens werkstress thuis zitten of die de werkdruk niet aan kunnen.

     

    De Check Je Werkstress campagne wil werkstress bespreekbaar maken en daarmee verzuim op de werkvloer voorkomen. De Check Je Werkstress Week vindt plaats van 3 tot en met 6 november en past binnen de landelijke campagne tegen werkstress. Bedrijven en boegbeelden doen mee door in deze week te sporten, de aandacht te vestigen op werkplezier en het gesprek aan te gaan over werkstress.

     

    Uw Coach doet mee aan de Check Je Werkstress Week

    Uw Coach heeft al vele mensen begeleid bij het voorkomen en herstellen van een burn-out.  Op deze blog is genoeg te lezen wat van grote nut is voor zowel de mensen die een burn-out willen voorkomen, de mensen die chronische stress of een burn-out hebben én de mensen die willen weten hoe ze het beste kunnen omgaan met mensen met een burn-out.

    Deze 3 artikelen worden veel gelezen op de site:

     

    Voorkomen is beter (én goedkoper) dan genezen

    Uw Coach ondersteunt de landelijke Check Je Werkstress Week om het onderwerp werkstress in Nederland hoger op de agenda zetten en uitval van werknemers binnen de organisatie te voorkomen. Voorkomen is beter dan genezen en wat mij betreft is het de hoogste tijd dat meer werkgevers zich mede verantwoordelijk voelen voor het welzijn van hun werknemers. Want helaas zie ik nog té vaak dat werkgevers het probleem werkstress of chronische stress niet serieus (genoeg) nemen.

     

    Preventieve oplossingen voor werkstress

    De preventieve oplossingen die door Uw Coach geboden worden, zijn:

    • E-learning voor een gezonde levensstijl via de Gezonderie waarbij 3 thema’s voor gezonde werknemers behandeld worden: gezonde voeding, bewegen en sporten en stress.
    • Burn-out preventiespreekuur. Uw Coach werkt samen met Gingermood voor een landelijke dekking. Neem contact op om de mogelijkheden te bespreken en mail meteen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .

     

  • Energiegevers of energienemers?

    Author Ingrid

    Stress kent natuurlijk vele oorzaken. Soms wordt stress veroorzaakt doordat je te maken hebt met veel mensen en/of omstandigheden die je energie kosten. Als je te maken hebt met stress of vermoeidheid, kan onderstaande oefening je inzicht brengen in hoeverre dit veroorzaakt wordt door mensen en/of omstandigheden die je energie wegnemen. Energiegevers of energienemers?

    Door het invullen van onderstaand figuur kun je meer inzicht krijgen over je relatie met andere mensen en in hoeverre ze je energie geven of juist energie bij je wegnemen. Geef jezelf een plek in de cirkels door een rondje in het midden te tekenen. Teken daarna met groen de verschillende mensen in je leven die een positieve, steunende (energieverhogende) rol spelen in je leven. Zet ze op de afstand en plaats die passend is: staan ze dichtbij je of juist wat verder van je af? Teken hierna met rood de verschillende mensen in je leven die een negatieve (energieverlagende) rol spelen in je leven en zet deze ook op de afstand en plaats die passend is.

    cirkels

    Lees verder voor de vragen...


     

  • Mijn 3 beste tips voor minder stress

    Mijn 3 beste tips voor minder stress

    Author Ingrid

    Stress. We hebben er allemaal last van. Stress kan namelijk heel reëel in je leven aanwezig zijn. Denk maar aan een hoge werkdruk, het verlies van je baan, of bijvoorbeeld verdrietige omstandigheden in je gezin of familie. Maar natuurlijk komt het ook voor dat je vooral (of misschien wel mede) je eigen stress veroorzaakt. Door veel te piekeren, of negatief tegen jezelf te praten, door veel te eisen van jezelf… er zijn meerdere redenen waarom mensen hun eigen stress veroorzaken of verergeren. Daar is wat aan te doen. Wat je altijd zelf kunt doen, is werken aan je eigen draagkracht. Ik geef je daarom mijn 3 beste tips voor minder stress.

    Sport!

    Het is een feit: als je gaat sporten, word je blijer. Dat komt door die fijne gelukshormoontjes (endorfines) die dan in je hersenen worden aangemaakt. Maar misschien minstens zo belangrijk is: door te sporten kun je even loskomen van zorgen, vergeet je ineens te piekeren en word je bovendien nog fitter ook. Er zijn vele, vele voordelen van sporten te benoemen (en dat heb ik ook al eerder gedaan in dit artikel Sporten? Waarom zou ik?). Dus waar wacht je eigenlijk nog op? 

    Lees verder voor meer tips...


     

  • Je moet helemaal niks

    Je moet helemaal niks

    Author Ingrid

    Maar al te vaak hoor ik mensen tijdens coachgesprekken het woordje "moeten" gebruiken. Bij cliënten met stressgerelateerde klachten hoor ik het woordje zelfs nog ietsje vaker. Ik moet sporten, ik moet geld verdienen, ik moet dit, ik moet dat... de lijst is oneindig. Wanneer ik mijn cliënten terug geef dat het woordje "moeten" vaak valt, wordt dit veelal ook beargumenteerd met de reden "ja maar, het moet echt...". Geen speld tussen te krijgen. Of toch?

    Vervolgens stel ik de vraag wat dit moeten eigenlijk met je doet. Wat voor gevoel geeft het woordje "moeten" je? Reacties zijn vooral in de trend van "het verkrampt me", "het geeft druk", "het beperkt me". Niet echt iets waar je energie van krijgt dus. Hoe is dit in jouw leven? Moet jij veel van jezelf? En hoe kom je er weer van af, van al die "moetens"? Is het mogelijk om te ont-moeten?

    Ja, dat kan. Het vraagt wel wat oefening. Begin met deze stappen om jezelf te ont-moeten. 

    Stap 1: word jezelf bewust van hoe vaak je het woordje moeten gebruikt. Let er eens een paar dagen op of dit iets is wat jij veel doet. Dus als jij jezelf het woordje "moeten" hoort zeggen, denk dan even terug aan het uitroepteken op de foto.

    Stap 2: stel jezelf deze vragen: "Moet het echt? Of is het iets wat ik mezelf opleg? Hoe erg is het als ik genoegen neem met minder moeten?".

    Stap 3: komt er al iets meer ruimte? Vervang dan jouw "moetens" die overblijven, door "willen". Je moet namelijk helemaal niks! Hoe voelt het als je moeten vervangt door willen?

  • 3 Krachtige vragen die je jezelf kunt stellen bij stress

    3 Krachtige vragen die je jezelf kunt stellen bij stress

    Author Ingrid

    Laatst had ik het nog met een cliënte over hoeveel meer er de laatste jaren van ons gevraagd wordt. Onze wereld verandert. En hoe. Klik hier. Lees dit. Download dat. Mail nu. App. De wereld schreeuwt steeds harder om jouw aandacht. Doe. Denk. Wees succesvol. Faal niet. Wees perfect. Doe mee. Je moet! Presteer meer! Input, input, input. Must see! Must read (zoals dit artikel, maar ja)! Je smartphone produceert constant geluidjes die je aandacht en actie vragen. Je mailbox stroomt over. Je to do-list komt nooit af. We leven ons leven in sneltreinvaart en lijken altijd maar haast te hebben. De belasting en stressverhogende omstandigheden nemen overduidelijk toe. Maar wat doe jij?

    Ja, zeg eens: wat doe jij?

    Ga jij mee in die hysterische sneltrein van altijd maar door, door, doorgaan? Hoe vaak neem je eigenlijk een moment om stil te staan? Is het echt zo belangrijk, die carrière van je? Is dat waar het in het leven om draait, denk je? Komt het nog wel eens voor dat het voor 10 minuten helemaal stil is? Om je heen, of in jou? Waar trek jij je grenzen eigenlijk? Of ben je vergeten dat jij degene bent die je situatie kan veranderen? Hoe gaat het eigenlijk met jou? Vraag je jezelf dat wel eens af? Of heb je daar ook geen tijd voor? Bang voor het antwoord misschien? Zou het niet beter zijn als je voortaan in een stoptrein stapt? Of zullen we eens gek doen en meteen op je pauzeknop drukken?

    Pauze

    Wat een mooi woord. Pauze. Dat is stap 1 die je zet. Stop eens even (en doe dit vooral vaker). Zet alle geluid uit wat je nu af kan leiden. Je bent er even niet. Het is tijd voor jou. Dat is stap 2. Pak pen en papier, stap 3. Haal nu 3 keer diep adem, stap 4. Voel je je al ietsje beter? Fijn. Dan ben je klaar voor stap 5. Beantwoord de onderstaande vragen.

     

  • Ontdek de oorzaken van een burn-out 2.0

    Ontdek de oorzaken van een burn-out 2.0

    Author Ingrid

    Een van de meest aan mij gestelde vragen is waardoor een burn-out veroorzaakt wordt. Omdat ik van mening ben dat de omstandigheden in onze huidige (digitale) wereld zorgen voor een toename van prikkels van buitenaf, schrijf ik dan ook dit artikel over de oorzaken van een burnout 2.0. Het is de hoogste tijd om de toenemende invloeden in onze huidige wereld breder bekend te maken. Maar laten we bij het begin beginnen. Wat zijn eigenlijk de oorzaken van een burn-out? 

    Oorzaken van burn-out 1.0

    In de eerste plaats kunnen de oorzaken van een burn-out liggen in omgevingsfactoren. Er is dan sprake van een reële en objectieve druk. Deze druk duurt dan langer dan 6 maanden. Er is sprake van een voortdurende stressfactor, ofwel chronische stress. 

    Denk hierbij aan:

    • Hoge werkdruk
    • Slepende omstandigheden, zoals aanhoudende financiële problemen, gezondheidsproblemen van jezelf of een familielid
    • Ingrijpende levensgebeurtenissen, zoals traumatische gebeurtenissen of overlijden van een dierbare

    Deze omgevingsfactoren kunnen versterkt worden als er sprake is van subjectieve druk, welke bestaat uit stressverhogende gedachten, belemmerende overtuigingen en irreële denkpatronen.

    In de tweede plaats zie je vaak een oorzaak liggen in de persoonlijke eigenschappen. Je bent bijvoorbeeld een perfectionist en stelt hoge eisen aan jezelf of je omgeving. Of je belangrijkste drijfveer is om altijd maar anderen te helpen (waardoor je eigen behoefte in het gedrang komt). Ik heb eerder een artikel geschreven over karaktereigenschappen “Hoe scoor jij als burn-outtype?” wat hier dieper op ingaat.  

    Hiernaast speelt ook de fysieke en geestelijke veerkracht een rol. Fysieke veerkracht kun je versterken door gezonde voeding, regelmatig bewegen en voldoende herstelmomenten. Een goed contact met je lichaam is hierbij van belang. Anders “voel” je immers niet hoe het met je gaat en wordt voorbij gegaan aan klachten van stress. Met geestelijke veerkracht kun je denken aan zaken als positief denken en voldoende ondersteunende sociale contacten.

    De oorzaken van een burn-out zijn altijd een combinatie van omgevings- én persoonlijke factoren. De subjectieve druk kan bovendien een negatief effect hebben op de geestelijke veerkracht. Als je persoonlijke veerkracht laag is, kun je ook minder goed omgaan met druk van buitenaf. Je raakt dan sneller uit balans. 

  • Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Author Ingrid

    Op 47-jarige leeftijd denk ik het een en ander geleerd te hebben over rouw en verlies. Rouwen is wat je doet als je iets of iemand voorgoed verliest. Dat kan niet alleen een dierbare zijn, maar ook bij verlies van je gezondheid, baan, relatie of huis kan er sprake zijn van rouw. Het is een stressvolle gebeurtenis die – afhankelijk van de grootte van het verlies – kan zorgen voor een aanhoudende stressreactie in je lijf. Rouw en verlies hoort bij het leven. Zo ook in mijn leven. Hoe groter het verlies in mijn leven was, hoe meer ik er van leerde. Acht jaar geleden moest ik na haar overlijden leren leven zonder mijn moeder. Dit jaar kwam daar het verlies van mijn vader bij. Het jaar 2013 zal altijd het jaar blijven waarin ik leerde leven zonder ouders. Er is genoeg te lezen over rouw en verlies en allerlei fases die je wel of niet doorloopt. Dit is wat ik geleerd heb, voor zover je dat kunt samenvatten in minder dan 1000 woorden. 

    Ontkenning is misschien wel één van de eerste emoties die je voelt. Ontkenning is als een soort overlevingsmechanisme. Als de klap van het verlies zó groot is, dat je het (nog) niet kunt bevatten, dan lijk je te bevriezen (een stressreactie, net als vechten of vluchten). Je gaat handelen op de automatische piloot, want de wereld draait gewoon door. Jouw wereld staat stil, maar alles gaat gewoon verder. Het gaat als het ware langs je heen. Langzaam maar zeker en beetje bij beetje dringt het tot je door: “Het is echt zo”. In de ochtenduren wakker worden en je de waarheid realiseren vond ik altijd het ergste. Mijn ervaring is dat je in deze fase ook de meest heftige, fysieke pijn ervaart. 

    Boosheid kan volgen als het besef verder door begint te dringen. Dit is niet voor iedereen zo. De (mate van) boosheid wordt mede bepaald door de grootte van het verlies. Als je iemand verliest op een leeftijd dat het te verwachten is, zal boosheid waarschijnlijk minder snel aanwezig zijn. Als iemand te jong overlijdt, zal het vaker voorkomen dat er sprake is van boosheid. In deze fase loop je ook vaak met vragen als “Waarom ik?”, “Waarom zij?” en ken je gevoelens van onrecht en onmacht. Vragen waarop je geen antwoord krijgt. Uiteindelijk ontdekte ik dat de “waarom-vraag” me niets opleverde. Er komen geen antwoorden die het verlies rechtvaardigen. Het beste antwoord is eigenlijk dat gerechtigheid niet altijd te vinden is in deze wereld (al denken we dat vaak wel). Vrijwel iedereen maakt vroeg of laat verlies mee in zijn of haar leven.

    Boosheid kun je maar het beste uiten. Doe je dit niet, dan hou je het vast in je lijf. En dat is niet fijn. Je kunt je boosheid uiten door je af te reageren op een boksbal, hard te schreeuwen wanneer niemand je kan horen, sporten, schrijven, praten, huilen, noem maar op. Het is voor iedereen weer anders. Verandert het iets aan de situatie? Nee. Lucht het op? Ja. 

  • Nee zeggen: hoe doe je dat?

    Nee zeggen: hoe doe je dat?

    Author Ingrid

    Ik ben benieuwd hoe goed jij bent in je grenzen aangeven. In mijn coachpraktijk zie ik dat veel mensen met stress- of burn-outklachten dit lastig vinden. Vooral vrouwen zie ik hier vaak mee worstelen. Mannen zijn hier beter in. Wij vrouwen willen graag aardig gevonden worden. En we zijn nou eenmaal graag behulpzaam en zorgzaam. Op zich zijn dit fijne eigenschappen. We geven graag, want als anderen gelukkig zijn dan is het goed. Dat maakt ons gelukkig. Tot je er zelf last van krijgt en je alleen maar aan het zorgen, geven en helpen bent. Je geeft te veel en het gaat ten koste van jezelf. En juist daarom: het is tijd om aan jezelf te geven. Het is tijd om "nee" te zeggen.

     

    Waarom nee zeggen een goed idee is

    Wanneer je altijd maar geeft en het belang van anderen boven je eigen belang stelt, komt er een moment dat het gaat wringen. De balans tussen wat goed is voor de ander en wat goed is voor jou raakt verstoort. De druk en stress (of stressbeleving) neemt toe. Als je begint met nee zeggen en je grenzen aan gaat geven, is dit het gevolg: je creëert ruimte. Jouw ruimte. Je komt tegemoet aan wat jij nodig hebt. Stel je voor hoe dat zou voelen. Dan zetten we nu de eerste stap.

  • Deze 10 vitamines en mineralen geven je energie een boost!

    Author Ingrid

    Steeds meer mensen kampen met een energieprobleem. Vooral tijdens de donkere wintermaanden zijn mentale vermoeidheid, futloosheid en fysieke uitputting een probleem. Naast stress, blijkt een tekort aan essentiële bouwstenen vaak de oorzaak. Met deze reeks vitamines en mineralen help je je energiepeil in 'no time' opnieuw naar het gewenste niveau.

    1. Vitamine A

    Vitamine A zorgt voor een goede werking van het afweer- en immuunsysteem. Daarnaast is het goed voor je huid, haar en tandvlees en voorkomt het nachtblindheid.

    vitamines mineralen die energie boosten

    In wat voor voeding vind je vitamine A? Vooral in dierlijke producten en lever, maar ook in zuivelproducten, vis en eidooier. Daarnaast maakt het lichaam ook zelf vitamine A aan op basis van plantaardige producten. Zoete aardappelen, bloemkool, spitskool, wortels, sinaasappels, meloen en mango. De oranje kleur die veel van deze voedingsbronnen gemeen hebben, is het signaal dat ze betacaroteen bevatten. Die stof zorgt voor de opname van vitamine A als de producten door het lichaam worden verteerd.

    2. Vitamine B12

    Chronische stress zorgt ervoor dat onze vitamine B-reserves uitgeput worden - Ingrid Prent, gezondheidscoach

    Vitamine B12 zorgt ervoor dat de koolhydraten uit onze voeding worden omgezet in energie. Daarnaast zorgt deze vitaminesoort er ook voor dat je verteringssysteem geboost wordt. Wanneer het lichaam onvoldoende vitamine B12 binnenkrijgt, kan dat dan ook leiden tot sterke gevoelens van vermoeidheid. We vinden deze soort vooral terug in dierlijke voedingsmiddelen zoals melk, melkproducten, vlees en vleeswaren en eieren. Vooral de vitamine B12 uit schapenvlees, kip en vis wordt bijzonder goed opgenomen.

    3. Vitamine B6

    Vitamine B6 draagt in positieve zin bij tot de mentale helderheid en versterkt ons zenuwsysteem. B6 zou belangrijk zijn voor de hersenstofwisseling, omdat het de hersenen steunt in de productie van neurostransmitters. Daarnaast ondersteunt de vitamine ook ons verteringssysteem. Zo helpt het de voedingsstoffen in vlees af te breken en te verwerken. Vitamine B6 bevordert ook de opname van ijzer. 

    Zeer rijke dierlijke bronnen van vitamine B6 zijn bijvoorbeeld te vinden in kip. Ook goede bronnen zijn te vinden in vis (tonijn, forel, heilbot, haring, zalm), eieren.

    4. Foliumzuur

    Foliumzuur (B11) stimuleert de vorming van maagzuur en is belangrijk voor een goede leverwerking. De B-vitamine is betrokken bij de stofwisseling van eiwitten en vetten, is noodzakelijk bij de vorming van rode bloedlichaampjes en het helpt de hersenstofwisseling. We vinden de vitamine vooral terug in bonen, spinazie, avocado en groene bladgroenten. Maar ook ook spruitjes, broccoli, kool, asperges, fruit en tal van supplementen reiken de stof aan.

    5. Vitamine C

    Vitamine C is één van de belangrijkste vitamines voor het immuunsysteem. Mensen met stress en mensen die roken hebben zeker een verhoogde behoefte aan vitamine C. Het is ook de reinigingsvitaminebij uitstek: ze zorgt voor de afvoer van afbraakproducten en andere stoffen die het lichaam niet meer nodig heeft. Zonder al die overtollige 'ballast' voelt ons lichaam zich vanzelfsprekend veel fitter. Wie een tekort aan vitamine C heeft, zou bovendien vatbaarder zijn voor depressieve gevoelens.

    citrusfruit vitamine C

    We vinden deze vitamine vooral terug in sinaasappels en ander citrusfruit, boerenkool, rode, groene en gele pepers, guaves, raapstelen, tuinkers, kiwi, tomaten, papaja, bosbessen en natuurlijk in supplement vorm.

     

  • Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Author Ingrid

    Je hebt de diagnose burn-out gehad. De meeste mensen worstelen met deze diagnose. Gevoelens van schaamte, ontkenning en misschien wel schuld. Misschien ben je boos op jezelf. Denk je dat je gefaald hebt. Er kunnen allerlei emoties spelen. Als je wilt herstellen van je burn-out, zul je deze emoties eerst moeten aanvaarden. Erkennen dat ze er zijn. Er uiting aan geven.

    Want weet je… zolang je niet geaccepteerd hebt dat je burn-out bent, wordt het veel lastiger om te herstellen. Het kan zelfs langer duren. Al dat vechten met jezelf kost je bovendien ook heel veel energie. En laat dat nou net hetgeen zijn wat je nodig hebt voor je herstel.

    Je burn-out accepteren dus… maar hoe doe je dat?

    • Je emoties uiten is iets wat je kan helpen. Kies hiervoor een aantal mensen uit die dichtbij staan en bij wie je je vertrouwd voelt. Praat erover, hou het niet binnen. Gooi het eruit, huil het eruit. Alle opgekropte emoties houden ook weer spanning vast, dus het is belangrijk dat je dit wél uit.
    • Voor sommige mensen werkt schrijven heel goed. Dit kan ook een manier zijn om je emoties te uiten. Het kan bovendien verhelderend werken in je eigen herstelproces en het inzicht in jezelf.

     

  • 7 Tips om je doelen te bereiken

    Author Ingrid

    Hoe maak jij je doelen waar? Hoe vaak lukt het je om voor elkaar te krijgen wat je wilt? Met deze tips is je slagingskans zeker stukken groter.

    1. Visualiseer je einddoel 

    Stel je eens voor hoe het voor je zou zijn als je je doel bereikt zou hebben. Maak je einddoel voor jezelf eens helder alsof het een filmpje is. Hoe zou dit voor je zijn? Wat zou je omgeving aan je merken? Weet je dat het bereiken van je doelen een geweldige boost geeft voor je zelfvertrouwen? Je hebt het werkelijk bereikt, je hebt het gedaan! Zou dat niet fantastisch voelen?

    2. Omschrijf je doel in positieve vorm 

    Het is sterker als je doelen in positieve vorm formuleert in plaats van een negatieve vorm. Als je bijvoorbeeld zegt "ik wil niet meer roken" kun je dit ook omschrijven als "ik wil een gezond lijf". Door je doel zo te omschrijven heeft het meteen een positieve lading en dit heeft een positief effect op je mindset. Richt je dus op wat je WEL wilt in plaats van wat je niet wilt.

    3. Bepaal je doel zo specifiek mogelijk 

    Het is een feit: hoe specifieker je bent in het omschrijven van je doelen, hoe groter de kans is dat je ze ook behaalt. Er zijn meerdere methodes, maar ik denk dat de MAP-methode een heel eenvoudige en daardoor sterke methode is. Formuleer je doelen daarom: Meetbaar: hoe stel je objectief en zonder discussie vast of je je doel hebt bereikt? Wanneer ga je wat doen? Wees zo concreet mogelijk. Actief: maak duidelijk wat er moet gebeuren. Welke handelingen moeten worden verricht? Persoonlijk: maak duidelijk wat jij zélf gaat doen! Natuurlijk moeten anderen ook van alles in hun leven veranderen, maar dat kun jij niet besturen. Dat zullen ze zelf moeten doen.


     

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Geschreven door Ingrid op maandag, 20 februari 2012. Posted in Blog Social Buttons

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

  • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
  • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

  • Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
  • Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
  • Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
  • Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
  • Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
  • Als de burn-out een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
  • Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
  • Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
  • Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
  • Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend kennismakingsgesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.

Social Buttons

Comments (36)

  • Jessie

    Jessie

    06 maart 2013 at 08:59 |
    Mijn man is nu behoorlijk overspannen en het moeilijkste vind ik op dit moment dat hij het thuis op mij af reageert. Ik snap het wel, want ik ben de enige thuis met wie hij dit kan delen, maar ik kan hem zo moeilijk helpen. Hij gaat vaak zo te keer tegen mij met dat ik hem niet begrijp en dat ik hem niet steun dit in soms in bijzijn van onze dochter van 1,5. Zij begrijpt er niets van en komt dan naar mij toe om me te knuffelen of een hand op me neer te leggen. Ik leg dan aan haar uit dat papa problemen heeft en niet echt boos op me is.
    Hij is al naar de huisarts geweest, die heeft hem medicijnen gegeven om rustiger te worden en een doorverwijzing naar een psycholoog. Alleen zijn werkgever ziet niet in dat hij ziek is en wil dat hij gewoon komt werken. Ook de bedrijfsarts heeft niet geconcludeerd dat hij overspannen is. Dit alles komt door zijn werk, waarin hij naar zijn zeggen op de proef wordt gesteld en hij niet serieus wordt genomen.
    Ik weet het niet meer, ik wil hem zo graag helpen maar hoe? We krijgen alleen maar ruzie hierdoor. Ik merk dat het mij best zwaar valt omdat alles nu op mij neer komt. Heb je advies voor mij?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    08 maart 2013 at 12:16 |
    Wat moeilijk voor je, Jessie. Heeft de huisarts wel een diagnose gesteld, begrijp ik?

    Heb je eerder tegen je man gezegd dat je hem wel wilt begrijpen en dat je hem wel wilt steunen? Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen. Het is al fijn dat hij is doorverwezen naar een psycholoog; dit is in feite de persoon die hem hier nu verder bij gaat helpen. Wat jij wel voor hem kunt doen:
    - luisteren en hem laten praten, begrip tonen
    - stel desnoods als open vraag: wat kan ik voor je doen om je goed te helpen? Wat heb je van mij nodig? Jij hoeft dan ook geen oplossing te bedenken, je man kan dan aangeven wat hij van je nodig heeft.

    Wat je voor jezelf kunt doen:
    - zorg dat je zelf ook bij iemand terecht kunt om je verhaal kwijt te kunnen
    - blijf voor jezelf leuke dingen doen. Ook voor jou is deze situatie erg moeilijk. Soms kan het helpen om even afstand te nemen door dingen voor jezelf te blijven doen, soms kan dat al een klein wandelingetje zijn.

    Veel sterkte en lieve groet,
    Ingrid
  • Tanja

    Tanja

    03 mei 2013 at 20:19 |
    Mijn man is op dit moment bij zijn zus, nadenken over wat hij nog voelt voor mij. We zijn 12 jaar samen en hadden tot voor kort een geweldig huwelijk en leven.
    Ik ben kapot van verdriet want ik ben 20 weken zwanger en we hebben een zoon van 7 jaar. Ik ben met IUI zwanger geworden in december, een zeer bewuste keus dus. In februari op de wintersport, toen ik 11 weken zwanger was, ontdekte ik dat mijn man een relatie heeft met een 20 jaar jonger collegaatje (hij is 47) als sinds november, dus voor mijn zwangerschap.
    Het rare is dat de timing van de affaire "niet klopt", we waren in een piek van onze relatie (12 jaar), dat zegt mijn man ook en toch is er ruimte ontstaan. Na nu 5 weken knokken voor ons huwelijk, is hij nu vertrokken, want hij is in de war, voelt onrust en voelt de liefde niet meer voor mij en moet nadenken. Sinds 1,5 week heeft hij de diagnose burnout/depressie en is er niets van hem over. Veel van zijn extreem egoistische gedrag kan ik nu wel plaatsen want de dingen die hij deed, paste niet bij mijn man.
    Op zijn werk werd hij in januari tijdelijk ontheven van bepaalde taken want er liep een onderzoek naar hem. Uiteindelijk bleek hij niets misdaan te hebben maar het hele gebeuren heeft forse impact gehad op zijn eigenwaarde en zelfbeeld, plus zijn gevoel van rechtvaardigheid. Al met al diverse factoren waardoor een burnout/depressie me niet verbaasd.

    En ondanks alles wat er is gebeurd, wil ik mijn huwelijk en mijn gezin nog niet opgeven en wil ik mijn man graag thuis hebben zodat hij kan herstellen en genezen, al duurt dat lang en wordt dat voor mij zwaar. Hij twijfelt echter sterk aan zijn liefde voor mij en de verliefdheid op het collegaatje, helpt daarbij niet. Zij trekt aan hem, Joost mag weten waarom ze in zee wil met een man die 20 jaar ouder is, zo ziek is en over 4 maanden vader wordt van een baby, maar a la.

    Op welke manier kan ik mijn man overtuigen om thuis te komen en hier in alle rust te herstellen? Hij houdt zich nu vast aan de liefde voor mij die hij mist maar ik durf met alle vertrouwen te zeggen dat dat er nog is, alleen is het voor nu weg door alles wat er gebeurd is. Tzt zal het terugkomen. Ik weet dat ik hem niet zomaar kan overtuigen en ik weet ook dat ik niets kan zeggen waardoor hij direct terugkomt maar wat is in dit geval de beste aanpak met de meeste kans van slagen of waarbij ik hem in ieder geval niet afstoot ?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      06 mei 2013 at 05:41 |
      Allereerst wil ik zeggen dat ik met je mee voel, Tanja. Heftig wat je meemaakt en dan ook nog terwijl je 20 weken zwanger bent.

      Om je vraag te beantwoorden: ik weet niet of ik je het antwoord ga geven waarop je hoopt. Dit is namelijk mijn ervaring: als een man zegt dat hij ruimte nodig heeft om na te denken, dan is dit ook zo. Hij is nu tenminste op een “onafhankelijke” plek waar hij die ruimte ook heeft. Als hij zegt dat dit is wat hij nodig heeft, dan kun je hem misschien beter daar laten. Ik denk juist dat je meer kans hebt op zijn terugkomen als hij je gaat missen en hij bewust zelf die keuze maakt (voor jou). Eigenlijk denk ik dus ook niet zo zeer dat je hem kunt “overtuigen” om thuis te komen en in alle rust te herstellen. Het kan juist zijn dat dit voor hem nog verwarrender en moeilijker wordt. Of erger: als je te hard aan hem “trekt” (zoals zij), dat hij juist bij je weggaat. Het beste wat je mijns inziens kunt doen, is hem laten weten dat je er voor hem wilt zijn als hij daar behoefte aan heeft.

      Ik wens je veel sterkte.
  • Ellebil

    Ellebil

    23 juni 2013 at 09:00 |
    Hallo allemaal.

    Mijn vriend zit tegen overspannenheid aan. Zegt de huisarts. Persoonlijk denk ik dat hij al veel eerder heen is. Hij is doorverwezen naar een eertelijnspsychoog alleen wil hij er nu niet eens meer naar toe. Ik probeer hem in alles te helpen maar dit word erg moeilijk omdat hij heel kortaf tegen mij doet! Als ik iets zeg krijg ik weinig reactie terug. Als we op visite zijn of hij praat met andere mensen dan is hij z'n oude zelf weer maar zodra we weer in de auto zitten is hij weer stil en kortaf! Hierdoor voel ik me weer afgewezen en word het voor mij moeilijker om positief te blijven. Zelfs nu ik net geopereerd bent reageert hij weinig en komt ook niet uit zichzelf mij helpen. Moet bijna om alles vragen! Is dit normaal bij iemand die overspannen is ? En kan ik er wat aan doen om hem te helpen! Want ik word hier zo onzekere van
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    28 juni 2013 at 05:28 |
    Lieve Ellebil,

    Als je vriend inderdaad overspannen is, kan het zeker zo zijn dat hij minder aandacht voor jou heeft. Misschien heeft hij al zijn aandacht voor zichzelf nodig om "overeind" te blijven. Voor veel mensen is het erg moeilijk om te erkennen dat ze overspannen of burn-out zijn. Er kan een gevoel van schaamte meespelen. Dit komt omdat men vaak denkt dat overspannenheid of burn-out een teken van zwakte is.

    Heb je je vriend wel eens gevraagd HOE je hem het beste kan helpen? Wat ik je als laatste nog mee wil geven: probeer het niet op jezelf te betrekken door onzeker te worden.

    Ik wens je veel sterkte toe.
  • irene

    irene

    28 juni 2013 at 23:11 |
    Heb hetzelfde probleem. Mijn partner heeft de de diagnose burn-out en zwaar overspannen. Ik kan hem op persoonlijk vlak niet bereiken. Voor mij is het extra zwaar, omdat ik zelf ook nog eens een chronische ziekte heb die zowel lichamelijk en geestelijk zo'n effect heeft. Probeer af en toe tijd voor mezelf te nemen, maar heb dan ook weer het gevoel dat ik hem in de steek laat. Iemand ideeën???
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      03 juli 2013 at 04:47 |
      Zijn er nog dingen die jullie samen kunnen doen, Irene? Waar jullie allebei van kunnen genieten... misschien iets wat jullie deden voor je partner een burn-out kreeg? Ik denk verder dat het goed is dat je juist wel die tijd voor jezelf neemt. Ook jij hebt het nodig om energie op te laden. Sterkte, Irene.
  • M

    M

    05 november 2013 at 06:23 |
    Mijn man heeft een Burn-out . Vorige week voor het eerst bij de psycholoog geweest. Het heeft veel met zijn werk te maken. Alleen het probleem is we zijn altijd thuis maar ook op het werk. Het gaat 24uur per dag door. We varen op een binnenvaartschip en zijn veel in het buitenland en zitten dus eigenlijk op een eiland. Niemand kan een kant op om even weg te zijn. Heb echt geen idee hoe ik het moet aanpakken zit er zelf aardig doorheen. Hij zegt niets en als ik probeer te praten speelt gelijk de woede op. Word kwaad om niets. Wat moet ik doen?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    06 november 2013 at 13:29 |
    Beste M,

    Ik zou willen dat ik zó het antwoord voor je paraat had, maar dat heb ik niet. Jullie bevinden je in een moeilijke situatie. Als ik goed begrijp, is je man bij de psycholoog geweest. Als het goed is, gaat deze persoon ervoor zorgen dat hij handvatten krijgt om de situatie te verbeteren. Misschien heeft je man geen behoefte om erover te praten, lieve M. Je kunt misschien eens vragen hoe je hem het beste kunt helpen. Soms kunnen dat ook hele praktische zaken zijn. Het kwaad worden "om niets" is iets wat helaas ook erbij hoort.

    Ik wens je veel sterkte en alle goeds. En zorg ook goed voor jezelf.
  • me

    me

    13 januari 2014 at 13:15 |
    goedemiddag,

    ik weet niet meer wat ik moet doen. mijn vriend is overspannen en begrijp mijn vriend helemaal . ik heb zo vaak gevraagd of we iets kunnen doen samen en zegt steeds dat hij er geen in heeft en als zijn vrienden of broer of zus hem wat vragen dan kan het wel en dan voel ik me ook afgewezen en wordt daar erg onzeker van .. ik mag hem ook niet aan raken ...en doe ook alles zelf met de kinds wat ook zwaar is
    weten jullie mss wat ik nog kan doen?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      13 januari 2014 at 15:45 |
      Heb je al gevraagd HOE je hem het beste kunt helpen, beste me?
  • Jenny

    Jenny

    27 januari 2014 at 12:42 |
    Na diverse reorganisaties 'overleefd' te hebben is mijn partner uiteindelijk via een massa-ontslag toch ontslagen. Gelukkig had hij binnen een half jaar al weer een andere baan. Die baan vindt hij wel leuk maar er heerst een nare bedrijfscultuur van steeds paniek schoppen. Bovendien staan er hier weer allerlei reorganisaties op stapel en vertrekt de ene na de andere collega. Mijn partner moet veel overwerken, ook vaak in het weekend standby staan en hij moet voor zijn werk per dag 200 kilometer reizen (file rijden).
    Dan is ook nog zijn vader anderhalf jaar geleden plotseling overleden. Daarvoor al maar nu nog meer trekt zijn moeder enorm aan hem: zij legt veel beslag op hem omdat ze nooit haar kinderen heeft kunnen loslaten. Door dit alles is mijn partner volgens mij overspannen geraakt/ aan het raken. Hij heeft het gevoel nergens meer tijd voor te hebben, steeds achter de feiten aan te lopen, wel te kunnen huilen als iets een beetje misloopt. Hij klaagt tegen mij dat hij toch nooit iets goed doet (wat ik helemaal niet met hem eens ben), hij vergeet de ene na de andere afspraak of belofte, hij is mopperig en hij is niet vooruit te branden.
    Ik probeer begrip op te brengen en hem met zo min mogelijk dingen te belasten. Het probleem is alleen wel, dat als ik hem de ruimte probeer te geven, zijn moeder die ruimte direct voor zichzelf inpikt. Maar mijn partner durft of wil niet tegen zijn moeder op.
    Door dit alles ben ik ook lang niet altijd meer tevreden over onze relatie. Ik probeer ook aan mijn trekken te komen maar wil hem toch niet belasten. Ik vind het balanceren maar ik zie dat hij toch slechter wordt. Ik heb al diverse keren aangegeven dat ik bang ben dat hij overspannen aan het worden is en ik heb hem gevraagd hoe ik hem kan helpen. Maar ik krijg nooit echt een reactie daarop.
    Wat nu? Wat kan ik nog meer doen om mijn partner te helpen?
  • Ro

    Ro

    20 maart 2014 at 11:19 |
    Hallo,

    Mijn vriendin is nu ongeveer 3 jaar overspannen/burnout en lichtje depressief. Ze is toen naar de dokter geweest en loopt sindsdien bij de psycholoog. Ze is na 2 jaar een tijdje stabiel geweest en is toen medicatie (paroxetine 20mg) af gaan bouwen tot 3mg en toen ging het mis, alle stress kwam weer terug waardoor ze niet meer at, sliep en alleen maar paniekaanvallen kreeg wat ze zelf ontwikkeld in haar hoofd. dat komt omdat haar perfectionisme in de weg zit, dat is haar grooote probleem! Dat heeft een paar weken geduurd voordat ze daar weer stabiel van werd en is op de 4 mg blijven zitten en ging aardig goed weer. Nu zijn net de stucador en tegelzetter klaar na 2 weken verbouwen wat de nodige spanningen meebrengt en nu zit ze weer een week thuis en is alleen maar bezig met angsten creeeren over dingen waar ze normaal totaal geen moeite mee heeft. Totaal geen zelfvertrouwen dus! I
    Ik vind het zo zielig en heb echt het gevoel dat ik niks voor haar kan doen. Ze probeert zelf van alles en is slim genoeg om alles precies te vertellen wat ze voelt, alleen haar lichaam (maag) waar ze nu een 2de maagzweer is op komst en haar geest kan niet stoppen met denken.

    Wandelen doen we en ik probeer haar te stimuleren voor yoga of sportschool, alleen de zenuwen zijn zo sterk op het moment dat dat kansloos is. Ik wil zo graag iets voor haar doen maar weet niet hoe meer.
    Wat kan ik nog doen?
    • Ingrid

      Ingrid

      28 maart 2014 at 05:58 |
      Ik denk dat je vooral kunt blijven stimuleren om actief buiten te blijven. Wandelen is goed om te blijven doen. Yoga (misschien thuis?) is ook een manier om tot rust te komen. Kijk ook even op de site of het boek Verademing van nut kan zijn. Veel sterkte.
  • Jolanda

    Jolanda

    12 mei 2014 at 18:30 |
    Mijn man is al 2 jaar depressief, tijdens onze vakantie is mij duidelijk geworden dat hij een burn-out had. Ik heb al zoveel meegemaakt met hem...dat kan ik hier in een paar woorden niet vertellen. De reden dat ik dit bericht achterlaat is omdat ik er nu zelf aan onderdoor ga...wij zijn al 22 jaar getrouwd we waren maatjes en wilden samen oud worden maar door de burn out lijkt t of ik een compleet andere man heb...hard, ongevoelig, muur opgetrokken, niet redelijk, geen warmte, geen intimiteit, geen begrip, geen aandacht...ik trek t gewoon niet meer maar ik hou nog steeds veel van hem. Ik wil zo graag dat t over is want ik hou dit niet meer vol maar ik wil ook niet scheiden..we hebben relatietherapie gehad, maatschappelijk werkster, en nu is hij onder behandeling van een psycholoog maar hij blijft zo hard. Ik weet niet meer waar ik heen moet met mijn gevoelens..ben compleet gesloopt en voel nu ook steeds een gloeiend gevoel in mn borst. Kan iemand me helpen? Ik weet t niet meer...
    • Ingrid

      Ingrid

      13 mei 2014 at 05:38 |
      Misschien is het dan tijd om hulp voor jezelf te zoeken, Jolanda. Ik zou zeker even naar de huisarts gaan als je deze klachten hebt. Als je eventueel een coachgesprek wilt, mail dan naar me op info@uwcoach.nu of naar ingrid@vooreengezondleven.nl.

      Sterkte.
      • Jolanda

        Jolanda

        14 mei 2014 at 14:28 |
        Ik ben vandaag bij de huisarts geweest, as maandag heb ik mn eerste gesprek met een maatschappelijk werkster, hopelijk kan zij me helpen mezelf sterk te maken en om te gaan met de situaties waar ik steeds tegen aan loop. Bedankt voor je reactie.
      • Els

        Els

        13 februari 2015 at 08:41 |
        Hallo Jolanda,
        Hoe gaat het nu met je? Ik herken zo veel in je verhaal, de woorden die je gebruikt, het gevoel welke je beschrijft. Ook ik zit met een partner die mij afwijst en een grote muur om zich heen bouwt. Onlangs is zijn moeder overleden (11 jaar heb ik een lat relatie met hem) en ik stond niet eens op de rouwkaart.
  • Daniee

    Daniee

    22 mei 2014 at 21:30 |
    Een jaar geleden leerde ik de liefde van mijn leven kennen en kregen wij een fijne relatie.
    Ik wist toen al dat ze een hectische baan had met weinig tijd voor haar zelf en in het weekend dood moe zijn.

    Twee weken geleden zijn we gaan samenwonen.
    Door ook de verhuizing naar mij toe is ze geknapt, half jaar geleden had ze de diagnose burn out gekregen maar ze bleef werken.
    Nu heeft ze zich wel ziek gemeld maar ze kan ook niets meer en ligt bijna alleen op bed ook al doet ze haar best om eruit te komen om even wat te doen.

    Poooh wat is dir zwaar zeg, woon je eindelijk samen maar ik voel meer afstand tussen ons dan ooit, niet samen ontbijten, lunchen eten of iets leuks doen.
    Niet samen slapen omdat mijn wekker vroeg gaat en zij haar slaap wil.
    Weet echt niet hoe haar te helpen.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    24 mei 2014 at 05:12 |
    Ja, moeilijk Daniee. Heb je gevraagd aan haar HOE je haar het beste kunt helpen?
  • Daniee

    Daniee

    24 mei 2014 at 10:12 |
    Dank voor je reactie.
    Dat heb ik gevraagd en ze zegt dan "door mij te laten gaan, mijn eigen gang".

    Terwijl ik haar zo graag het belang wil laten in zien van ritme/structuur overdag ipv liggen, liggen liggen
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      25 mei 2014 at 05:31 |
      Het is zeker zo Daniee, dat energie op andere manieren opgebouwd kan worden dan door alleen maar te liggen (of rusten). Een hulpverlener zou haar kunnen begeleiden bij het opbouwen van energie. Vaak werkt dit beter dan dat de partner deze rol aanneemt.

      Sterkte.
  • Roos

    Roos

    19 augustus 2014 at 13:29 |
    Goedenmiddag.
    Sinds een tijdje is mijn (ex) vriend overspannen, we hadden een relatie van 1,5 jaar. Ik heb geprobeerd om hem de ruimte te geven, lief doen,boos worden en negeren ect. Ik ben in die tussen tijd zelf 2 keer weggaan voor rust en hem misschien in te laten zien wat hij mist. Hij deed vaak ook onredelijk tegen mij,

    Nu heeft hij er zelf een punt achter gezet en ben ik uit huis. Wat mijn foutis is dat ik het erg bij mezelf zocht ik was bang dat hij een ander had/vreemdging hij chat namelijk veel met woorden wat hij tegen mij zou moeten zeggen. Ik heb hem teveel op de huid gezeten en niet omdat ik wraak wil. Maar ik wil hem begijpen en ik wil dolgraag dat het goed komt.
    Nu heeft hij via via aangegeven dat ik te ver ben gegaan. Hoe moet ik er nou voorzorgen hem te laten inzien dat het mij spijt en dat ik het graag goed wil hebben?

    Groetjes R
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      28 augustus 2014 at 05:41 |
      Dit kun je dan toch gewoon zeggen, Roos? Dat je hem wilt begrijpen, dat het je spijt, dat je wilt dat het goed komt?

      Liefs,
      Ingrid
  • Elise

    Elise

    17 september 2014 at 08:14 |
    Hoi, mijn man is al meer dan 5 jaar overspannen, sinds de geboorte van onze eerste dochter. Er was een periode dat het wat beter ging maar nu gaat het slechter dan ooit.
    Hij heeft weinig inkomen als zzp'er en dat geeft hem heel veel stress.
    's Avonds gaat hij vaak weg naar zijn vrienden omdat hij het huis even uit moet, hij zit voor zijn gevoel teveel binnen en is teveel bezig met de verzorging van de kinderen.
    Maar de laatste dagen wil hij steeds dat ik overdag thuis blijf bij hem, omdat hij me nodig heeft. Ik doe wat ik kan maar ik heb een fulltime baan om ons hoofd boven water te kunnen houden!
    Ik wil dat hij professionele hulp zoekt maar als ik erover begin wordt hij gelijk boos. Zegt dat hij geen vreemden nodig heeft, alleen mij. Ondertussen reageert hij steeds heftiger en vreemder op ons.
    Wat kan ik hier nu mee?
  • L

    L

    25 november 2014 at 21:42 |
    Hoi,

    Mijn man is al meer dan een jaar ziek door een burn-out, depressie, angsstoornis en ptss.

    Zodra er een brief of telefoontje komt, die met zijn ziekte te maken heeft, zeker mbt werkgever, lopen wij hier thuis op eieren.

    Alles is aanleiding tot boos worden, onredelijke reacties en agressie zoals dingen stuk maken.

    Ik ben zelf chronisch ziek en ik studeer en werk. We hebben kinderen en ik hou het niet meer vol.

    Ik heb geen moment rust. Elke keer hetzelfde.

    Wanneer er een brief of afspraak komt, begint het weer. Paar weken ervoor en paar weken erna.

    Het is geen doen zo en ik weet me geen raad. Ik hebt zelfs, uit angst voor zijn reactie, een brief een paar weken verstopt. Uiteindelijk wel gegeven en hoppa...gedrag begint weer.

    Dat ik lichamelijk en geestelijk kapot ga door al mijn taken ziet hij niet en erkend hij niet want hij heeft veel meer, zegt hij dan.

    Ik weet het niet meer.
    • Ingrid

      Ingrid

      26 november 2014 at 05:29 |
      Hoi L,
      Ik voel zo met je mee. Ik hoop maar dat er voor je man een vorm van hulp is of wordt gevonden. Want ik denk dat er wel iets moet gebeuren, maar misschien probeer je (jullie) ook al wel van alles. Het kan hiernaast ook voor jou goed zijn om hulp te zoeken om hier doorheen te komen.

      Ik wens je veel sterkte.
  • s

    s

    18 februari 2015 at 23:43 |
    Hallo, ik ben inmiddels 3 en een half jaar samen met mijn vriend en woon inmiddels een half jaar met hem samen. Mede door zijn werk, huis gekocht en andere omstandigheden heb ik mijn vriend in stappen van een normaal persoon naar overspannen zien worden. Wat ik wel door had, mijn vriend niet. Tot een erge ruzie voorbij kwam, en ik hem de waarheid had verteld, schrok hij van mijn reactie, begon te huilen en zag pas na dat ik had verteld dat hij hoog waarschijnlijk overspannen was. Een dag later is hij zelf naar de dokter gegaan en op eigen initiatief hulp gevraagd wat erg goed is!! En heeft hij binnenkort een afspraak bij psycholoog.

    Omdat hij mij een hele poos onbewust heeft verwaarloost en geen aandacht gaf heeft die mij gevraagd om 1 week uit huis te gaan. Zodat hij even zijn rust kreeg en ik ook en zouden we elkaar minder spreken. Eenmaal nu 3 dagen weg heb ik veel moeite om nou in te schatten wanneer ik contact met hem kan hebben of wanneer niet. Zoals vanavond werd het hem weer te veel. Maar mocht m ook niet met rust laten.

    Wat moet ik nou doen? En heeft iemand tips voor de omgang met de situatie als ik weer terug ga? Vind het erg lastig en weet zelf niet wat goed is of juist niet! Voor hem "zorgen"? Of juist laten doen wat hij wilt. Te veel aandacht wilt die niet.

    Groetjes S
    • Ingrid

      Ingrid

      19 februari 2015 at 06:12 |
      Kijk even bij het artikel wat hierboven (de comments) genoemd staat: hoe jij kunt omgaan met iemand met een burn-out.
      Sterkte.
  • Marie

    Marie

    03 maart 2015 at 13:14 |
    Mijn man en ik hebben 6 jaar een relatie. We hebben een zoontje van 2 en zijn nu na een jaar zwanger van nummer 2. Toen ik 11 weken zwanger was, ben ik erachter gekomen dat mijn man een ander heeft. Hij voelt niets meer voor me en het speelt al een aantal weken. Maar nog niet voor de zwangerschap houdt hij steeds vol. Na ruim 1,5 week veel proberen te praten zie ik mijn man veranderen. Hij zit erg in de war met zichzelf, valt nauwelijks meer met hem te praten, slaapt slecht, wordt boos op zichzelf omdat hij er niet uit komt welke keuze hij moet maken. Wil door niemand geholpen worden, wil ook niet met andere praten. Heb aangegeven dat ik hem niet meer herken zoals hij was en dat ik me echt zorgen maak. Overspannen/burn out/ depressie?! Maar dat is natuurlijk erg raar verzonnen van mij. Gister avond is hij boos weg gegaan met de auto om een stukje te gaan rijden. Ik heb geprobeerd hem tegen te houden om dat ik het gevaarlijk vond om in zo'n situatie weg te gaan... Hij is na ruim een uur terug gekomen en heeft vannacht op de bank geslapen. Ik weet niet meer wat ik nu moet doen?
    Ik wil hem zo graag helpen alles weer op een rijtje te krijgen, er voor hem zijn, hem de kans geven om zijn fout te herstellen en voor zijn gezin te vechten... Maar op elke vraag die ik hem stel: geeft hij aan dat hij het niet weet!!
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      11 maart 2015 at 09:16 |
      Beste Marie,

      Ik kan zo natuurlijk niet beoordelen of er sprake is van overspannenheid, depressie of burn-out. Als je man aangeeft dat hij het niet weet, is het meest liefdevolle wat je misschien wel kunt doen, is hem de ruimte geven om zijn eigen antwoorden te vinden. Spreek hier eventueel een bepaalde termijn voor af die voor jou ook te hanteren is. Hoe moeilijk ook, want natuurlijk wil je vechten om je relatie te behouden. Veel sterkte.
  • Belle

    Belle

    04 maart 2015 at 15:22 |
    Beste, mijn vriend lijdt denk ik aan een burnout. Altijd maar moe, totaal geen zin meer in sporten terwijl hij altijd zeer sportief was en mij hiertoe stimuleerde ook. Nu niets meer. Ik krijg hem ook niet meer mee om iets te gaan doen. Hij loopt gespannen rond. Minste dat er iets tegen zit, lijkt de hele wereld voor hem te vergaan en wordt alles op mij afgereageerd. Hij wil niet naar de dokter gaan. Hij geeft aan alleen te willen zijn. Wij hebben net een huis gekocht en hij zit nog in een scheiding. Hij heeft twee kinderen uit zijn vorige relatie. Ik drie. Ik probeer al zoveel mogelijk naar hem te luisteren en neem veel taken op mij, maar voel me ook gespannen raken en prikkelbaar. Ben voortdurend bang dat de kinderen ruzie maken zodat hij boos gaat worden. We hebben een heel sterke band en toch lijkt het alsof ik hem niets doe en hij raakt meer en meer op zichzelf. 's Morgens kan hij vrolijk zijn en plots krijg ik dan op mijn werk een sms en slaat zijn stemming helemaal om. We hebben een zware fysieke periode (verhuis) achter de rug en hij ook emotioneel (scheiding) waarbij zijn ex echt tot het uiterste ging. Hij voelt zich tekort gedaan door zijn advocaat en heeft nergens en in niemand nog vertrouwen. De volgende dag kan hij dan plots weer heel lief zijn en zeggen dat hij me graag ziet. Weet het momenteel niet goed meer wat ik nog kan doen om hem terug erbovenop te helpen. Ik heb veel geduld en zie hem enorm graag, maar wordt hier zelf ook heel onzeker van en moedeloos. Hoe overtuig ik hem om toch eens langs de dokter te gaan, zonder dat dit op ruzie uitloopt? Dank u.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    11 maart 2015 at 09:24 |
    Beste Belle,

    Erkent je vriend wel dat het niet goed met hem gaat? Vaak is dit de moeilijkste stap. Misschien kun je proberen om hem in een brief te overtuigen om langs de huisarts te gaan. Begin en eindig de brief met begrip en liefde. Geef hem eventueel de tijd en ruimte om hier even over na te denken.

    Veel sterkte, Belle.
  • Lambert

    Lambert

    23 maart 2015 at 16:20 |
    Beste Belle

    Mijn vrouw vertoon symptomen van een burn-out, 3 weken geleden vertelde ze mij dat het niet goed met haar ging en dat ze aan alles twijfelt maar niet precies kan aan wijzen wat er mis, ze heeft een afspraak gemaakt met de huisarts en die heeft haar door verwezen, sindsdien wou ze meer tijd voor haar zelf en ging vorige week zondag naar het strand, afgelopen vrijdag wou ze weer tijd voor haar zelf, en kon het hele weekend in het huis van haar broertje die niet thuis was, dit alles om haar zelf te vinden, gister avond kwam ze thuis en ze zei dat ze rust gevonden had en de beslissing nam om van mij te scheiden, ik heb haar gevraagd om het gesprek af te wachten van de hulpverlener, ze zei dat ze dat deed maar dat ik geen hoop moet hebben, wat kan ik doen?
  • Jeff

    Jeff

    15 april 2015 at 14:59 |
    Mijn vrouw en ik zijn 12 jaar bij elkaar waarvan komende september 10 jaar getrouwd. In deze periode hebben we samen 3 kinderen gekregen in de leeftijd van 8, 5 en 4 jaar. Ik ben een oud beroepsmilitair en ben twee maal op missie geweest naar Afghanistan. Voor mijn 'toen nog' vriendin was dit emotioneel een enorm moeilijke periode. Voordat ik vertrok had ze wat overgewicht. Door de nodige stress en verdriet is ze destijds erg veel afgevallen. Toen ik terug kwam stond ik ook perplex en wist niet wat ik zag. Langzaam aan is ze steeds meer gaan jojoën als het op haar gewicht aankwam. Ik heb toen veel aangegeven te proberen de lijn vast te houden. Nadat ik bij Defensie ben weggegaan ben ik bij Justitie gaan werken. Nu bijna 5,5 jaar geleden kregen we te horen dat mij vrouw in verwachting was van ons derde kind. Dit overviel ons beiden omdat we naar aanleiding van 2 moeilijke bevallingen geen derde kind meer wilden. Tegelijkertijd kreeg ik een leidinggevende functie en was erg veel met mijn werk bezig. Op het moment dat ons kind geboren werd ben ik maar 1 dag thuis geweest en de volgende dag was ik alweer op het werk omdat ze mij daar nodig hadden. Mijn vrouw heeft er vanaf dat moment heel veel alleen voor gestaan. Naast de baby ook de zorg voor de andere twee kinderen gecombineerd met een eigen baan in het onderwijs. Mede door toedoen van de organisatie en onbegrip betreffende mijn situatie ben ik op gegeven moment vastgelopen op het werk en in mijn functie. Er is een arbeidsconflict ontstaan waarbij ik ontslag heb genomen en in de jeugdzorg ben gaan werken. Het plan was om het daar rustiger aan te doen maar al vrij snel begon men ook hier aan mij te trekken om meer verantwoordelijkheden op mij te nemen. Uiteindelijk (tot nu toe) ben ik hierop ingegaan en heb weer een verantwoordelijke functie als het gaat om een stuk aansturing en verantwoordelijkheden. Mijn vrouw heeft in de loop der jaren regelmatig aangegeven dat ik aan het veranderen was. Ze gaf aan dat ik op het werk en aan de telefoon met collega's een ander persoon was dan wanneer ik thuis was. Thuis was ik nors, monotoon en had vaak nergens zin in. Daarbij begon ik mij steeds meer vast te bijten in het afvallen van mijn vrouw en heb haar daarbij vaak gekwetst. In mijn achterhoofd voelde het niet goed maar ik kon het niet stoppen. Het leek op gegeven moment soms dwangmatig aan te voelen. Ik zou dan ook graag een verklaring willen waarom ik dit zo lang heb laten gebeuren. De laatste twee jaar begon ik veel te drinken en was nog meer in mijzelf gekeerd. Als mijn vrouw wilde praten hield ik vaak de boot af. Als ik na een late dienst thuis kwam waren het enkel nog wat standaard vragen en daarna niet meer. Ik ging veel later naar bed dan mijn vrouw met als gevolg dat ik ook de volgende dag weer uitgeput begon en zij weer de kinderen alleen moest doen. Thuiskomend van het werk kan ik de drukte van de kinderen vaak niet aan en daardoor ben ik kortaf tegen ze. Niet enkel thuis ben ik in mijzelf gekeerd ook bij andere familieleden houd ik mij afzijdig van conversaties. Dit heeft als gevolg gehad dat mijn vrouw overspannen is geworden en bij een psycholoog loopt. Ook mijn vrouw is nu erg fragiel en kan niet veel meer hebben. Haar emmer is letterlijk overgelopen. Ook ik herken niet meer de kracht die ze eerst uitstraalde. Enkele dagen geleden hebben mijn vrouw en ik wederom ruzie gehad waarbij ik haar gekwetst heb. Ik kan mij hier ziet zo veel van herinneren omdat ik een slok op had. Ik ben nav deze laatste ruzie gaan nadenken en heb een brief naar mijn vrouw geschreven omdat ik daarin mijn gevoelens makkelijker kon uiten waarbij ik voor het eerst aangeef dat ik een probleem heb en dat ik aan mijzelf wil gaan werken. Ik heb aangegeven dat ik de man weer wil worden waar ze van hield en niet de afgevlakte persoon. Op dat moment gaf mijn vrouw aan dat haar gevoel voor mij is veranderd en dat ze niet weet of dat nog terugkomt. Echter nu pas besef ik dat ik al die jaren een heel groot probleem heb gehad en waarin ik mijn vrouw mee tekort gedaan heb. Ik ben naar de huisarts geweest en heb binnenkort een afspraak met de psycholoog. Ook hebben we afgesproken om in relatietherapie te gaan. De laatste ruzie en de fase waarin mijn vrouw nu verkeert hebben mij de ogen eindelijk doen open gaan. Eindelijk kan ik naar mijzelf kijken en durf ik te zeggen dat mijn vrouw al die tijd gelijk heeft gehad. Ik ben per direct gestopt met drinken. Als ik een ding heel goed besef dan is het dat ik ontzettend veel van mijn vrouw houd en ik hoop haar weer vertrouwen te geven in de man die lang achter dat masker voor haar verborgen is gebleven. Want dat ben ik eigenlijk niet maar ben er wel veel en veel te lang in blijven hangen. Daarnaast heeft zij uit liefde mijn buien gepikt en veel over haar heen moeten laten komen. Ik wil er de komende jaren voor haar zijn en haar laten zien dat haar geduld en toewijding uitbetaald wordt in de liefde en aandacht die ze verdient. De sleutel ligt bij mij want ik heb een probleem…

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.