• Hoe het stellen van hoge eisen leidt tot onnodige stress

    Hoe het stellen van hoge eisen leidt tot onnodige stress

    Author Ingrid

    Wat ik regelmatig tegenkom bij mijn cliënten met stress- of burn-outklachten, is dat zij hoge eisen stellen. Hoge eisen aan hun vaardigheden, hoge eisen aan hoe zij hun werk "zouden moeten doen" en vooral: hoge eisen aan zichzelf. Het  stellen van hoge eisen is een belemmerende overtuiging. Je gedachten, gedrag en gevoelens worden gestuurd door de overtuiging. Het stellen van hoge eisen uit zich o.a. in perfectionisme en het opleggen van verplichtingen en regels aan jezelf. Het is dan moeilijk om te ontspannen. En vooral in je hoofd is het een drukte van belang. Eigenlijk heb je nooit rust. 

    Het stellen van hoge eisen is iets wat je zelf in stand houdt, tot het moment dat je inziet dat het ook anders kan. Hoe extremer de eisen zijn die je aan jezelf stelt, hoe meer je "moet". Omdat je steeds maar weer achter de feiten aanloopt, kan dit leiden tot nog meer "moeten". Je kunt maar niet voldoen aan je eigen overtuigingen, dus doe je er nog een schepje bovenop. De stress neemt steeds meer toe, tot je lichamelijk en geestelijk steeds vermoeider raakt. Doorbreek dit patroon! Laat dit jouw moment van inzicht zijn.

    Wat je kunt doen om minder hoge eisen te stellen

    • Schrijf op hoe jij hoge eisen aan jezelf stelt. Is het vooral op je werk of thuis? In welke rol (vader, moeder, collega, leidinggevende, vriend, vriendin, broer, zus, enzovoort) stel je hoge eisen? Zit hier verschil in? Wat zijn de verplichtingen die je jezelf oplegt?

     

  • Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Author Ingrid

    Herken je dit? Het zit zo vol in je hoofd, gedachten tuimelen over elkaar heen. Je hebt moeite je gedachten te ordenen en je te concentreren. Er zijn zo veel dingen te onthouden en je moet dit en dat ook niet vergeten. Eigenlijk voelt het alsof er niets meer in je hoofd bij past.

    Je ervaart onrust en chaos en vindt het lastig om je te focussen. Een vol hoofd leidt tot concentratieproblemen, waardoor je vermoeider raakt om toch nog hetzelfde te kunnen blijven doen. Het kost je steeds meer inspanning en energie.

     

    Uit je hoofd komen... hoe doe je dat eigenlijk?

    • Maak eerst je hoofd wat leger. Een eerste stap die je kunt zetten, is opschrijven wat er in zit. Zijn het die tientallen actiepunten die je nog moet doen? Schrijf dit dan eerst eens voor jezelf op en bekijk rustig wat de hoogste prioriteit heeft.
    • Zit je hoofd vooral "vol" met andere dingen die niet zo veel met actiepunten te maken hebben? Ook dan kun je beginnen met je hoofd leger maken door te schrijven. Welke gedachten bevinden zich in je hoofd, welke gedachten tuimelen er nu eigenlijk over elkaar heen? Schrijf het op en schep hierdoor orde.
    • Zo, nu dit gedaan is, gaan we wat aandacht geven aan lichamelijke inspanning. Uit je hoofd komen doe je juist door een lichamelijke activiteit te doen. Dus ook als je moe bent. Ga vaker wandelen of kijk hoe je concreet een begin kunt maken met meer lichaamsbeweging. Kies een vorm die je leuk vindt. Ik weet zeker dat je hoofd daarna leger is!

     

  • Hoe positief denken kan bijdragen aan meer geluk

    Author Ingrid

    positiefdenkenIk wil graag één van mijn grootste levenslessen met je delen. Sinds ik dit zelf inzag, werd mijn leven positiever, mooier en bereikte ik veel meer. Een van de dingen die ik mijn cliënten heel vaak zie doen, is dat men zich richt op de “no-go zone”. Vrij vertaald: alles wat niet kan, alles wat niet lukt, alles wat niet mogelijk is, alles wat men niet wil. Ik geef je wat voorbeelden: 

    • Nee, dat kan niet, want ik heb er geen geld voor.
    • Mijn man luistert niet naar me.
    • Mijn collega werkt niet volgens de afspraken.
    • Mijn vriendin belt me nooit eens terug, het moet altijd van mij komen.
    • Mijn manager heeft geen tijd voor me.
    • Dat lukt me nooit, want het is me nog nooit gelukt.
    • Zo ben ik nou eenmaal.

     

    Is dit herkenbaar voor je? Wat gebeurt er nu eigenlijk als je met “niet” of andere negativiteit bezig bent?

    Het woordje niet stopt eigenlijk alles. Het blokkeert je om vrij te doen en vrij te denken. Je werpt een blokkade op die er niet hoeft te zijn. En weet je: als je vaak bezig bent met wat niet kan, veroorzaak je bovendien stressvolle gedachten. Hoe negatiever je denkt, hoe meer stress dit geeft. En dat is niet waar je gelukkig van wordt. Het is veel sterker om je te richten op oplossingen in plaats van op de belemmeringen. Je bereikt dan bovendien veel meer! Ik ben er van overtuigd dat één van de grote veranderingen die je meteen kunt toepassen voor meer geluk en een mooier leven, is je vaker en meer te richten op wat wél kan. Denk positief! Wat betekent dit nou in de praktijk?

    1. In al je relaties: wat is er wel goed aan je partner (vader, moeder, vriend, vriendin, enz.)? En hoe vaak maak je dit kenbaar? Zou het kunnen dat als je dit duidelijker communiceert, je ook meer terug krijgt? Hoe vaak ben je bezig met de tekortkomingen van de ander? Die hebben we in feite toch allemaal? Richt je liever op wat wél fijn en goed is aan je partner. Ik weet zeker dat je daar ook veel meer voor terugkrijgt (zoals een fijnere relatie).
    2. In communicatie: vraag jezelf af wat jouw behoefte is en bespreek wat je wél wilt. Dus wat heb je nodig van de ander? Je hoeft je collega niet te zeggen dat ze zich niet aan de afspraken houdt. Je kunt beter bespreken wat je wél wilt. Ook kun je met je manager bespreken wat jij nodig hebt en wat je wél wilt. 
  • Het geheim van succesvol zijn

    Het geheim van succesvol zijn

    Author Ingrid

    Recent was ik aanwezig bij een event van Laura Babeliowsky om te leren hoe ik mijn onderneming groter kan laten groeien. Niet alleen leerde ik veel over wat ik in 2013 anders ga doen (daarover hoor je snel meer), maar ook zette het mij aan het denken. Wat is er nodig om succesvol te kunnen zijn?

    En zo mijmerde ik wat uurtjes hierover tot ik een Aha!-moment kreeg. Ineens zag ik de formule voor me:

    Passie + (zelf)vertrouwen + creativiteit + discipline – belemmerende overtuigingen = SUCCES

     

    Zonder passie of droom kom je nergens

    Het begint ergens. Een idee, een droom, een doel. Je ziet het voor je, alleen de weg ernaar toe is nog onzeker. Als er moeilijke momenten of tijden komen, is dit waardoor je tóch door gaat. Omdat die droom er is. Omdat je die waar wilt maken. Het is de grond onder je voeten. Het is de basis van waaruit de rest kan groeien.

    (Zelf)vertrouwen dat het gaat lukken

    Kun je succesvol worden als jouw saboteur steeds maar weer fluistert dat je het niet kunt, dat je niet goed genoeg bent? Als je jezelf kleiner praat dan je in werkelijkheid bent, houd je je eigen groei tegen. Toen ik zelf nog de coachopleiding volgde en ik alles nog vorm moest geven, kwam er een moment dat ik dacht: “dus als ik er zelf maar in geloof, dan kan het dus écht”. Dit moment is bepalend geweest voor alles wat daarna kwam. Hierdoor kwam ik in actie. En bij elk onzeker moment dacht ik hieraan terug. Ik hoefde alleen maar te vertrouwen dat het wél kon. Blijven vertrouwen.

    Creativiteit geeft je nieuwe inzichten en richtingen

    Dit is iets wat ik absoluut nodig heb gehad: creativiteit. Met name toen de crisis om de hoek kwam. Door mijn vertrouwen dat het wél kon, bleef ik gericht op mogelijkheden en niet op de problemen. Moeilijkheden op je pad zijn niet te vermijden. Mogelijkheden kun je zoeken. Lukt het niet links? Kun je dan misschien rechts? Of recht omhoog desnoods? Creativiteit houdt je scherp en geeft nieuwe richtingen.


     

  • Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Author Ingrid

    Er valt veel te lezen en nog meer te zeggen over burn-out. Ik kom regelmatig tegen dat mensen HET antwoord hebben op burn-out voor de mensen die dit treft. Zo lees ik binnen een LinkedIn-groep laatst nog een reactie van een hulpverlener die zegt dat er maar 1 les is die mensen met een burn-out kunnen leren, namelijk dat hun eigen gedachten de burn-out veroorzaken. Elders las ik weer dat mensen met een burn-out moeten leren nee zeggen en dat het dan nooit zo ver zou komen. Was het maar zo simpel…

    Mijn mening hierover is dat een burn-out veel complexer is dan dat. Wel is het zo dat een aantal typerende karaktereigenschappen bij mensen met een burn-out vaak voorkomen.

    In welk burn-out persoonstype herken jij jezelf?

    De loyalist heeft een groot plichtsbesef. Men heeft de neiging om het groepsbelang voor te laten gaan op het eigen belang. De loyalist is een echte teamspeler. Ze leven vaak volgens de regel: “wat je belooft, moet je doen”. Hierdoor kunnen ze het belang van de ander voor hun eigen belang laten gaan. Tip: onderzoek waar je eigen behoeftes liggen.

    De perfectionist neemt geen genoegen met een 8, maar gaat vooral voor de 10. De lat ligt steeds weer hoger. Het is nooit goed genoeg. Deze persoon is kritisch op anderen, maar zeker ook op zichzelf. De innerlijke criticus kunnen zij maar moeilijk onder controle krijgen. Ze hechten aan planning en werken vaak ordelijk. Tip: wees minder kritisch voor jezelf en neem genoegen met een 8.


     

  • Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Author Ingrid

    Ik heb een passie voor gezond leven. Dat is zeker niet altijd zo geweest. Maar sinds ik eenmaal ervaren heb wat een gezonde levensstijl mij oplevert, wil ik niet anders meer. Een gezonde levensstijl betekent voor mij dat ik puur en natuurlijk eet, dat ik 3 tot 5 keer per week sport en dat ik streef naar balans en rust. Als je genoeg aandacht geeft aan deze elementen, ga je je steeds beter voelen en werk je bovendien aan je eigen draagkracht. Hierdoor krijgt stress minder grip op je en ben je bovendien beter bestand tegen stressvolle omstandigheden.

    Stap #1: Puur en natuurlijk eten

    Als je bewust kunt kiezen voor puur en natuurlijk eten, dan zal dit je veel opleveren. Er zijn vele voordelen voor je gezondheid. De bewijzen van de relatie tussen kunstmatig en bewerkt voedsel en de negatieve gevolgen hiervan voor je gezondheid stapelen zich steeds meer op. Als je kiest voor puur en natuurlijk eten, zal je hele lichaam je dankbaar zijn! Optimale gezonde voeding draagt in positieve zin bij aan je vitaliteit. Je gaat je lekkerder in je vel voelen. Ik ben er bovendien van overtuigd dat je kunt afvallen door te stoppen met diëten en te kiezen voor pure en natuurlijke voeding. Het is een heel andere keuze, welke nu eens niet gericht is op wat je niet mag, maar vooral op wat je wél mag en kunt eten. Dat voelt gewoon zó veel beter!

    Puur en natuurlijk eten betekent dat je:

    • Dagelijks veel vers fruit en verse groenten eet.
    • Vaker (of beter: alleen nog) kiest voor natuurlijke en onbewerkte voeding. Dit betekent: geen E-nummers, maar wel volop vers eten! Vermijd eten wat bewerkt is.
    • Minder (rood) vlees en vaker (vette) vis eet, het liefst biologisch.
    • Lege koolhydraten, suiker en lightproducten niet meer eet. Wees ook alert op verborgen suikers in je voeding. Bloem, wit brood en pasta bevatten ook suikers. Je vervangt deze lege koolhydraten door volkoren producten. En weet je dat je zónder suiker ook een lekkere cake kunt maken?
    • Kiest voor écht koken in plaats van kant-en-klare producten (dus wég met die pakjes en zakjes die niet goed voor je lichaam zijn).
    • Ongezonde vetten (zoals transvet) vervangt door gezonde vetten, zoals olijfolie, roomboter, omega 3 (avocado’s, olijven, ongebrande noten, vette vis, kokosolie).

    In de basis komt het erop neer dat je niets eet wat in een fabriek bewerkt is en dat je je lichaam geeft wat het nodig heeft. Echt eten. 

  • Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Author Ingrid

    Als ervaringsdeskundige weet ik dat het zo is: gevarieerde en volwaardige voeding geeft je meer energie en draagt bij aan een energiek gevoel. Voeding is één van de verschillende ondersteunende elementen wat bijdraagt aan verlaging van stress- of burn-outklachten. Voeding als ondersteunend element van herstel is iets waar mijns inziens te weinig aandacht voor is. 

    Zeker bij een burn-out is het zo dat als je onvoldoende aandacht besteedt aan deze voedingsrichtlijnen, dit je herstel tegenwerkt.

    Voeding kan nooit de enige oplossing zijn voor je stress- of burn-outklachten, maar is wél een belangrijke component om hier grip op te krijgen!

     

     

    Vermijd deze voeding als je stressklachten of een burn-out hebt

    In de eerste plaats: suiker geeft je energieniveau misschien een korte boost, maar dit betaal je ook weer terug met een onvermijdbare dip. Als je dagelijks te veel suiker eet of drinkt, zorgt dit er voor dat je bloedsuikerspiegel te veel en te vaak uit balans is. Je energieniveau schiet omhoog en weer omlaag en dit betekent (nog meer) disbalans.

    In de tweede plaats veroorzaakt het drinken van te veel koffie (of andere drankjes waar cafeïne in zit) voor een stijging van je al verhoogde cortisolniveau en vergroot je hiermee een gestrest of gejaagd gevoel.

    Vermijd verder ook deze energiebrekers in je voeding en levensstijl:

    • Alcohol, nicotine, stimulerende drugs.
    • Naast suiker: zoetstoffen of voedingsmiddelen met suiker als ingrediënt (dus ook rietsuiker, kristalsuiker, glucose(stroop), maïssiroop, fructose, melksuiker, frisdranken of geconcentreerde vruchtensappen).
    • Fabrieksvoedsel en alle bewerkte producten (eet voedsel wat je grootmoeder ook herkent).
    • Te veel verzadigde vetten (dus ook transvetten en bewerkte vetten, zoals in koekjes). Verzadigde vetten zijn vetten die bij kamertemperatuur hard zijn.
    • Stop met het eten van voedingsmiddelen waarvoor je overgevoelig of waaraan je verslaafd bent. 

     

    Eet deze voeding wél als je stressklachten of een burn-out hebt

    • Voeding die rijk is aan B-vitamines (aanhoudende stress rooft je B-vitamines), zoals: bonen, asperges, erwten, champignons, zilvervliesrijst, broccoli, avocado’s, linzen, eieren, volkoren producten, bananen, noten en zaden, bruine rijst. 
    • Voeding die rijk is aan vitamine C: deze vitamine laat de hoeveelheid cortisol in je bloed na een stressreactie sneller dalen. Daarnaast is vitamine C een sterke antioxidant, die schadelijke oxidatieprocessen tegengaat, waardoor de algehele afweer tegen ziekte toeneemt. Voedingsmiddelen met veel vitamine C zijn: broccoli, paprika’s, kool, aardbeien, waterkers, bramen, citroenen, tomaten, citrusvruchten, bloemkool, alfafa. 
  • Ontdek wat een overdaad aan prikkels en stress met elkaar te maken hebben

    Ontdek wat een overdaad aan prikkels en stress met elkaar te maken hebben

    Author Ingrid

    Een van de zaken die ik een eye opener vond tijdens mijn opleiding tot stresscounselor, is dat wij tegenwoordig zo veel meer input te verwerken krijgen dan enkele tientallen jaren geleden. De werkdruk is in de afgelopen 20 jaar ieder jaar met 1,5% toegenomen. Wij mensen zijn zó gewend geraakt aan een zekere mate van stress en spanning in ons leven, dat we een gevoel van spanning als normaal beschouwen. En eigenlijk is dat juist abnormaal.

    Onze maatschappij is gericht op succes, op presteren, op targets, op meer, beter en sneller. De prikkels die op ons af komen zijn de laatste jaren mede door de komst van internet gigantisch toegenomen. Ons brein wordt de hele dag geprikkeld door onze smartphone, social media, e-mailverkeer, gamen, chatten. Het altijd maar bereikbaar moeten zijn vermindert je concentratie en kan leiden tot slechter slapen en vermoeidheid. Beeldschermen hebben bovendien een negatief effect op de aanmaak van melatonime. Dit stofje heb je nodig om in slaap te komen. 

  • Sporten? Waarom zou ik?

    Sporten? Waarom zou ik?

    Author Ingrid

    Ik ben ervan overtuigd dat de keuze voor een sportief leven jouw leven mooier kan maken. En ik kan wel zeggen dat ik recht van spreken heb. Ik ben namelijk ervaringsdeskundig. Jaren terug was ik zo iemand die al uitslag kreeg als ze het woord “sporten” hoorde. Desondanks kreeg ik toch ooit het inzicht dat ik beter voor mijn lijf moest gaan zorgen. Sporten maakte daar onderdeel van uit. En zo werd ik iemand die van 15 minuten sporten per dag groeide naar 3 tot 5 keer per week een uur sporten. Aanvankelijk was het moeten. Maar moeten werd willen en nu wil ik niet anders meer.

    Sporten? Dit is waarom:

    • Je wordt fitter en meer ontspannen.
    • Het vermindert stress en onrustige gevoelens.
    • Het geeft je meer energie.
    • Je piekert minder en komt meer los van malende gedachten.
    • Je behoefte aan gezond eten wordt vanzelf gestimuleerd.
    • Je concentratie en creativiteit worden verbeterd.
    • Je slaapt beter.
    • Getrainde spieren verbruiken in rust meer energie, zodat je meer calorieën verbrandt. Door de hogere verbranding sla je ook minder vet op.
    • Je gewicht blijft meer in balans (en als het mee zit val je ook nog af).

     

  • Ben jij ook op weg naar een burn-out?

    Ben jij ook op weg naar een burn-out?

    Author Ingrid

    Het is maandag. De wekker gaat om 6 uur. Met een zucht sta je op. Je moet weer, de drukke werkdag roept dat je op moet schieten. Eigenlijk ben je nu al moe. Het was een vermoeiende nacht en je hebt een tijd wakker gelegen, piekerend over de vergadering die je vandaag te wachten staat. Je negeert je vermoeidheid en hoofdpijn en sleept jezelf naar de douche. Een tikje frisser kleed je je daarna aan en gaat naar beneden. Je man heeft al koffie gezet en staat op het punt te vertrekken. Jammer dat ie weer zo’n troep achterlaat. Je krijgt een kus op je wang die je amper opmerkt, want je gedachten zijn al op je werk. Met een zucht begin je met opruimen, maakt ontbijt en lunch voor de kinderen. Het is later dan je denkt, de kinderen moeten snel uit bed en aangekleed worden.

    Weer beneden aangekomen zet je ze gehaast aan de ontbijttafel. Snel een kop koffie. E-mail vast even checken op je smartphone. Je hebt geen aandacht voor de kinderen, want je wordt opgeslokt door de hoeveelheid e-mail… is echt iedereen tegenwoordig op zondag thuis aan het werk? Gespannen zeg je met hoge stem tegen de kinderen dat ze op moeten schieten. Het is tijd om hun jasjes aan te trekken zodat je ze af kunt zetten.  Het is alweer een zooitje in huis. De kinderen treuzelen natuurlijk, dus je schiet uit je slof. Met een rotgevoel zit je in de auto en lukt het je om ze nog net op tijd op school te krijgen. Het is wel haasten, maar zo gaat het elke dag.

    Tijd om naar kantoor te gaan. Maar natuurlijk, eerst door het drukke verkeer. De regen helpt ook al niet, daardoor duurt het allemaal nog langer en je windt je op omdat er zoveel kostbare werktijd verloren gaat. Op kantoor aangekomen ga je achter je bureau zitten en haalt zuchtend de stapels werk tevoorschijn. Je weet niet goed waar je moet beginnen. Eerst maar de e-mail voordat de vergadering begint. Je realiseert je ineens dat je maag rammelt en dat je nog niet gegeten hebt. Nog net tijd voor een appel en een koffie. De vergadering duurt lang en er is veel spanning wat jou nog meer gespannen maakt. Je hoofdpijn bonkt nu steeds harder. Je weet niet hoe je vandaag al het werk af moet krijgen en hulp vragen is niet je sterkste punt. Na de vergadering spreek je jezelf vermanend toe: “niet zeuren, maar doorpakken” en het lukt je zowaar om even productief te zijn. Toch bekruipt je af en toe het gevoel dat je verzuipt. Je negeert het. 

  • Communiceren kun je leren

    Communiceren kun je leren

    Author Ingrid

    Ik kom het nogal eens tegen bij coaching: mensen willen graag leren om beter te communiceren. Hoe kun je op een opbouwende manier de ander overtuigen van jouw mening of jouw standpunt? En dan het liefst zo dat je krijgt wat je wilt. Dat het de ander duidelijk is wat jouw mening is zonder dat er een conflict van komt. Ken jij de regels van doeltreffende communicatie waardoor de boodschap overkomt?

    Om het helder te maken hoe het niet moet, eerst een voorbeeld. Fred is een sloddervos en laat heel vaak zijn spullen in huis slingeren. Zijn vrouw Anna is netjes en houdt er juist van als het huis is opgeruimd. Anna: “Je maakt er steeds zo’n bende van in huis. Kun je nou gewoon ook eens een keer je rotzooi opruimen! Waarom moet ik dat nou steeds maar weer zeggen!”. Fred voelt zich aangesproken en gaat door de aanvallende manier van communiceren meteen in de verdediging: “Zeur toch niet altijd zo, ik kan het toch nooit goed doen”. Wat Anna eigenlijk doet, is kritiek leveren. Ze geeft vooral aan wat ze niet wil, want zo hebben wij dat nou eenmaal geleerd. Ze spreekt veel in de jij-vorm waardoor Fred ook bijna niet anders kan dan zich te verdedigen.

    Hoe zou Anna het nu ook kunnen zeggen? Hoe zou het overkomen als Anna zich meer richt op de feiten, haar gevoel benoemt en aangeeft hoe ze het wel zou willen? Anna: “Fred, ik heb er last van als je je spullen zo rond laat slingeren. Ik ben nu eenmaal netter dan jij. Ik heb er behoefte aan dat het opgeruimd is om me goed te voelen. Ik voel me verder niet serieus genomen als je mijn behoeften niet erkent. Ik zou het heel fijn vinden als je de moeite zou kunnen nemen om wat vaker je spullen op te ruimen”. Merk je het verschil? Anna spreekt nu in de ik-vorm. Ze benoemt de feiten zonder hierover te oordelen. Ook geeft ze aan waar ze behoefte aan heeft, dit is duidelijk voor Fred. Tot slot geeft ze ook nog aan hoe ze de situatie liever zou willen.


     

  • Overspannen of burn-out?

    Overspannen of burn-out?

    Author Ingrid

    Gezonde stress kennen en hebben we allemaal. Het maakt ons alert en effectiever in ons handelen. In onze huidige maatschappij zijn er echter steeds meer mensen met een burn-out. Er gaat steeds meer aandacht en energie naar succes, presteren en resultaten. Alles gaat steeds sneller en sneller. Veel mensen hebben niet in de gaten dat hun spanningsniveau constant verhoogd is. Door verschillende omstandigheden kan de draaglast toenemen en kan er disbalans ontstaan ten opzichte van je draagkracht. Zo kun je ongemerkt afglijden naar een overspannen toestand. Er is dan sprake van chronische stress.

    Het meest essentiële verschil tussen overspannenheid en burn-out is hoe lang de klachten al bestaan. Overspannenheid ontstaat in een periode van 3 tot 6 maanden. De meest voorop staande klachten zijn dan veelal: vermoeidheid, lusteloosheid, piekeren en prikkelbaarheid. Bij burn-out is er sprake van langdurige overbelasting van 6 of meer maanden. De overbelasting wordt dan ook vaak als normaal ervaren en niet als zodanig door de betrokkene herkend. Vermoeidheid en/of uitputting is dan veelal de voornaamste klacht. Voor veel mensen zijn de klachten bij een burnout echter verschillend, maar wel is het zo dat mensen met een burnout zich zullen herkennen in de onderstaande lijst met mentale klachten. Juist deze mentale klachten zorgen er voor dat je in een neerwaartse spiraal terecht komt.

    Mentale klachten die bij een burn-out voorkomen

    • Verminderde concentratie
    • Vergeetachtig
    • Besluiteloosheid
    • Van de hak op de tak springen
    • Trager reageren
    • Moeite met prioriteiten stellen
    • Denken gaat moeilijker

     

  • 6 Gouden tips om niet te veel te eten

    6 Gouden tips om niet te veel te eten

    Author Ingrid

    Te veel eten of overeten is niet goed voor je. Het zorgt vaak voor de meest ongezonde keuzes met alle gevolgen van dien. Wat kun je nu eigenlijk zelf doen om niet te veel te eten? Ik zet 6 gouden tips voor je op een rij. Probeer er tenminste één! 

     

    1. Vervang grote borden door kleine borden

     

    Het eten op het kleine bord lijkt meer dan op het grote bord. Hierdoor schep je als vanzelf minder eten op je bord. Resultaat: je eet minder (maar dan niet 2 keer opscheppen natuurlijk).

     

    2. Zet een spiegel in je keuken

    Psycholoog Brad Bushman deed dit onderzoek met een spiegel. Hij zette 2 borden met eten op tafel: één bord met appels en één bord met donuts. De proefpersonen kozen het meest voor de donuts.

    Toen werd er een spiegel geplaatst achter de borden, zodat de proefpersonen zichzelf konden zien bij het maken van hun keuze. En wat denk je: er werd nu meer gegeten van het bord met appels.

    De verklaring: de ongezonde keuze geeft mensen (bewust of onbewust) een vervelend gevoel. Van nature zullen mensen dit liever vermijden. De spiegel confronteert jezelf waar je mee bezig bent. Interessant, vind je niet?

    Hoe zou dit jou kunnen helpen bij het maken van de meest gezonde keuzes in voeding? Probeer het gewoon: zet een spiegel in de keuken (bij de koelkast, bij de voorraadkast) en zorg dat je jezelf in de spiegel ziet terwijl je iets te eten wilt pakken (of als je heel snel was: terwijl het al in je mond zit). En laat me vooral weten of dit iets voor je verandert! 

    3. Eet langzaam en bewust

    Als je te snel of gehaast eet, krijgen je hersenen niet de kans om het signaal “voldaan” door te geven. Het gevolg is dat je altijd meer eet dan je nodig hebt. Het meest eenvoudige wat je hieraan kunt doen, is er altijd voor te zorgen dat je de tijd neemt om te eten. Eet langzaam

    Hiernaast is het ook belangrijk dat je bewust eet. Eten voor de televisie of achter de laptop zorgt er voor dat je bent afgeleid. Je aandacht is ergens anders. Je bent je onvoldoende bewust van smaak en ook hiervoor geldt dat je het signaal “genoeg” hoogstwaarschijnlijk niet op zult merken. Breng je aandacht naar je eten. Eet bewust.

  • Je moet helemaal niks

    Je moet helemaal niks

    Author Ingrid

    Maar al te vaak hoor ik mensen tijdens coachgesprekken het woordje "moeten" gebruiken. Bij cliënten met stressgerelateerde klachten hoor ik het woordje zelfs nog ietsje vaker. Ik moet sporten, ik moet geld verdienen, ik moet dit, ik moet dat... de lijst is oneindig. Wanneer ik mijn cliënten terug geef dat het woordje "moeten" vaak valt, wordt dit veelal ook beargumenteerd met de reden "ja maar, het moet echt...". Geen speld tussen te krijgen. Of toch?

    Vervolgens stel ik de vraag wat dit moeten eigenlijk met je doet. Wat voor gevoel geeft het woordje "moeten" je? Reacties zijn vooral in de trend van "het verkrampt me", "het geeft druk", "het beperkt me". Niet echt iets waar je energie van krijgt dus. Hoe is dit in jouw leven? Moet jij veel van jezelf? En hoe kom je er weer van af, van al die "moetens"? Is het mogelijk om te ont-moeten?

    Ja, dat kan. Het vraagt wel wat oefening. Begin met deze stappen om jezelf te ont-moeten. 

    Stap 1: word jezelf bewust van hoe vaak je het woordje moeten gebruikt. Let er eens een paar dagen op of dit iets is wat jij veel doet. Dus als jij jezelf het woordje "moeten" hoort zeggen, denk dan even terug aan het uitroepteken op de foto.

    Stap 2: stel jezelf deze vragen: "Moet het echt? Of is het iets wat ik mezelf opleg? Hoe erg is het als ik genoegen neem met minder moeten?".

    Stap 3: komt er al iets meer ruimte? Vervang dan jouw "moetens" die overblijven, door "willen". Je moet namelijk helemaal niks! Hoe voelt het als je moeten vervangt door willen?

  • 8 Tips die je helpen als je introvert bent

    8 Tips die je helpen als je introvert bent

    Author Ingrid

    In de jaren dat ik als coach werk, heb ik inmiddels al heel wat mensen mogen begeleiden naar minder stress en een mooier leven. Natuurlijk zijn al die mensen verschillend met even zo verschillende verhalen. Toch zie ik ook genoeg overeenkomsten. Wat ik graag met je wil delen, is mijn ervaring met introverte mensen. En vooral: wat introverte mensen nodig hebben. Want vaak blijkt dit een eye-opener te zijn. Niet alleen voor hen zelf, maar ook voor de omgeving.

    Wanneer ben je introvert?

    Introverte mensen zijn de mensen die in een groep mensen liever een beetje op de achtergrond blijven. Ze voelen zich meer op hun gemak in één-op-één contact. Ik ervaar dat introverte mensen gevoeliger zijn voor prikkels van de omgeving. Ze zijn rustig, praten vaak met een wat zachtere stem en vinden het meestal moeilijk om ad rem te communiceren. Ook kan het soms lastig zijn om eigen grenzen te (h)erkennen en communiceren.

    Als introvert kun je bij anderen overkomen als stil of zelfs gesloten. Een introvert heeft liever waardevolle vriendschappen dan vluchtige contacten. Een van de grootste verschillen met een extravert, is dat een introvert voornamelijk energie geeft in het contact met andere mensen. Een extravert persoon krijgt juist energie van andere mensen. Eigenlijk leeft een introvert vooral in zijn eigen innerlijke wereld. En een extravert leeft vooral in de wereld om hem heen. 

  • Hoe vind je een goede coach?

    Hoe vind je een goede coach?

    Author Ingrid

    De laatste weken zijn er berichten in de media verschenen dat het aantal coaches in Nederland explosief aan het stijgen is. Omdat “coach” geen beschermd beroep is, zou dit geen goed doen aan de coachmarkt. Want ja, hoe vaak hoor je niet dat iemand zichzelf coach noemt?

    Is het genoeg als iemand je van “adviezen” voorziet en ben je hiermee een coach? Of komt er misschien toch meer bij kijken? En hoe vind jij die speld in de hooiberg?

     

    Wat doet een coach? 

    Een coach geeft je feedback op je coachvraag en je proces zonder hierin adviserend te zijn. Een coach lost je problemen niet op door je te zeggen wat je moet doen, maar stelt vragen en reflecteert zodat je zelf tot inzichten komt. De coachee heeft namelijk alle antwoorden zelf al in zich, maar hij weet alleen even niet hoe hij deze antwoorden kan vinden. De coach stuurt dus niet, maar volgt de coachee. Door het stellen van open vragen, doorvragen, spiegelen en reflecteren neemt de coach je verder mee in je proces. Het is niet belangrijk wat de coach zelf op dit gebied heeft meegemaakt, of wat de coach ervan vindt; nee, de coachee staat centraal en de coach sluit aan bij wat de coachee nodig heeft.

    De competenties van een coach 

    Over welke competenties en vaardigheden hoort een coach te beschikken om zo effectief mogelijk te kunnen coachen? Ik noem er een paar:

    • Luisteren : een inkoppertje natuurlijk. Wat heb je aan een coach die niet goed kan luisteren? Als de coach goed geluisterd heeft, kan hij je verhaal ook samenvatten.
    • Empatisch : de coach kan zich inleven in de gevoelens en omstandigheden van de coachee. Hierdoor worden emoties beter begrepen en kan effectiever gecommuniceerd worden.
    • Onbevooroordeeld : oordelen is menselijk. Dat neemt niet weg dat een goede coach eerder nieuwsgierig dan oordelend is. Wat heb je aan een coach die meteen een stempel toekent aan iemand? Juist door niet te oordelen kan de coach zich open stellen voor het verhaal van de coachee.
    • Confronteren : soms is het nodig dat de coachee even wakker geschud wordt. Door te confronteren kunnen barrières doorbroken worden. Natuurlijk altijd op een respectvolle manier.
    • Opmerkzaam : van de coach mag je verwachten dat hij of zij ook opmerkzaam is op andere zaken dan het woord, zoals non-verbale communicatie of intonatie van de stem van de coachee.
    • Integer : de relatie tussen coach en coachee is een vertrouwensrelatie en de coachee moet erop kunnen vertrouwen dat de coach hiermee integer omgaat.
    • Communicatief vaardig : de coach stelt open vragen en vraagt door.

     

  • Steeds meer jongeren met een burn-out

    Steeds meer jongeren met een burn-out

    Author Ingrid


    Vanochtend werd door diverse nieuwssites erover bericht: “Jongeren hebben vaker burn-out”.
    Het bericht had voor mij vollediger geweest als het onderbouwd zou zijn met cijfers. “Vaker” is zo algemeen en weinig concreet.  In de berichtgeving worden mogelijke oorzaken genoemd zoals laag zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen en hoge verwachtingen. Ook wordt de rol van de (social) media genoemd, omdat het lijkt alsof iedereen maar gelukkig en succesvol is. 

     

    Wat ik eigenlijk nog schokkender vond dat het nieuwsbericht zelf, was toen ik het bericht nog een keer voorbij zag komen op de site van Powned. De reacties die mensen daar achterlaten geven helaas nog steeds een beeld van onbegrip en onwetendheid. En vooral ook veel oordelen, die ik hier maar niet ga herhalen.

     

    Er werd hier overigens al eerder over bericht in de media. Ik kan je zeker aanraden om een aflevering van “Jong: ik heb een burn-out” terug te kijken, wat in april 2012 al op tv te zien was.  

     

    Wat kunnen de oorzaken zijn voor een toename van burn-out onder jongeren?

    • Social media kunnen zeker een rol spelen. Want zeg nou zelf: iedereen lijkt op social media blij, succesvol en gelukkig. Vooral als je een berichtje post met een stralende foto erbij, kan een bepaalde indruk gewekt worden die in feite niet zo hoeft te zijn. Terwijl in de echte wereld ieder mens zwakke momenten, slechte dagen, verdriet en pijn ervaart. We plaatsen dat alleen niet zo snel op social media-sites (en jongeren waarschijnlijk zelfs nog minder).
  • Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Author Ingrid

    Het was iets wat mij intrigeerde als ik mensen tegenover me had zitten in een loopbaanbegeleidingstraject. Mensen die een burn-out hadden gehad en die de vraag "Wat heb je geleerd van je burn-out?" niet goed konden beantwoorden. Het was misschien zelfs wel dat ik daardoor koos om me te specialiseren in stress en burn-out. Want ik zou écht goed kunnen doen! Ik zou al die mensen met een burn-out kunnen meenemen in hun leerproces en ontdekkingsreis en ze tot nieuwe inzichten kunnen brengen. Dat is nog eens écht iets betekenen voor andere mensen (mijn missie)!

    En zo ontwikkelde ik (na mijn opleiding) een traject voor burn-outbegeleiding wat je stapsgewijs meeneemt van accepteren naar herstellen, van herstellen naar leren en waarna je (indien werkgerelateerd) tot slot weer aan de slag kunt gaan. Met nieuwe leerpunten en inzichten uiteraard. Leren van je burn-out vind ik een essentieel onderdeel van je herstelproces. Het zorgt er bovendien voor dat terugval in de toekomst voorkomen wordt.

    Inmiddels lijkt het me interessant om te delen wat mijn cliënten eigenlijk tot leerpunten en inzichten benoemd hebben. En dat is best veel!

    • Ik heb geleerd dat ontspannen nut heeft.
    • Ik neem nu meer tijd voor mezelf, zodat ik weer kan opladen.
    • Ik wist niet dat ik zo veel invloed kan uitoefenen op situaties, gewoon door zelf duidelijker te communiceren.
    • Het waren vooral mijn eigen gedachten die mij stress gaven.

     

  • Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Author Ingrid

    Regelmatig verbaas ik me over de onjuiste informatie die op internet te lezen is over een burn-out. En dan druk ik me nog zacht uit. Het lijkt me bijzonder lastig om in de wirwar van blogs en websites de juiste informatie te vinden. Want wat is nu waar? En wat ook juist niet? Gelukkig kan ik bloggen en de fabels de wereld uit helpen. Hier komt de eerste fabel: een burn-out is werkgerelateerd.

    Niet dus. Beter zou zijn: een burn-out is in de meeste gevallen werkgerelateerd. Op het werk zijn er verschillende factoren die kunnen leiden tot een burn-out. En ja, hoge werkdruk is misschien wel de belangrijkste. Maar wat ik ook zie: als werknemers zich niet veilig voelen om zich te uiten tegen hun leidinggevende, zijn zij geneigd om langer over hun eigen grenzen te gaan. Een burn-out ontstaat echter niet alleen door een hoge werkdruk. Er zijn meerdere factoren die meespelen, zoals de karaktereigenschappen van de medewerker.


     

  • Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

    Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

    Author Ingrid

    Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

    Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

    • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
    • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Geschreven door Ingrid op maandag, 20 februari 2012. Posted in Blog

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

  • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
  • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

  • Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
  • Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
  • Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
  • Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
  • Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
  • Als de burn-out een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
  • Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
  • Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
  • Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
  • Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend kennismakingsgesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.

Comments (22)

  • Jessie

    Jessie

    06 maart 2013 at 08:59 |
    Mijn man is nu behoorlijk overspannen en het moeilijkste vind ik op dit moment dat hij het thuis op mij af reageert. Ik snap het wel, want ik ben de enige thuis met wie hij dit kan delen, maar ik kan hem zo moeilijk helpen. Hij gaat vaak zo te keer tegen mij met dat ik hem niet begrijp en dat ik hem niet steun dit in soms in bijzijn van onze dochter van 1,5. Zij begrijpt er niets van en komt dan naar mij toe om me te knuffelen of een hand op me neer te leggen. Ik leg dan aan haar uit dat papa problemen heeft en niet echt boos op me is.
    Hij is al naar de huisarts geweest, die heeft hem medicijnen gegeven om rustiger te worden en een doorverwijzing naar een psycholoog. Alleen zijn werkgever ziet niet in dat hij ziek is en wil dat hij gewoon komt werken. Ook de bedrijfsarts heeft niet geconcludeerd dat hij overspannen is. Dit alles komt door zijn werk, waarin hij naar zijn zeggen op de proef wordt gesteld en hij niet serieus wordt genomen.
    Ik weet het niet meer, ik wil hem zo graag helpen maar hoe? We krijgen alleen maar ruzie hierdoor. Ik merk dat het mij best zwaar valt omdat alles nu op mij neer komt. Heb je advies voor mij?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    08 maart 2013 at 12:16 |
    Wat moeilijk voor je, Jessie. Heeft de huisarts wel een diagnose gesteld, begrijp ik?

    Heb je eerder tegen je man gezegd dat je hem wel wilt begrijpen en dat je hem wel wilt steunen? Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen. Het is al fijn dat hij is doorverwezen naar een psycholoog; dit is in feite de persoon die hem hier nu verder bij gaat helpen. Wat jij wel voor hem kunt doen:
    - luisteren en hem laten praten, begrip tonen
    - stel desnoods als open vraag: wat kan ik voor je doen om je goed te helpen? Wat heb je van mij nodig? Jij hoeft dan ook geen oplossing te bedenken, je man kan dan aangeven wat hij van je nodig heeft.

    Wat je voor jezelf kunt doen:
    - zorg dat je zelf ook bij iemand terecht kunt om je verhaal kwijt te kunnen
    - blijf voor jezelf leuke dingen doen. Ook voor jou is deze situatie erg moeilijk. Soms kan het helpen om even afstand te nemen door dingen voor jezelf te blijven doen, soms kan dat al een klein wandelingetje zijn.

    Veel sterkte en lieve groet,
    Ingrid
  • Tanja

    Tanja

    03 mei 2013 at 20:19 |
    Mijn man is op dit moment bij zijn zus, nadenken over wat hij nog voelt voor mij. We zijn 12 jaar samen en hadden tot voor kort een geweldig huwelijk en leven.
    Ik ben kapot van verdriet want ik ben 20 weken zwanger en we hebben een zoon van 7 jaar. Ik ben met IUI zwanger geworden in december, een zeer bewuste keus dus. In februari op de wintersport, toen ik 11 weken zwanger was, ontdekte ik dat mijn man een relatie heeft met een 20 jaar jonger collegaatje (hij is 47) als sinds november, dus voor mijn zwangerschap.
    Het rare is dat de timing van de affaire "niet klopt", we waren in een piek van onze relatie (12 jaar), dat zegt mijn man ook en toch is er ruimte ontstaan. Na nu 5 weken knokken voor ons huwelijk, is hij nu vertrokken, want hij is in de war, voelt onrust en voelt de liefde niet meer voor mij en moet nadenken. Sinds 1,5 week heeft hij de diagnose burnout/depressie en is er niets van hem over. Veel van zijn extreem egoistische gedrag kan ik nu wel plaatsen want de dingen die hij deed, paste niet bij mijn man.
    Op zijn werk werd hij in januari tijdelijk ontheven van bepaalde taken want er liep een onderzoek naar hem. Uiteindelijk bleek hij niets misdaan te hebben maar het hele gebeuren heeft forse impact gehad op zijn eigenwaarde en zelfbeeld, plus zijn gevoel van rechtvaardigheid. Al met al diverse factoren waardoor een burnout/depressie me niet verbaasd.

    En ondanks alles wat er is gebeurd, wil ik mijn huwelijk en mijn gezin nog niet opgeven en wil ik mijn man graag thuis hebben zodat hij kan herstellen en genezen, al duurt dat lang en wordt dat voor mij zwaar. Hij twijfelt echter sterk aan zijn liefde voor mij en de verliefdheid op het collegaatje, helpt daarbij niet. Zij trekt aan hem, Joost mag weten waarom ze in zee wil met een man die 20 jaar ouder is, zo ziek is en over 4 maanden vader wordt van een baby, maar a la.

    Op welke manier kan ik mijn man overtuigen om thuis te komen en hier in alle rust te herstellen? Hij houdt zich nu vast aan de liefde voor mij die hij mist maar ik durf met alle vertrouwen te zeggen dat dat er nog is, alleen is het voor nu weg door alles wat er gebeurd is. Tzt zal het terugkomen. Ik weet dat ik hem niet zomaar kan overtuigen en ik weet ook dat ik niets kan zeggen waardoor hij direct terugkomt maar wat is in dit geval de beste aanpak met de meeste kans van slagen of waarbij ik hem in ieder geval niet afstoot ?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      06 mei 2013 at 05:41 |
      Allereerst wil ik zeggen dat ik met je mee voel, Tanja. Heftig wat je meemaakt en dan ook nog terwijl je 20 weken zwanger bent.

      Om je vraag te beantwoorden: ik weet niet of ik je het antwoord ga geven waarop je hoopt. Dit is namelijk mijn ervaring: als een man zegt dat hij ruimte nodig heeft om na te denken, dan is dit ook zo. Hij is nu tenminste op een “onafhankelijke” plek waar hij die ruimte ook heeft. Als hij zegt dat dit is wat hij nodig heeft, dan kun je hem misschien beter daar laten. Ik denk juist dat je meer kans hebt op zijn terugkomen als hij je gaat missen en hij bewust zelf die keuze maakt (voor jou). Eigenlijk denk ik dus ook niet zo zeer dat je hem kunt “overtuigen” om thuis te komen en in alle rust te herstellen. Het kan juist zijn dat dit voor hem nog verwarrender en moeilijker wordt. Of erger: als je te hard aan hem “trekt” (zoals zij), dat hij juist bij je weggaat. Het beste wat je mijns inziens kunt doen, is hem laten weten dat je er voor hem wilt zijn als hij daar behoefte aan heeft.

      Ik wens je veel sterkte.
  • Ellebil

    Ellebil

    23 juni 2013 at 09:00 |
    Hallo allemaal.

    Mijn vriend zit tegen overspannenheid aan. Zegt de huisarts. Persoonlijk denk ik dat hij al veel eerder heen is. Hij is doorverwezen naar een eertelijnspsychoog alleen wil hij er nu niet eens meer naar toe. Ik probeer hem in alles te helpen maar dit word erg moeilijk omdat hij heel kortaf tegen mij doet! Als ik iets zeg krijg ik weinig reactie terug. Als we op visite zijn of hij praat met andere mensen dan is hij z'n oude zelf weer maar zodra we weer in de auto zitten is hij weer stil en kortaf! Hierdoor voel ik me weer afgewezen en word het voor mij moeilijker om positief te blijven. Zelfs nu ik net geopereerd bent reageert hij weinig en komt ook niet uit zichzelf mij helpen. Moet bijna om alles vragen! Is dit normaal bij iemand die overspannen is ? En kan ik er wat aan doen om hem te helpen! Want ik word hier zo onzekere van
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    28 juni 2013 at 05:28 |
    Lieve Ellebil,

    Als je vriend inderdaad overspannen is, kan het zeker zo zijn dat hij minder aandacht voor jou heeft. Misschien heeft hij al zijn aandacht voor zichzelf nodig om "overeind" te blijven. Voor veel mensen is het erg moeilijk om te erkennen dat ze overspannen of burn-out zijn. Er kan een gevoel van schaamte meespelen. Dit komt omdat men vaak denkt dat overspannenheid of burn-out een teken van zwakte is.

    Heb je je vriend wel eens gevraagd HOE je hem het beste kan helpen? Wat ik je als laatste nog mee wil geven: probeer het niet op jezelf te betrekken door onzeker te worden.

    Ik wens je veel sterkte toe.
  • irene

    irene

    28 juni 2013 at 23:11 |
    Heb hetzelfde probleem. Mijn partner heeft de de diagnose burn-out en zwaar overspannen. Ik kan hem op persoonlijk vlak niet bereiken. Voor mij is het extra zwaar, omdat ik zelf ook nog eens een chronische ziekte heb die zowel lichamelijk en geestelijk zo'n effect heeft. Probeer af en toe tijd voor mezelf te nemen, maar heb dan ook weer het gevoel dat ik hem in de steek laat. Iemand ideeën???
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      03 juli 2013 at 04:47 |
      Zijn er nog dingen die jullie samen kunnen doen, Irene? Waar jullie allebei van kunnen genieten... misschien iets wat jullie deden voor je partner een burn-out kreeg? Ik denk verder dat het goed is dat je juist wel die tijd voor jezelf neemt. Ook jij hebt het nodig om energie op te laden. Sterkte, Irene.
  • M

    M

    05 november 2013 at 06:23 |
    Mijn man heeft een Burn-out . Vorige week voor het eerst bij de psycholoog geweest. Het heeft veel met zijn werk te maken. Alleen het probleem is we zijn altijd thuis maar ook op het werk. Het gaat 24uur per dag door. We varen op een binnenvaartschip en zijn veel in het buitenland en zitten dus eigenlijk op een eiland. Niemand kan een kant op om even weg te zijn. Heb echt geen idee hoe ik het moet aanpakken zit er zelf aardig doorheen. Hij zegt niets en als ik probeer te praten speelt gelijk de woede op. Word kwaad om niets. Wat moet ik doen?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    06 november 2013 at 13:29 |
    Beste M,

    Ik zou willen dat ik zó het antwoord voor je paraat had, maar dat heb ik niet. Jullie bevinden je in een moeilijke situatie. Als ik goed begrijp, is je man bij de psycholoog geweest. Als het goed is, gaat deze persoon ervoor zorgen dat hij handvatten krijgt om de situatie te verbeteren. Misschien heeft je man geen behoefte om erover te praten, lieve M. Je kunt misschien eens vragen hoe je hem het beste kunt helpen. Soms kunnen dat ook hele praktische zaken zijn. Het kwaad worden "om niets" is iets wat helaas ook erbij hoort.

    Ik wens je veel sterkte en alle goeds. En zorg ook goed voor jezelf.
  • me

    me

    13 januari 2014 at 13:15 |
    goedemiddag,

    ik weet niet meer wat ik moet doen. mijn vriend is overspannen en begrijp mijn vriend helemaal . ik heb zo vaak gevraagd of we iets kunnen doen samen en zegt steeds dat hij er geen in heeft en als zijn vrienden of broer of zus hem wat vragen dan kan het wel en dan voel ik me ook afgewezen en wordt daar erg onzeker van .. ik mag hem ook niet aan raken ...en doe ook alles zelf met de kinds wat ook zwaar is
    weten jullie mss wat ik nog kan doen?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      13 januari 2014 at 15:45 |
      Heb je al gevraagd HOE je hem het beste kunt helpen, beste me?
  • Jenny

    Jenny

    27 januari 2014 at 12:42 |
    Na diverse reorganisaties 'overleefd' te hebben is mijn partner uiteindelijk via een massa-ontslag toch ontslagen. Gelukkig had hij binnen een half jaar al weer een andere baan. Die baan vindt hij wel leuk maar er heerst een nare bedrijfscultuur van steeds paniek schoppen. Bovendien staan er hier weer allerlei reorganisaties op stapel en vertrekt de ene na de andere collega. Mijn partner moet veel overwerken, ook vaak in het weekend standby staan en hij moet voor zijn werk per dag 200 kilometer reizen (file rijden).
    Dan is ook nog zijn vader anderhalf jaar geleden plotseling overleden. Daarvoor al maar nu nog meer trekt zijn moeder enorm aan hem: zij legt veel beslag op hem omdat ze nooit haar kinderen heeft kunnen loslaten. Door dit alles is mijn partner volgens mij overspannen geraakt/ aan het raken. Hij heeft het gevoel nergens meer tijd voor te hebben, steeds achter de feiten aan te lopen, wel te kunnen huilen als iets een beetje misloopt. Hij klaagt tegen mij dat hij toch nooit iets goed doet (wat ik helemaal niet met hem eens ben), hij vergeet de ene na de andere afspraak of belofte, hij is mopperig en hij is niet vooruit te branden.
    Ik probeer begrip op te brengen en hem met zo min mogelijk dingen te belasten. Het probleem is alleen wel, dat als ik hem de ruimte probeer te geven, zijn moeder die ruimte direct voor zichzelf inpikt. Maar mijn partner durft of wil niet tegen zijn moeder op.
    Door dit alles ben ik ook lang niet altijd meer tevreden over onze relatie. Ik probeer ook aan mijn trekken te komen maar wil hem toch niet belasten. Ik vind het balanceren maar ik zie dat hij toch slechter wordt. Ik heb al diverse keren aangegeven dat ik bang ben dat hij overspannen aan het worden is en ik heb hem gevraagd hoe ik hem kan helpen. Maar ik krijg nooit echt een reactie daarop.
    Wat nu? Wat kan ik nog meer doen om mijn partner te helpen?
  • Ro

    Ro

    20 maart 2014 at 11:19 |
    Hallo,

    Mijn vriendin is nu ongeveer 3 jaar overspannen/burnout en lichtje depressief. Ze is toen naar de dokter geweest en loopt sindsdien bij de psycholoog. Ze is na 2 jaar een tijdje stabiel geweest en is toen medicatie (paroxetine 20mg) af gaan bouwen tot 3mg en toen ging het mis, alle stress kwam weer terug waardoor ze niet meer at, sliep en alleen maar paniekaanvallen kreeg wat ze zelf ontwikkeld in haar hoofd. dat komt omdat haar perfectionisme in de weg zit, dat is haar grooote probleem! Dat heeft een paar weken geduurd voordat ze daar weer stabiel van werd en is op de 4 mg blijven zitten en ging aardig goed weer. Nu zijn net de stucador en tegelzetter klaar na 2 weken verbouwen wat de nodige spanningen meebrengt en nu zit ze weer een week thuis en is alleen maar bezig met angsten creeeren over dingen waar ze normaal totaal geen moeite mee heeft. Totaal geen zelfvertrouwen dus! I
    Ik vind het zo zielig en heb echt het gevoel dat ik niks voor haar kan doen. Ze probeert zelf van alles en is slim genoeg om alles precies te vertellen wat ze voelt, alleen haar lichaam (maag) waar ze nu een 2de maagzweer is op komst en haar geest kan niet stoppen met denken.

    Wandelen doen we en ik probeer haar te stimuleren voor yoga of sportschool, alleen de zenuwen zijn zo sterk op het moment dat dat kansloos is. Ik wil zo graag iets voor haar doen maar weet niet hoe meer.
    Wat kan ik nog doen?
    • Ingrid

      Ingrid

      28 maart 2014 at 05:58 |
      Ik denk dat je vooral kunt blijven stimuleren om actief buiten te blijven. Wandelen is goed om te blijven doen. Yoga (misschien thuis?) is ook een manier om tot rust te komen. Kijk ook even op de site of het boek Verademing van nut kan zijn. Veel sterkte.
  • Jolanda

    Jolanda

    12 mei 2014 at 18:30 |
    Mijn man is al 2 jaar depressief, tijdens onze vakantie is mij duidelijk geworden dat hij een burn-out had. Ik heb al zoveel meegemaakt met hem...dat kan ik hier in een paar woorden niet vertellen. De reden dat ik dit bericht achterlaat is omdat ik er nu zelf aan onderdoor ga...wij zijn al 22 jaar getrouwd we waren maatjes en wilden samen oud worden maar door de burn out lijkt t of ik een compleet andere man heb...hard, ongevoelig, muur opgetrokken, niet redelijk, geen warmte, geen intimiteit, geen begrip, geen aandacht...ik trek t gewoon niet meer maar ik hou nog steeds veel van hem. Ik wil zo graag dat t over is want ik hou dit niet meer vol maar ik wil ook niet scheiden..we hebben relatietherapie gehad, maatschappelijk werkster, en nu is hij onder behandeling van een psycholoog maar hij blijft zo hard. Ik weet niet meer waar ik heen moet met mijn gevoelens..ben compleet gesloopt en voel nu ook steeds een gloeiend gevoel in mn borst. Kan iemand me helpen? Ik weet t niet meer...
    • Ingrid

      Ingrid

      13 mei 2014 at 05:38 |
      Misschien is het dan tijd om hulp voor jezelf te zoeken, Jolanda. Ik zou zeker even naar de huisarts gaan als je deze klachten hebt. Als je eventueel een coachgesprek wilt, mail dan naar me op info@uwcoach.nu of naar ingrid@vooreengezondleven.nl.

      Sterkte.
      • Jolanda

        Jolanda

        14 mei 2014 at 14:28 |
        Ik ben vandaag bij de huisarts geweest, as maandag heb ik mn eerste gesprek met een maatschappelijk werkster, hopelijk kan zij me helpen mezelf sterk te maken en om te gaan met de situaties waar ik steeds tegen aan loop. Bedankt voor je reactie.
  • Daniee

    Daniee

    22 mei 2014 at 21:30 |
    Een jaar geleden leerde ik de liefde van mijn leven kennen en kregen wij een fijne relatie.
    Ik wist toen al dat ze een hectische baan had met weinig tijd voor haar zelf en in het weekend dood moe zijn.

    Twee weken geleden zijn we gaan samenwonen.
    Door ook de verhuizing naar mij toe is ze geknapt, half jaar geleden had ze de diagnose burn out gekregen maar ze bleef werken.
    Nu heeft ze zich wel ziek gemeld maar ze kan ook niets meer en ligt bijna alleen op bed ook al doet ze haar best om eruit te komen om even wat te doen.

    Poooh wat is dir zwaar zeg, woon je eindelijk samen maar ik voel meer afstand tussen ons dan ooit, niet samen ontbijten, lunchen eten of iets leuks doen.
    Niet samen slapen omdat mijn wekker vroeg gaat en zij haar slaap wil.
    Weet echt niet hoe haar te helpen.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    24 mei 2014 at 05:12 |
    Ja, moeilijk Daniee. Heb je gevraagd aan haar HOE je haar het beste kunt helpen?
  • Daniee

    Daniee

    24 mei 2014 at 10:12 |
    Dank voor je reactie.
    Dat heb ik gevraagd en ze zegt dan "door mij te laten gaan, mijn eigen gang".

    Terwijl ik haar zo graag het belang wil laten in zien van ritme/structuur overdag ipv liggen, liggen liggen
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      25 mei 2014 at 05:31 |
      Het is zeker zo Daniee, dat energie op andere manieren opgebouwd kan worden dan door alleen maar te liggen (of rusten). Een hulpverlener zou haar kunnen begeleiden bij het opbouwen van energie. Vaak werkt dit beter dan dat de partner deze rol aanneemt.

      Sterkte.

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.