• Ontdek de oorzaken van een burn-out 2.0

    Ontdek de oorzaken van een burn-out 2.0

    Author Ingrid

    Een van de meest aan mij gestelde vragen is waardoor een burn-out veroorzaakt wordt. Omdat ik van mening ben dat de omstandigheden in onze huidige (digitale) wereld zorgen voor een toename van prikkels van buitenaf, schrijf ik dan ook dit artikel over de oorzaken van een burnout 2.0. Het is de hoogste tijd om de toenemende invloeden in onze huidige wereld breder bekend te maken. Maar laten we bij het begin beginnen. Wat zijn eigenlijk de oorzaken van een burn-out? 

    Oorzaken van burn-out 1.0

    In de eerste plaats kunnen de oorzaken van een burn-out liggen in omgevingsfactoren. Er is dan sprake van een reële en objectieve druk. Deze druk duurt dan langer dan 6 maanden. Er is sprake van een voortdurende stressfactor, ofwel chronische stress. 

    Denk hierbij aan:

    • Hoge werkdruk
    • Slepende omstandigheden, zoals aanhoudende financiële problemen, gezondheidsproblemen van jezelf of een familielid
    • Ingrijpende levensgebeurtenissen, zoals traumatische gebeurtenissen of overlijden van een dierbare

    Deze omgevingsfactoren kunnen versterkt worden als er sprake is van subjectieve druk, welke bestaat uit stressverhogende gedachten, belemmerende overtuigingen en irreële denkpatronen.

    In de tweede plaats zie je vaak een oorzaak liggen in de persoonlijke eigenschappen. Je bent bijvoorbeeld een perfectionist en stelt hoge eisen aan jezelf of je omgeving. Of je belangrijkste drijfveer is om altijd maar anderen te helpen (waardoor je eigen behoefte in het gedrang komt). Ik heb eerder een artikel geschreven over karaktereigenschappen “Hoe scoor jij als burn-outtype?” wat hier dieper op ingaat.  

    Hiernaast speelt ook de fysieke en geestelijke veerkracht een rol. Fysieke veerkracht kun je versterken door gezonde voeding, regelmatig bewegen en voldoende herstelmomenten. Een goed contact met je lichaam is hierbij van belang. Anders “voel” je immers niet hoe het met je gaat en wordt voorbij gegaan aan klachten van stress. Met geestelijke veerkracht kun je denken aan zaken als positief denken en voldoende ondersteunende sociale contacten.

    De oorzaken van een burn-out zijn altijd een combinatie van omgevings- én persoonlijke factoren. De subjectieve druk kan bovendien een negatief effect hebben op de geestelijke veerkracht. Als je persoonlijke veerkracht laag is, kun je ook minder goed omgaan met druk van buitenaf. Je raakt dan sneller uit balans. 

  • Stress kan meer kapot maken dan je lief is

    Stress kan meer kapot maken dan je lief is

    Author Ingrid

    We kennen het natuurlijk allemaal: stress. Een beetje stress hoeft helemaal niet ongezond te zijn: we spreken dan van gezonde stress. Denk bijvoorbeeld aan verliefdheid. Wanneer je in een situatie bent, waarbij de stress als negatief wordt ervaren, spreken we van ongezonde stress. Maar ook kan de stress niet door je worden opgemerkt. Stress ontstaat doordat draaglast en draagkracht niet in balans zijn. Als stress té lang aanhoudt, ontstaan er klachten.  Wat gebeurt er nou eigenlijk in je lichaam als er sprake is van langdurige en ongezonde stress? Kan stress meer kapot maken dan je lief is?

    Er gebeurt van alles in je lichaam bij een stressreactie. Als je in een situatie terecht komt die stress veroorzaakt, gaan je bijnieren adrenaline aanmaken. Hierdoor versnelt o.a. je hartritme, stijgt de bloeddruk en ga je sneller ademen. Je lichaam wordt nu klaar gemaakt om te kunnen vechten of vluchten. Je hele lichaam is er klaar voor, maar hierdoor komen andere processen, zoals je spijsvertering, even tot stilstand. Er wordt in korte tijd enorm veel bloed naar je spieren getransporteerd, zodat je ook “klaar” bent om in actie te komen. Dit proces gebeurt in een fractie van een seconde en onbewust. Ook als je een ongeval krijgt en bewusteloos raakt, wordt er veel adrenaline aangemaakt om ervoor te zorgen dat je lichaam stabiel blijft. Deze adrenalinestoot kun je óók krijgen van positieve stress.


     

  • 6 Gouden tips om niet te veel te eten

    6 Gouden tips om niet te veel te eten

    Author Ingrid

    Te veel eten of overeten is niet goed voor je. Het zorgt vaak voor de meest ongezonde keuzes met alle gevolgen van dien. Wat kun je nu eigenlijk zelf doen om niet te veel te eten? Ik zet 6 gouden tips voor je op een rij. Probeer er tenminste één! 

     

    1. Vervang grote borden door kleine borden

     

    Het eten op het kleine bord lijkt meer dan op het grote bord. Hierdoor schep je als vanzelf minder eten op je bord. Resultaat: je eet minder (maar dan niet 2 keer opscheppen natuurlijk).

     

    2. Zet een spiegel in je keuken

    Psycholoog Brad Bushman deed dit onderzoek met een spiegel. Hij zette 2 borden met eten op tafel: één bord met appels en één bord met donuts. De proefpersonen kozen het meest voor de donuts.

    Toen werd er een spiegel geplaatst achter de borden, zodat de proefpersonen zichzelf konden zien bij het maken van hun keuze. En wat denk je: er werd nu meer gegeten van het bord met appels.

    De verklaring: de ongezonde keuze geeft mensen (bewust of onbewust) een vervelend gevoel. Van nature zullen mensen dit liever vermijden. De spiegel confronteert jezelf waar je mee bezig bent. Interessant, vind je niet?

    Hoe zou dit jou kunnen helpen bij het maken van de meest gezonde keuzes in voeding? Probeer het gewoon: zet een spiegel in de keuken (bij de koelkast, bij de voorraadkast) en zorg dat je jezelf in de spiegel ziet terwijl je iets te eten wilt pakken (of als je heel snel was: terwijl het al in je mond zit). En laat me vooral weten of dit iets voor je verandert! 

    3. Eet langzaam en bewust

    Als je te snel of gehaast eet, krijgen je hersenen niet de kans om het signaal “voldaan” door te geven. Het gevolg is dat je altijd meer eet dan je nodig hebt. Het meest eenvoudige wat je hieraan kunt doen, is er altijd voor te zorgen dat je de tijd neemt om te eten. Eet langzaam

    Hiernaast is het ook belangrijk dat je bewust eet. Eten voor de televisie of achter de laptop zorgt er voor dat je bent afgeleid. Je aandacht is ergens anders. Je bent je onvoldoende bewust van smaak en ook hiervoor geldt dat je het signaal “genoeg” hoogstwaarschijnlijk niet op zult merken. Breng je aandacht naar je eten. Eet bewust.

  • Burn-outklachten komen vaker voor bij weinig sociale steun en bij alleenstaande werknemers

    Author Ingrid

    Deze week publiceerde het CBS nieuwe cijfers over het aantal werknemers in 2011 met burn-outklachten. Ruim één op de acht werknemers had in 2011 burn-outklachten. Dat zijn veel mensen: ruim 900.000 werknemers, maar het laat geen stijging zien ten opzichte van 2010. Het percentage werknemers met burn-outklachten bedroeg toen ook 13%.

     

    Het onderzoek laat onder meer zien dat bij hoge werkdruk en bij weinig zeggenschap er meer burn-outklachten worden ervaren. Maar is dat nu eigenlijk een bijzondere constatering? Mijns inziens zijn dit feiten die al eerder bekend waren. 

     

    Een aantal zaken vind ik wel opvallend:

    • Het feit dat bij lage sociale steun van collega’s of leidinggevenden, het percentage aanzienlijk toeneemt tot maar liefst 37%.
    • Het feit dat alleenstaande werknemers vaker burn-outklachten ervaren: in één op de zes gevallen is dit zo.

    Wat je kunt doen voor meer sociale steun

    Als je op het werk een lage sociale steun van collega’s of je leidinggevende ervaart, wat kun je daar dan zelf aan doen? Eigenlijk heel simpel (maar makkelijker gezegd dan gedaan): maak het bespreekbaar. Vaak worden medewerkers tegen gehouden door allerlei vooronderstellingen. Dat je denkt te weten hoe het af gaat lopen. Dat er misschien wel een bepaalde “cultuur” heerst binnen het bedrijf waardoor je het lastig vindt om jezelf uit te spreken. Dat je leidinggevende of collega het “toch niet met je eens zal zijn”. En natuurlijk valt het dan niet mee om iets bespreekbaar het maken. Doe het toch. Zolang je niets zegt, verandert er ook niets. Als jij je grenzen niet aangeeft, kunnen anderen ze ook niet weten. Onderzoek waar je behoefte aan hebt en maak het bespreekbaar. En lees ook zeker mijn andere blogpost over communiceren kun je leren.

     

  • Herken jij je signalen van stress?

    Author Ingrid

    Iedereen ervaart in meer of mindere mate stress. Zeker in onze huidige maatschappij wordt dit een steeds groter probleem. Er wordt ook steeds meer van ons gevraagd: werk, gezin, relaties. Ook zijn er steeds meer prikkels te verwerken van onder meer televisie, e-mail, internet en mobiele telefoon. Natuurlijk wordt stress door iedereen weer anders ervaren. Sommige vormen van stress zijn als positieve stress te benoemen, bijvoorbeeld als je een bijzondere prestatie levert op het werk of als je meedoet aan een wedstrijd. Deze positieve, kortdurende stress helpt je zelfs om een betere prestatie neer te zetten. Ook ben je alerter, geconcentreerder en krijg je hiervan extra energie. Na afloop verdwijnt de spanning weer zodat je lichaam weer terug kan keren naar de toestand van rust.

    Zolang (in)spanning en ontspanning met elkaar in balans zijn, is er eigenlijk niets aan de hand. Maar wat gebeurt er nu eigenlijk als de boog gespannen blijft? Als opwinding of positieve spanning te lang op een hoog niveau blijft, wordt de spanning negatief. Als je hier niets aan doet, wordt deze negatieve spanning een overbelasting: stress. Als ook deze situatie te lang duurt, ga je een volgende grens over. Dit kan geleidelijk gebeuren en zonder dat je er erg in hebt. Door langdurige negatieve spanning raak je o.a. vermoeid en krijg je minder energie. Het is voor iedereen anders wanneer je dan een grens bereikt.


     

  • Happy is een keuze

    Happy is een keuze

    Author Ingrid

    Zo tegen het einde van het jaar vliegen de gelukswensen en goede voornemens je om de oren. En natuurlijk nemen velen zich voor om het anders te gaan doen. Meer geluk, minder gewicht, vaker bewegen. Maar wat doe je er nu eigenlijk écht mee? Concreet? Hoe lang duurt het voor je goede voornemens weer verzanden in je te haastige leven? Wordt het niet eens tijd dat je tijd maakt voor dat waar je écht happy van wordt?

     

    Alles wat je aandacht geeft, groeit 

    En hoe heerlijk is dat, zeg. Als ik je één levensles zou kunnen meegeven voor meer geluk, dan is het deze zin. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Kan het zo simpel zijn? Vaak wel. Hoeveel tijd zijn we niet dagelijks bezig met

  • 8 Tips om een burn-out te voorkomen

    Author Ingrid

    AL mijn cliënten met een burn-out zeggen achteraf: "Had ik maar beter naar mijn lijf geluisterd". Ook zeggen ze allemaal dat ze het nooit meer willen meemaken. Dus als jij op dit moment last hebt van chronische stress en hierdoor klachten ervaart, lees dan vooral wat je NU kunt doen om de neerwaartse spiraal te doorbreken. Ik geef je 8 tips!

    1. Stop met vechten
    Misschien wel het meest lastig is aanvaarden hoe je ervoor staat.

    Flink doen en jezelf eroverheen zetten, zijn nu niet de dingen die je helpen.

    Door te vechten blijf je jezelf uitputten. Als je niet toegeeft aan hoe het écht met je gaat, raak je steeds verder verwijderd van jezelf en zullen je klachten verder toenemen. Als jij kunt erkennen dat het genoeg is geweest, heb je de eerste belangrijke stap gezet.

    2. Neem signalen van stress ALTIJD serieus
    Sta eens stil en voel hoe het echt met je gaat. Als je klachten hebt, dan kun je dit zien als een signaal van je lichaam dat je over je grenzen bent gegaan. Het moet anders en het kan ook anders. Steeds als je deze signalen negeert, negeer je in feite jezelf.

    3. Maak je werk niet belangrijker dan jezelf
    Is jouw to do-list belangrijker dan jouw gezondheid? Ga je toch maar half ziek aan het werk, omdat je anders nóg verder achter loopt? Dan maak je je werk belangrijker dan jezelf en ben je niet goed bezig. Jij gaat altijd voor. Zoek andere oplossingen of vraag om hulp.


     

  • Het geheim van succesvol zijn

    Het geheim van succesvol zijn

    Author Ingrid

    Recent was ik aanwezig bij een event van Laura Babeliowsky om te leren hoe ik mijn onderneming groter kan laten groeien. Niet alleen leerde ik veel over wat ik in 2013 anders ga doen (daarover hoor je snel meer), maar ook zette het mij aan het denken. Wat is er nodig om succesvol te kunnen zijn?

    En zo mijmerde ik wat uurtjes hierover tot ik een Aha!-moment kreeg. Ineens zag ik de formule voor me:

    Passie + (zelf)vertrouwen + creativiteit + discipline – belemmerende overtuigingen = SUCCES

     

    Zonder passie of droom kom je nergens

    Het begint ergens. Een idee, een droom, een doel. Je ziet het voor je, alleen de weg ernaar toe is nog onzeker. Als er moeilijke momenten of tijden komen, is dit waardoor je tóch door gaat. Omdat die droom er is. Omdat je die waar wilt maken. Het is de grond onder je voeten. Het is de basis van waaruit de rest kan groeien.

    (Zelf)vertrouwen dat het gaat lukken

    Kun je succesvol worden als jouw saboteur steeds maar weer fluistert dat je het niet kunt, dat je niet goed genoeg bent? Als je jezelf kleiner praat dan je in werkelijkheid bent, houd je je eigen groei tegen. Toen ik zelf nog de coachopleiding volgde en ik alles nog vorm moest geven, kwam er een moment dat ik dacht: “dus als ik er zelf maar in geloof, dan kan het dus écht”. Dit moment is bepalend geweest voor alles wat daarna kwam. Hierdoor kwam ik in actie. En bij elk onzeker moment dacht ik hieraan terug. Ik hoefde alleen maar te vertrouwen dat het wél kon. Blijven vertrouwen.

    Creativiteit geeft je nieuwe inzichten en richtingen

    Dit is iets wat ik absoluut nodig heb gehad: creativiteit. Met name toen de crisis om de hoek kwam. Door mijn vertrouwen dat het wél kon, bleef ik gericht op mogelijkheden en niet op de problemen. Moeilijkheden op je pad zijn niet te vermijden. Mogelijkheden kun je zoeken. Lukt het niet links? Kun je dan misschien rechts? Of recht omhoog desnoods? Creativiteit houdt je scherp en geeft nieuwe richtingen.


     

  • 99 Stress busters

    99 Stress busters

    Author Ingrid

    Stress kan op vele manieren in je leven aanwezig zijn. Soms een tikkie stiekem. Je hebt het niet in de gaten dat je steeds maar in de haastmodus staat. Soms als een klap in je gezicht als er schokkende of traumatische gebeurtenissen zijn. Maar vaker en voor velen is stress er vrijwel dagelijks. De werkdruk is hoog. Je komt altijd tijd te kort. Je moet zo veel. Je zorgt voor alles en iedereen, behalve voor jezelf. Je ziet geen oplossing in je te drukke bestaan. Niet goed voor jou.

    In al mijn coachende jaren heb ik al aardig wat mensen begeleid bij het vinden van tools en handvatten om grip op stress te krijgen. En wat is er nou leuker om heel veel van die stress busters eens op een rij te zetten. Doe er je voordeel mee!

    99 Stress busters to go!  

    1. Maak je gezondheid topprioriteit

    2. Ga minimaal 3x per week sporten

    3. Richt je aandacht op wat wél goed gaat

    4. Eet gezond en nóg gezonder

    5. Zoek de balans in inspanning en ontspanning

    6. Zorg voor een diepe buikademhaling

    7. Maak een 50 leuke dingen lijst en doe er 1 per dag

    8. Gebruik vaker je doe-hersenhelft in plaats van je denk-hersenhelft

    9. Doe één ding tegelijk

    10. Stop met haasten

    11. Zorg dat je bij een zittend beroep elk uur beweegt

    12. Houd je schouders en nek laag en ontspannen

    13. Mediteer met regelmaat

    14. Laat los wat je niet kunt veranderen

    15. Maak je weekend weer je weekend (dus niet stiekem mailen of werken)

    16. Dito: avonduren

    17. Relax

    18. Stop jezelf met anderen te vergelijken

    19. Zeg 1 keer per dag tegen de spiegel: “hey you, I like you”

    20. Lach! Herhaal zo vaak je kunt.

    21. Help andere mensen

    22. Zoek steun

    23. Maak bespreekbaar wat niet goed gaat

    24. Wat heb jij nodig om je goed te voelen?

    25. Geef je grenzen aan

    26. Denk positief

    27. Stop met het stellen van hoge eisen

    28. Perfectie bestaat niet

    29. Vervang moeten door willen

  • Zelf je stress veroorzaken of verergeren

    Zelf je stress veroorzaken of verergeren

    Author Ingrid

    Ik zie haar knokken.

    Ze heeft het zwaar.

    Ze lacht minder.

    Haar stralende blik wordt overschaduwd door zwaarte.

    Ze ziet er moe uit.

    Haar humor is bedekt met zorgen. Angst voor "wat als".

    Ik wil haar door elkaar rammelen. Verd…, wat doe je. Je maakt jezelf kapot. Stop daarmee. Nu meteen!

    Ik zou willen dat ik een toverstaf had.

    Ik zou willen dat ik de woorden vond om haar in te laten zien dat ze zelf haar stress veroorzaakt of tenminste verergert.

     

    Ja maar…

    Ik hoor het je al bijna zeggen.

    Ja maar, weet je wel in wat voor klote situatie ik zit.

    Oh ja, dat zie ik.

    Ja maar, ik heb geen keuze.

    Dat zie ik anders. Je denkt dat je geen keuze hebt.

    Ja maar, ik moet ervoor zorgen dat er geld binnenkomt.

    Ik weet het, schatje.

    Ja maar, ik sta er alleen voor.

    Ik denk dat er ook mensen zijn die je willen helpen.

     

    Dit is wat ik zie 

  • Je moet helemaal niks

    Je moet helemaal niks

    Author Ingrid

    Maar al te vaak hoor ik mensen tijdens coachgesprekken het woordje "moeten" gebruiken. Bij cliënten met stressgerelateerde klachten hoor ik het woordje zelfs nog ietsje vaker. Ik moet sporten, ik moet geld verdienen, ik moet dit, ik moet dat... de lijst is oneindig. Wanneer ik mijn cliënten terug geef dat het woordje "moeten" vaak valt, wordt dit veelal ook beargumenteerd met de reden "ja maar, het moet echt...". Geen speld tussen te krijgen. Of toch?

    Vervolgens stel ik de vraag wat dit moeten eigenlijk met je doet. Wat voor gevoel geeft het woordje "moeten" je? Reacties zijn vooral in de trend van "het verkrampt me", "het geeft druk", "het beperkt me". Niet echt iets waar je energie van krijgt dus. Hoe is dit in jouw leven? Moet jij veel van jezelf? En hoe kom je er weer van af, van al die "moetens"? Is het mogelijk om te ont-moeten?

    Ja, dat kan. Het vraagt wel wat oefening. Begin met deze stappen om jezelf te ont-moeten. 

    Stap 1: word jezelf bewust van hoe vaak je het woordje moeten gebruikt. Let er eens een paar dagen op of dit iets is wat jij veel doet. Dus als jij jezelf het woordje "moeten" hoort zeggen, denk dan even terug aan het uitroepteken op de foto.

    Stap 2: stel jezelf deze vragen: "Moet het echt? Of is het iets wat ik mezelf opleg? Hoe erg is het als ik genoegen neem met minder moeten?".

    Stap 3: komt er al iets meer ruimte? Vervang dan jouw "moetens" die overblijven, door "willen". Je moet namelijk helemaal niks! Hoe voelt het als je moeten vervangt door willen?

  • Net doen alsof

    Net doen alsof

    Author Ingrid

    De titel van deze blogpost wekt misschien bepaalde verwachtingen, maar pakt waarschijnlijk anders uit dan je denkt. Ik wil een coachopdracht met je delen, omdat ik meerdere keren ervaren heb dat deze zo goed kan werken. Wellicht inspireert het je om het eens uit te proberen.

    Eén van mijn cliënten wil graag werken aan het verkrijgen van meer zelfvertrouwen. Na de afronding van de "wie ben ik"-fase volgde een sessie waarin we een visualisatie-oefening deden. Deze oefening vind ik het beste werken als mensen hun ogen sluiten, maar dat terzijde. Ik vroeg haar om te doen alsof er een wonder was gebeurd: ze was wakker geworden als een vrouw met veel zelfvertrouwen. Zou ze mij deze dag zo gedetailleerd mogelijk kunnen beschrijven? En zo beschreef ze mij de vrouw die ze wilde zijn: een vrouw die er mag zijn, een vrouw met kracht, een vrouw die straalde. Het mooie bij dit soort oefeningen is dat mensen ook echt gaan stralen. Ze maken zich een voorstelling van hoe het zou zijn als ze hun doel bereikt hebben en kunnen zich zo beter voorstellen hoe het zou voelen. Je ziet dat het ze raakt; en zij ervaren waar het écht over gaat.


     

  • Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Author Ingrid

    Er valt veel te lezen en nog meer te zeggen over burn-out. Ik kom regelmatig tegen dat mensen HET antwoord hebben op burn-out voor de mensen die dit treft. Zo lees ik binnen een LinkedIn-groep laatst nog een reactie van een hulpverlener die zegt dat er maar 1 les is die mensen met een burn-out kunnen leren, namelijk dat hun eigen gedachten de burn-out veroorzaken. Elders las ik weer dat mensen met een burn-out moeten leren nee zeggen en dat het dan nooit zo ver zou komen. Was het maar zo simpel…

    Mijn mening hierover is dat een burn-out veel complexer is dan dat. Wel is het zo dat een aantal typerende karaktereigenschappen bij mensen met een burn-out vaak voorkomen.

    In welk burn-out persoonstype herken jij jezelf?

    De loyalist heeft een groot plichtsbesef. Men heeft de neiging om het groepsbelang voor te laten gaan op het eigen belang. De loyalist is een echte teamspeler. Ze leven vaak volgens de regel: “wat je belooft, moet je doen”. Hierdoor kunnen ze het belang van de ander voor hun eigen belang laten gaan. Tip: onderzoek waar je eigen behoeftes liggen.

    De perfectionist neemt geen genoegen met een 8, maar gaat vooral voor de 10. De lat ligt steeds weer hoger. Het is nooit goed genoeg. Deze persoon is kritisch op anderen, maar zeker ook op zichzelf. De innerlijke criticus kunnen zij maar moeilijk onder controle krijgen. Ze hechten aan planning en werken vaak ordelijk. Tip: wees minder kritisch voor jezelf en neem genoegen met een 8.


     

  • Zet jezelf op 1!

    Zet jezelf op 1!

    Author Ingrid

    Vooral vrouwen doen dit: zorgen, helpen, geven. Nog meer zorgen, helpen, geven. Ik wil hier geen oordeel over vellen, verre van dat zelfs. Het zit in onze aard. En nog meer als je moeder bent. Dan komt je kind of je kinderen op de eerste plaats. Wij vrouwen hebben er een handje van: we geven en geven, want als anderen gelukkig zijn dan is het goed. Dat maakt ons gelukkig. Sommige vrouwen geven zo veel van zichzelf tot er een moment komt dat ze helemaal leeg zijn. Ze zijn op en er valt niets meer te geven. Ben je vrouw en herken je dit? Laat mij je dan inspireren om jezelf op de eerste plaats te zetten. Het is tijd om aan jezelf te geven.

    Laat ik voorop stellen: het is heerlijk om te geven. Het geeft ons (en ook mij) een goed gevoel. Maar kan het zo zijn dat meer aan jezelf geven, jou ook een goed gevoel geeft?

    De eerste stap die je kunt zetten: jouw behoeftes. Op welk moment vraag je nu bij jezelf af wat jij nou eigenlijk wilt? Is dat pas nadat je de behoeftes van andere mensen vervuld hebt? Je man, je kinderen, je zus, je vriendin, je werk. Of is er dan eigenlijk al helemaal niets meer te willen? Als jij jezelf iets meer op 1 wilt zetten, begint dit met jezelf de vraag te stellen "Wat wil ik?".

    Als jouw behoefte helder is, komt de volgende - misschien wel moeilijke - stap. Je gaat deze behoefte kenbaar maken. Gewoon zeggen wat jij vindt of hoe jij het graag zou willen. Probeer dit vanuit jezelf te communiceren "Ik wil graag..." of "Ik heb het nodig dat...". Lastig om dit te doen? Begin dan bij mensen bij wie dit het makkelijkst is. Hoe meer je het doet, hoe meer zelfvertrouwen je hiermee opbouwt. Houd steeds voor ogen wat je doel is en waarom je dit doet: meer ruimte innemen, meer tijd voor jezelf, beter voor jezelf zorgen, jezelf meer op de 1e plaats zetten...

    Weet je wat nog het fijnste is als je jezelf meer op de 1e plaats kunt zetten? Als jij goed voor jezelf zorgt en jezelf op 1 zet, dan heeft die hele rits die na jou komt (je man, kinderen, familie, vrienden, werk, enzovoort) er óók baat bij! Jij bent dan immers op je best! Heb ik je overtuigd om jezelf meer op 1 te zetten?

    ​ 

  • Energiegevers of energienemers?

    Author Ingrid

    Stress kent natuurlijk vele oorzaken. Soms wordt stress veroorzaakt doordat je te maken hebt met veel mensen en/of omstandigheden die je energie kosten. Als je te maken hebt met stress of vermoeidheid, kan onderstaande oefening je inzicht brengen in hoeverre dit veroorzaakt wordt door mensen en/of omstandigheden die je energie wegnemen. Energiegevers of energienemers?

    Door het invullen van onderstaand figuur kun je meer inzicht krijgen over je relatie met andere mensen en in hoeverre ze je energie geven of juist energie bij je wegnemen. Geef jezelf een plek in de cirkels door een rondje in het midden te tekenen. Teken daarna met groen de verschillende mensen in je leven die een positieve, steunende (energieverhogende) rol spelen in je leven. Zet ze op de afstand en plaats die passend is: staan ze dichtbij je of juist wat verder van je af? Teken hierna met rood de verschillende mensen in je leven die een negatieve (energieverlagende) rol spelen in je leven en zet deze ook op de afstand en plaats die passend is.

    cirkels

    Lees verder voor de vragen...


     

  • 3 Krachtige vragen die je jezelf kunt stellen bij stress

    3 Krachtige vragen die je jezelf kunt stellen bij stress

    Author Ingrid

    Laatst had ik het nog met een cliënte over hoeveel meer er de laatste jaren van ons gevraagd wordt. Onze wereld verandert. En hoe. Klik hier. Lees dit. Download dat. Mail nu. App. De wereld schreeuwt steeds harder om jouw aandacht. Doe. Denk. Wees succesvol. Faal niet. Wees perfect. Doe mee. Je moet! Presteer meer! Input, input, input. Must see! Must read (zoals dit artikel, maar ja)! Je smartphone produceert constant geluidjes die je aandacht en actie vragen. Je mailbox stroomt over. Je to do-list komt nooit af. We leven ons leven in sneltreinvaart en lijken altijd maar haast te hebben. De belasting en stressverhogende omstandigheden nemen overduidelijk toe. Maar wat doe jij?

    Ja, zeg eens: wat doe jij?

    Ga jij mee in die hysterische sneltrein van altijd maar door, door, doorgaan? Hoe vaak neem je eigenlijk een moment om stil te staan? Is het echt zo belangrijk, die carrière van je? Is dat waar het in het leven om draait, denk je? Komt het nog wel eens voor dat het voor 10 minuten helemaal stil is? Om je heen, of in jou? Waar trek jij je grenzen eigenlijk? Of ben je vergeten dat jij degene bent die je situatie kan veranderen? Hoe gaat het eigenlijk met jou? Vraag je jezelf dat wel eens af? Of heb je daar ook geen tijd voor? Bang voor het antwoord misschien? Zou het niet beter zijn als je voortaan in een stoptrein stapt? Of zullen we eens gek doen en meteen op je pauzeknop drukken?

    Pauze

    Wat een mooi woord. Pauze. Dat is stap 1 die je zet. Stop eens even (en doe dit vooral vaker). Zet alle geluid uit wat je nu af kan leiden. Je bent er even niet. Het is tijd voor jou. Dat is stap 2. Pak pen en papier, stap 3. Haal nu 3 keer diep adem, stap 4. Voel je je al ietsje beter? Fijn. Dan ben je klaar voor stap 5. Beantwoord de onderstaande vragen.

     

  • De 5 meest voorkomende mythes over een burn-out

    De 5 meest voorkomende mythes over een burn-out

    Author Ingrid

    Ik kom het nog steeds tegen. Onbegrip en onwetendheid over een burn-out. Vooral als je een nieuwsartikel leest over een burn-out waarbij mensen hun reactie kunnen achterlaten. Veel mensen zijn hard met hun oordeel. Wat mij betreft komt dit veelal voort uit onwetendheid.

    Maar ook (en helaas) hoor ik van mijn cliënten regelmatig dat ze te maken hebben met onbegrip van de omgeving. Want ja, er is toch immers niets aan je te zien? Eigenlijk kan ik het dan wel van de daken schreeuwen. Dus dat doe ik maar eens. Door middel van een artikel om de 5 meest voorkomende mythes over een burn-out te ontkrachten. Hoe het wél zit. Als steun aan mijn (ex) cliënten, maar ook als steun aan al die andere mensen die een burn-out hebben (gehad). 

    Mythe #1: Het zit tussen je oren

    Een burn-out geeft o.a. lichamelijke klachten en die zijn niet mals. Vermoeidheid danwel uitputting is vaak de voornaamste klacht, maar er zijn nog vele klachten die ook feitelijk waar te nemen zijn. Denk hierbij aan een verhoogde bloeddruk, pijnklachten, hartkloppingen, verkrampingen. Hiernaast geeft een burn-out ook geestelijke klachten, zoals verminderde concentratie of vergeetachtigheid. Ik heb hier eerder een artikel over geschreven, scroll even naar onderen naar het artikel "Overspannen of burn-out". Je leest dan alle klachten die bij een burn-out kunnen voorkomen.

    Mythe #2: Een burn-out is aanstellerij

    Een stelling die dicht tegen de eerste mythe aan zit, maar toch het vermelden waard is. Want dit kom ik zo vaak tegen... te triest voor woorden gewoon. Een burn-out is alles behalve aanstellerij. De mensen die dit overkomt, hebben vaak een lange weg afgelegd van chronische overbelasting door wat voor omstandigheden dan ook. Het zijn veelal juist de mensen die de lat hoog leggen en zich het liefst verre houden van aanstellerij. Het zijn juist de mensen die hard zijn voor zichzelf en steeds maar weer zichzelf oppeppen om door te zetten. Dus aanstellerij? Juist niet!

     

  • Bijnieruitputting: oorzaken en oplossingen

    Bijnieruitputting: oorzaken en oplossingen

    Author Ingrid

    In onze razende wereld is onze gezondheid steeds vaker de prijs die we moeten betalen. Chronische stress, burn-out en bijnieruitputting komen steeds meer voor. Bijnieruitputting lijkt vaak niet te worden herkend door huisartsen, waardoor wel op het niveau van de (verschillende) symptomen wordt behandeld, maar de oorzaak over het hoofd wordt gezien. En dat vind ik nou een typisch geval van jammer. 

    De functie van de bijnieren

    Bovenop je nieren bevinden zich de bijnieren, niet groter dan een walnoot. Deze kleine organen zijn verantwoordelijk voor de productie van hormonen, zoals o.a.:

    • cortisol: maakt ons lichaam bij een stressprikkel klaar voor actie. Cortisol is betrokken bij een goed werkend immuunsysteem en werkt ontstekingsremmend. Wanneer er sprake is van chronische stress e/o bijnieruitputting, heeft dit effect op het immuunsysteem en kan ontsteking of gevoeligheid hiervoor in de hand werken. Glucose en cafeïne bevorderen de aanmaak van cortisol. Je kunt dit ervaren als een vergrote (bijna onbedwingbare) behoefte aan zoetigheid en koffie.
    • adrenaline en noradrenaline: deze hormonen zijn samen met cortisol specifiek betrokken bij stress. Wanneer de bijnier adrenaline aanmaakt, zorgt dit voor een verhoging van de hartslag en ademhaling. De peristaltiek en vertering in het maag-/darmkanaal wordt op een laag pitje gezet.
    • aldosteron: zorgt voor de vochthuishouding en voor het constant houden van je bloeddruk. Als er door de bijnieren onvoldoende aldosteron aangemaakt kan worden, kan dit resulteren in een te lage bloeddruk. Ook krijg je door de verstoorde vochthuishouding een sterk verhoogde hang naar zoute voeding.
    • testosteron en oestrogeen: DHEA is nodig voor de aanmaak van testosteron en oestrogeen. Vandaar de libidoproblemen en menstruatieproblemen indien het DHEA-level te laag is.

    Deze hormonen beïnvloeden alle belangrijke fysiologische processen in je lichaam. Wanneer de hersenen een stressprikkel krijgen, vindt er meteen vanuit de bijnieren een reactie plaats naar de hypothalamus voor de afgifte van hormonen. Welke stressprikkels dit zijn?

  • Steeds meer jongeren met een burn-out

    Steeds meer jongeren met een burn-out

    Author Ingrid


    Vanochtend werd door diverse nieuwssites erover bericht: “Jongeren hebben vaker burn-out”.
    Het bericht had voor mij vollediger geweest als het onderbouwd zou zijn met cijfers. “Vaker” is zo algemeen en weinig concreet.  In de berichtgeving worden mogelijke oorzaken genoemd zoals laag zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen en hoge verwachtingen. Ook wordt de rol van de (social) media genoemd, omdat het lijkt alsof iedereen maar gelukkig en succesvol is. 

     

    Wat ik eigenlijk nog schokkender vond dat het nieuwsbericht zelf, was toen ik het bericht nog een keer voorbij zag komen op de site van Powned. De reacties die mensen daar achterlaten geven helaas nog steeds een beeld van onbegrip en onwetendheid. En vooral ook veel oordelen, die ik hier maar niet ga herhalen.

     

    Er werd hier overigens al eerder over bericht in de media. Ik kan je zeker aanraden om een aflevering van “Jong: ik heb een burn-out” terug te kijken, wat in april 2012 al op tv te zien was.  

     

    Wat kunnen de oorzaken zijn voor een toename van burn-out onder jongeren?

    • Social media kunnen zeker een rol spelen. Want zeg nou zelf: iedereen lijkt op social media blij, succesvol en gelukkig. Vooral als je een berichtje post met een stralende foto erbij, kan een bepaalde indruk gewekt worden die in feite niet zo hoeft te zijn. Terwijl in de echte wereld ieder mens zwakke momenten, slechte dagen, verdriet en pijn ervaart. We plaatsen dat alleen niet zo snel op social media-sites (en jongeren waarschijnlijk zelfs nog minder).
  • 50 Tips voor meer ontspanning

    50 Tips voor meer ontspanning

    Author Ingrid

    In dit tijdperk waarin steeds meer van ons gevraagd wordt, is het ontzettend belangrijk om regelmatig te ontspannen. Mijn cliënten met stress- en burnoutklachten hebben één ding gemeen: ze hebben moeite om te ontspannen. Soms zie ik ook dat mensen zo druk zijn, dat zij menen dat ze geen tijd hebben om te ontspannen. En dat terwijl dit zo belangrijk is. Sterker nog: juist dan heb je alle reden om vaker voor ontspanning te kiezen.

    Ik geef je één reden: het nut van ontspannen geeft lichaam en geest de mogelijkheid om weer op te laden. En dat is nodig. Daarom is het ook nuttig. Jouw lichaam en geest hebben dit nodig. Geen inspanning zonder ontspanning. Voor een betere balans in je leven en voor een mooier leven: kies vaker voor ontspanning.

     

    Ik hoop je te inspireren met deze 50 tips voor meer ontspanning

    1. Lees een boek

    2. Luister naar muziek

    3. Neem een bad

    4. Zoek de natuur op en kijk om je heen

    5. Ga lekker hardlopen

    6. Schrijf in een dagboekje of blog

    7. Eet bewust in stilte

    8. Schrijf een brief

    9. Bel een vriend(in)

    10. Ga in je lunchpauze naar buiten voor een wandeling

    11. Beweeg tot er zweetdruppels op je voorhoofd staan

    12. Zing op je favoriete muziek

    13. Dans

    14. Schilder of teken (ook al heb je geen talent)

    15. Wees dankbaar voor wat goed gaat

    16. Adem 3x diep in en laat je uitademing langer zijn dan je inademing

    17. Speel met je huisdier

    18. Maak quality time voor je kinderen

    19. Schommel net als vroeger

    20. Ga tuinieren

    21. Laat negatieve gedachten los

    22. Doe een dutje in een hangmat

    23. Ga vliegeren

    24. Kijk naar de wolken en ontdek figuren

    25. Begin met yoga


     

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Geschreven door Ingrid op maandag, 20 februari 2012. Posted in Blog Social Buttons

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

  • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
  • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

  • Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
  • Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
  • Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
  • Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
  • Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
  • Als de burn-out een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
  • Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
  • Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
  • Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
  • Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend kennismakingsgesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.

Social Buttons

Comments (35)

  • Jessie

    Jessie

    06 maart 2013 at 08:59 |
    Mijn man is nu behoorlijk overspannen en het moeilijkste vind ik op dit moment dat hij het thuis op mij af reageert. Ik snap het wel, want ik ben de enige thuis met wie hij dit kan delen, maar ik kan hem zo moeilijk helpen. Hij gaat vaak zo te keer tegen mij met dat ik hem niet begrijp en dat ik hem niet steun dit in soms in bijzijn van onze dochter van 1,5. Zij begrijpt er niets van en komt dan naar mij toe om me te knuffelen of een hand op me neer te leggen. Ik leg dan aan haar uit dat papa problemen heeft en niet echt boos op me is.
    Hij is al naar de huisarts geweest, die heeft hem medicijnen gegeven om rustiger te worden en een doorverwijzing naar een psycholoog. Alleen zijn werkgever ziet niet in dat hij ziek is en wil dat hij gewoon komt werken. Ook de bedrijfsarts heeft niet geconcludeerd dat hij overspannen is. Dit alles komt door zijn werk, waarin hij naar zijn zeggen op de proef wordt gesteld en hij niet serieus wordt genomen.
    Ik weet het niet meer, ik wil hem zo graag helpen maar hoe? We krijgen alleen maar ruzie hierdoor. Ik merk dat het mij best zwaar valt omdat alles nu op mij neer komt. Heb je advies voor mij?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    08 maart 2013 at 12:16 |
    Wat moeilijk voor je, Jessie. Heeft de huisarts wel een diagnose gesteld, begrijp ik?

    Heb je eerder tegen je man gezegd dat je hem wel wilt begrijpen en dat je hem wel wilt steunen? Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen. Het is al fijn dat hij is doorverwezen naar een psycholoog; dit is in feite de persoon die hem hier nu verder bij gaat helpen. Wat jij wel voor hem kunt doen:
    - luisteren en hem laten praten, begrip tonen
    - stel desnoods als open vraag: wat kan ik voor je doen om je goed te helpen? Wat heb je van mij nodig? Jij hoeft dan ook geen oplossing te bedenken, je man kan dan aangeven wat hij van je nodig heeft.

    Wat je voor jezelf kunt doen:
    - zorg dat je zelf ook bij iemand terecht kunt om je verhaal kwijt te kunnen
    - blijf voor jezelf leuke dingen doen. Ook voor jou is deze situatie erg moeilijk. Soms kan het helpen om even afstand te nemen door dingen voor jezelf te blijven doen, soms kan dat al een klein wandelingetje zijn.

    Veel sterkte en lieve groet,
    Ingrid
  • Tanja

    Tanja

    03 mei 2013 at 20:19 |
    Mijn man is op dit moment bij zijn zus, nadenken over wat hij nog voelt voor mij. We zijn 12 jaar samen en hadden tot voor kort een geweldig huwelijk en leven.
    Ik ben kapot van verdriet want ik ben 20 weken zwanger en we hebben een zoon van 7 jaar. Ik ben met IUI zwanger geworden in december, een zeer bewuste keus dus. In februari op de wintersport, toen ik 11 weken zwanger was, ontdekte ik dat mijn man een relatie heeft met een 20 jaar jonger collegaatje (hij is 47) als sinds november, dus voor mijn zwangerschap.
    Het rare is dat de timing van de affaire "niet klopt", we waren in een piek van onze relatie (12 jaar), dat zegt mijn man ook en toch is er ruimte ontstaan. Na nu 5 weken knokken voor ons huwelijk, is hij nu vertrokken, want hij is in de war, voelt onrust en voelt de liefde niet meer voor mij en moet nadenken. Sinds 1,5 week heeft hij de diagnose burnout/depressie en is er niets van hem over. Veel van zijn extreem egoistische gedrag kan ik nu wel plaatsen want de dingen die hij deed, paste niet bij mijn man.
    Op zijn werk werd hij in januari tijdelijk ontheven van bepaalde taken want er liep een onderzoek naar hem. Uiteindelijk bleek hij niets misdaan te hebben maar het hele gebeuren heeft forse impact gehad op zijn eigenwaarde en zelfbeeld, plus zijn gevoel van rechtvaardigheid. Al met al diverse factoren waardoor een burnout/depressie me niet verbaasd.

    En ondanks alles wat er is gebeurd, wil ik mijn huwelijk en mijn gezin nog niet opgeven en wil ik mijn man graag thuis hebben zodat hij kan herstellen en genezen, al duurt dat lang en wordt dat voor mij zwaar. Hij twijfelt echter sterk aan zijn liefde voor mij en de verliefdheid op het collegaatje, helpt daarbij niet. Zij trekt aan hem, Joost mag weten waarom ze in zee wil met een man die 20 jaar ouder is, zo ziek is en over 4 maanden vader wordt van een baby, maar a la.

    Op welke manier kan ik mijn man overtuigen om thuis te komen en hier in alle rust te herstellen? Hij houdt zich nu vast aan de liefde voor mij die hij mist maar ik durf met alle vertrouwen te zeggen dat dat er nog is, alleen is het voor nu weg door alles wat er gebeurd is. Tzt zal het terugkomen. Ik weet dat ik hem niet zomaar kan overtuigen en ik weet ook dat ik niets kan zeggen waardoor hij direct terugkomt maar wat is in dit geval de beste aanpak met de meeste kans van slagen of waarbij ik hem in ieder geval niet afstoot ?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      06 mei 2013 at 05:41 |
      Allereerst wil ik zeggen dat ik met je mee voel, Tanja. Heftig wat je meemaakt en dan ook nog terwijl je 20 weken zwanger bent.

      Om je vraag te beantwoorden: ik weet niet of ik je het antwoord ga geven waarop je hoopt. Dit is namelijk mijn ervaring: als een man zegt dat hij ruimte nodig heeft om na te denken, dan is dit ook zo. Hij is nu tenminste op een “onafhankelijke” plek waar hij die ruimte ook heeft. Als hij zegt dat dit is wat hij nodig heeft, dan kun je hem misschien beter daar laten. Ik denk juist dat je meer kans hebt op zijn terugkomen als hij je gaat missen en hij bewust zelf die keuze maakt (voor jou). Eigenlijk denk ik dus ook niet zo zeer dat je hem kunt “overtuigen” om thuis te komen en in alle rust te herstellen. Het kan juist zijn dat dit voor hem nog verwarrender en moeilijker wordt. Of erger: als je te hard aan hem “trekt” (zoals zij), dat hij juist bij je weggaat. Het beste wat je mijns inziens kunt doen, is hem laten weten dat je er voor hem wilt zijn als hij daar behoefte aan heeft.

      Ik wens je veel sterkte.
  • Ellebil

    Ellebil

    23 juni 2013 at 09:00 |
    Hallo allemaal.

    Mijn vriend zit tegen overspannenheid aan. Zegt de huisarts. Persoonlijk denk ik dat hij al veel eerder heen is. Hij is doorverwezen naar een eertelijnspsychoog alleen wil hij er nu niet eens meer naar toe. Ik probeer hem in alles te helpen maar dit word erg moeilijk omdat hij heel kortaf tegen mij doet! Als ik iets zeg krijg ik weinig reactie terug. Als we op visite zijn of hij praat met andere mensen dan is hij z'n oude zelf weer maar zodra we weer in de auto zitten is hij weer stil en kortaf! Hierdoor voel ik me weer afgewezen en word het voor mij moeilijker om positief te blijven. Zelfs nu ik net geopereerd bent reageert hij weinig en komt ook niet uit zichzelf mij helpen. Moet bijna om alles vragen! Is dit normaal bij iemand die overspannen is ? En kan ik er wat aan doen om hem te helpen! Want ik word hier zo onzekere van
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    28 juni 2013 at 05:28 |
    Lieve Ellebil,

    Als je vriend inderdaad overspannen is, kan het zeker zo zijn dat hij minder aandacht voor jou heeft. Misschien heeft hij al zijn aandacht voor zichzelf nodig om "overeind" te blijven. Voor veel mensen is het erg moeilijk om te erkennen dat ze overspannen of burn-out zijn. Er kan een gevoel van schaamte meespelen. Dit komt omdat men vaak denkt dat overspannenheid of burn-out een teken van zwakte is.

    Heb je je vriend wel eens gevraagd HOE je hem het beste kan helpen? Wat ik je als laatste nog mee wil geven: probeer het niet op jezelf te betrekken door onzeker te worden.

    Ik wens je veel sterkte toe.
  • irene

    irene

    28 juni 2013 at 23:11 |
    Heb hetzelfde probleem. Mijn partner heeft de de diagnose burn-out en zwaar overspannen. Ik kan hem op persoonlijk vlak niet bereiken. Voor mij is het extra zwaar, omdat ik zelf ook nog eens een chronische ziekte heb die zowel lichamelijk en geestelijk zo'n effect heeft. Probeer af en toe tijd voor mezelf te nemen, maar heb dan ook weer het gevoel dat ik hem in de steek laat. Iemand ideeën???
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      03 juli 2013 at 04:47 |
      Zijn er nog dingen die jullie samen kunnen doen, Irene? Waar jullie allebei van kunnen genieten... misschien iets wat jullie deden voor je partner een burn-out kreeg? Ik denk verder dat het goed is dat je juist wel die tijd voor jezelf neemt. Ook jij hebt het nodig om energie op te laden. Sterkte, Irene.
  • M

    M

    05 november 2013 at 06:23 |
    Mijn man heeft een Burn-out . Vorige week voor het eerst bij de psycholoog geweest. Het heeft veel met zijn werk te maken. Alleen het probleem is we zijn altijd thuis maar ook op het werk. Het gaat 24uur per dag door. We varen op een binnenvaartschip en zijn veel in het buitenland en zitten dus eigenlijk op een eiland. Niemand kan een kant op om even weg te zijn. Heb echt geen idee hoe ik het moet aanpakken zit er zelf aardig doorheen. Hij zegt niets en als ik probeer te praten speelt gelijk de woede op. Word kwaad om niets. Wat moet ik doen?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    06 november 2013 at 13:29 |
    Beste M,

    Ik zou willen dat ik zó het antwoord voor je paraat had, maar dat heb ik niet. Jullie bevinden je in een moeilijke situatie. Als ik goed begrijp, is je man bij de psycholoog geweest. Als het goed is, gaat deze persoon ervoor zorgen dat hij handvatten krijgt om de situatie te verbeteren. Misschien heeft je man geen behoefte om erover te praten, lieve M. Je kunt misschien eens vragen hoe je hem het beste kunt helpen. Soms kunnen dat ook hele praktische zaken zijn. Het kwaad worden "om niets" is iets wat helaas ook erbij hoort.

    Ik wens je veel sterkte en alle goeds. En zorg ook goed voor jezelf.
  • me

    me

    13 januari 2014 at 13:15 |
    goedemiddag,

    ik weet niet meer wat ik moet doen. mijn vriend is overspannen en begrijp mijn vriend helemaal . ik heb zo vaak gevraagd of we iets kunnen doen samen en zegt steeds dat hij er geen in heeft en als zijn vrienden of broer of zus hem wat vragen dan kan het wel en dan voel ik me ook afgewezen en wordt daar erg onzeker van .. ik mag hem ook niet aan raken ...en doe ook alles zelf met de kinds wat ook zwaar is
    weten jullie mss wat ik nog kan doen?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      13 januari 2014 at 15:45 |
      Heb je al gevraagd HOE je hem het beste kunt helpen, beste me?
  • Jenny

    Jenny

    27 januari 2014 at 12:42 |
    Na diverse reorganisaties 'overleefd' te hebben is mijn partner uiteindelijk via een massa-ontslag toch ontslagen. Gelukkig had hij binnen een half jaar al weer een andere baan. Die baan vindt hij wel leuk maar er heerst een nare bedrijfscultuur van steeds paniek schoppen. Bovendien staan er hier weer allerlei reorganisaties op stapel en vertrekt de ene na de andere collega. Mijn partner moet veel overwerken, ook vaak in het weekend standby staan en hij moet voor zijn werk per dag 200 kilometer reizen (file rijden).
    Dan is ook nog zijn vader anderhalf jaar geleden plotseling overleden. Daarvoor al maar nu nog meer trekt zijn moeder enorm aan hem: zij legt veel beslag op hem omdat ze nooit haar kinderen heeft kunnen loslaten. Door dit alles is mijn partner volgens mij overspannen geraakt/ aan het raken. Hij heeft het gevoel nergens meer tijd voor te hebben, steeds achter de feiten aan te lopen, wel te kunnen huilen als iets een beetje misloopt. Hij klaagt tegen mij dat hij toch nooit iets goed doet (wat ik helemaal niet met hem eens ben), hij vergeet de ene na de andere afspraak of belofte, hij is mopperig en hij is niet vooruit te branden.
    Ik probeer begrip op te brengen en hem met zo min mogelijk dingen te belasten. Het probleem is alleen wel, dat als ik hem de ruimte probeer te geven, zijn moeder die ruimte direct voor zichzelf inpikt. Maar mijn partner durft of wil niet tegen zijn moeder op.
    Door dit alles ben ik ook lang niet altijd meer tevreden over onze relatie. Ik probeer ook aan mijn trekken te komen maar wil hem toch niet belasten. Ik vind het balanceren maar ik zie dat hij toch slechter wordt. Ik heb al diverse keren aangegeven dat ik bang ben dat hij overspannen aan het worden is en ik heb hem gevraagd hoe ik hem kan helpen. Maar ik krijg nooit echt een reactie daarop.
    Wat nu? Wat kan ik nog meer doen om mijn partner te helpen?
  • Ro

    Ro

    20 maart 2014 at 11:19 |
    Hallo,

    Mijn vriendin is nu ongeveer 3 jaar overspannen/burnout en lichtje depressief. Ze is toen naar de dokter geweest en loopt sindsdien bij de psycholoog. Ze is na 2 jaar een tijdje stabiel geweest en is toen medicatie (paroxetine 20mg) af gaan bouwen tot 3mg en toen ging het mis, alle stress kwam weer terug waardoor ze niet meer at, sliep en alleen maar paniekaanvallen kreeg wat ze zelf ontwikkeld in haar hoofd. dat komt omdat haar perfectionisme in de weg zit, dat is haar grooote probleem! Dat heeft een paar weken geduurd voordat ze daar weer stabiel van werd en is op de 4 mg blijven zitten en ging aardig goed weer. Nu zijn net de stucador en tegelzetter klaar na 2 weken verbouwen wat de nodige spanningen meebrengt en nu zit ze weer een week thuis en is alleen maar bezig met angsten creeeren over dingen waar ze normaal totaal geen moeite mee heeft. Totaal geen zelfvertrouwen dus! I
    Ik vind het zo zielig en heb echt het gevoel dat ik niks voor haar kan doen. Ze probeert zelf van alles en is slim genoeg om alles precies te vertellen wat ze voelt, alleen haar lichaam (maag) waar ze nu een 2de maagzweer is op komst en haar geest kan niet stoppen met denken.

    Wandelen doen we en ik probeer haar te stimuleren voor yoga of sportschool, alleen de zenuwen zijn zo sterk op het moment dat dat kansloos is. Ik wil zo graag iets voor haar doen maar weet niet hoe meer.
    Wat kan ik nog doen?
    • Ingrid

      Ingrid

      28 maart 2014 at 05:58 |
      Ik denk dat je vooral kunt blijven stimuleren om actief buiten te blijven. Wandelen is goed om te blijven doen. Yoga (misschien thuis?) is ook een manier om tot rust te komen. Kijk ook even op de site of het boek Verademing van nut kan zijn. Veel sterkte.
  • Jolanda

    Jolanda

    12 mei 2014 at 18:30 |
    Mijn man is al 2 jaar depressief, tijdens onze vakantie is mij duidelijk geworden dat hij een burn-out had. Ik heb al zoveel meegemaakt met hem...dat kan ik hier in een paar woorden niet vertellen. De reden dat ik dit bericht achterlaat is omdat ik er nu zelf aan onderdoor ga...wij zijn al 22 jaar getrouwd we waren maatjes en wilden samen oud worden maar door de burn out lijkt t of ik een compleet andere man heb...hard, ongevoelig, muur opgetrokken, niet redelijk, geen warmte, geen intimiteit, geen begrip, geen aandacht...ik trek t gewoon niet meer maar ik hou nog steeds veel van hem. Ik wil zo graag dat t over is want ik hou dit niet meer vol maar ik wil ook niet scheiden..we hebben relatietherapie gehad, maatschappelijk werkster, en nu is hij onder behandeling van een psycholoog maar hij blijft zo hard. Ik weet niet meer waar ik heen moet met mijn gevoelens..ben compleet gesloopt en voel nu ook steeds een gloeiend gevoel in mn borst. Kan iemand me helpen? Ik weet t niet meer...
    • Ingrid

      Ingrid

      13 mei 2014 at 05:38 |
      Misschien is het dan tijd om hulp voor jezelf te zoeken, Jolanda. Ik zou zeker even naar de huisarts gaan als je deze klachten hebt. Als je eventueel een coachgesprek wilt, mail dan naar me op info@uwcoach.nu of naar ingrid@vooreengezondleven.nl.

      Sterkte.
      • Jolanda

        Jolanda

        14 mei 2014 at 14:28 |
        Ik ben vandaag bij de huisarts geweest, as maandag heb ik mn eerste gesprek met een maatschappelijk werkster, hopelijk kan zij me helpen mezelf sterk te maken en om te gaan met de situaties waar ik steeds tegen aan loop. Bedankt voor je reactie.
      • Els

        Els

        13 februari 2015 at 08:41 |
        Hallo Jolanda,
        Hoe gaat het nu met je? Ik herken zo veel in je verhaal, de woorden die je gebruikt, het gevoel welke je beschrijft. Ook ik zit met een partner die mij afwijst en een grote muur om zich heen bouwt. Onlangs is zijn moeder overleden (11 jaar heb ik een lat relatie met hem) en ik stond niet eens op de rouwkaart.
  • Daniee

    Daniee

    22 mei 2014 at 21:30 |
    Een jaar geleden leerde ik de liefde van mijn leven kennen en kregen wij een fijne relatie.
    Ik wist toen al dat ze een hectische baan had met weinig tijd voor haar zelf en in het weekend dood moe zijn.

    Twee weken geleden zijn we gaan samenwonen.
    Door ook de verhuizing naar mij toe is ze geknapt, half jaar geleden had ze de diagnose burn out gekregen maar ze bleef werken.
    Nu heeft ze zich wel ziek gemeld maar ze kan ook niets meer en ligt bijna alleen op bed ook al doet ze haar best om eruit te komen om even wat te doen.

    Poooh wat is dir zwaar zeg, woon je eindelijk samen maar ik voel meer afstand tussen ons dan ooit, niet samen ontbijten, lunchen eten of iets leuks doen.
    Niet samen slapen omdat mijn wekker vroeg gaat en zij haar slaap wil.
    Weet echt niet hoe haar te helpen.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    24 mei 2014 at 05:12 |
    Ja, moeilijk Daniee. Heb je gevraagd aan haar HOE je haar het beste kunt helpen?
  • Daniee

    Daniee

    24 mei 2014 at 10:12 |
    Dank voor je reactie.
    Dat heb ik gevraagd en ze zegt dan "door mij te laten gaan, mijn eigen gang".

    Terwijl ik haar zo graag het belang wil laten in zien van ritme/structuur overdag ipv liggen, liggen liggen
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      25 mei 2014 at 05:31 |
      Het is zeker zo Daniee, dat energie op andere manieren opgebouwd kan worden dan door alleen maar te liggen (of rusten). Een hulpverlener zou haar kunnen begeleiden bij het opbouwen van energie. Vaak werkt dit beter dan dat de partner deze rol aanneemt.

      Sterkte.
  • Roos

    Roos

    19 augustus 2014 at 13:29 |
    Goedenmiddag.
    Sinds een tijdje is mijn (ex) vriend overspannen, we hadden een relatie van 1,5 jaar. Ik heb geprobeerd om hem de ruimte te geven, lief doen,boos worden en negeren ect. Ik ben in die tussen tijd zelf 2 keer weggaan voor rust en hem misschien in te laten zien wat hij mist. Hij deed vaak ook onredelijk tegen mij,

    Nu heeft hij er zelf een punt achter gezet en ben ik uit huis. Wat mijn foutis is dat ik het erg bij mezelf zocht ik was bang dat hij een ander had/vreemdging hij chat namelijk veel met woorden wat hij tegen mij zou moeten zeggen. Ik heb hem teveel op de huid gezeten en niet omdat ik wraak wil. Maar ik wil hem begijpen en ik wil dolgraag dat het goed komt.
    Nu heeft hij via via aangegeven dat ik te ver ben gegaan. Hoe moet ik er nou voorzorgen hem te laten inzien dat het mij spijt en dat ik het graag goed wil hebben?

    Groetjes R
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      28 augustus 2014 at 05:41 |
      Dit kun je dan toch gewoon zeggen, Roos? Dat je hem wilt begrijpen, dat het je spijt, dat je wilt dat het goed komt?

      Liefs,
      Ingrid
  • Elise

    Elise

    17 september 2014 at 08:14 |
    Hoi, mijn man is al meer dan 5 jaar overspannen, sinds de geboorte van onze eerste dochter. Er was een periode dat het wat beter ging maar nu gaat het slechter dan ooit.
    Hij heeft weinig inkomen als zzp'er en dat geeft hem heel veel stress.
    's Avonds gaat hij vaak weg naar zijn vrienden omdat hij het huis even uit moet, hij zit voor zijn gevoel teveel binnen en is teveel bezig met de verzorging van de kinderen.
    Maar de laatste dagen wil hij steeds dat ik overdag thuis blijf bij hem, omdat hij me nodig heeft. Ik doe wat ik kan maar ik heb een fulltime baan om ons hoofd boven water te kunnen houden!
    Ik wil dat hij professionele hulp zoekt maar als ik erover begin wordt hij gelijk boos. Zegt dat hij geen vreemden nodig heeft, alleen mij. Ondertussen reageert hij steeds heftiger en vreemder op ons.
    Wat kan ik hier nu mee?
  • L

    L

    25 november 2014 at 21:42 |
    Hoi,

    Mijn man is al meer dan een jaar ziek door een burn-out, depressie, angsstoornis en ptss.

    Zodra er een brief of telefoontje komt, die met zijn ziekte te maken heeft, zeker mbt werkgever, lopen wij hier thuis op eieren.

    Alles is aanleiding tot boos worden, onredelijke reacties en agressie zoals dingen stuk maken.

    Ik ben zelf chronisch ziek en ik studeer en werk. We hebben kinderen en ik hou het niet meer vol.

    Ik heb geen moment rust. Elke keer hetzelfde.

    Wanneer er een brief of afspraak komt, begint het weer. Paar weken ervoor en paar weken erna.

    Het is geen doen zo en ik weet me geen raad. Ik hebt zelfs, uit angst voor zijn reactie, een brief een paar weken verstopt. Uiteindelijk wel gegeven en hoppa...gedrag begint weer.

    Dat ik lichamelijk en geestelijk kapot ga door al mijn taken ziet hij niet en erkend hij niet want hij heeft veel meer, zegt hij dan.

    Ik weet het niet meer.
    • Ingrid

      Ingrid

      26 november 2014 at 05:29 |
      Hoi L,
      Ik voel zo met je mee. Ik hoop maar dat er voor je man een vorm van hulp is of wordt gevonden. Want ik denk dat er wel iets moet gebeuren, maar misschien probeer je (jullie) ook al wel van alles. Het kan hiernaast ook voor jou goed zijn om hulp te zoeken om hier doorheen te komen.

      Ik wens je veel sterkte.
  • s

    s

    18 februari 2015 at 23:43 |
    Hallo, ik ben inmiddels 3 en een half jaar samen met mijn vriend en woon inmiddels een half jaar met hem samen. Mede door zijn werk, huis gekocht en andere omstandigheden heb ik mijn vriend in stappen van een normaal persoon naar overspannen zien worden. Wat ik wel door had, mijn vriend niet. Tot een erge ruzie voorbij kwam, en ik hem de waarheid had verteld, schrok hij van mijn reactie, begon te huilen en zag pas na dat ik had verteld dat hij hoog waarschijnlijk overspannen was. Een dag later is hij zelf naar de dokter gegaan en op eigen initiatief hulp gevraagd wat erg goed is!! En heeft hij binnenkort een afspraak bij psycholoog.

    Omdat hij mij een hele poos onbewust heeft verwaarloost en geen aandacht gaf heeft die mij gevraagd om 1 week uit huis te gaan. Zodat hij even zijn rust kreeg en ik ook en zouden we elkaar minder spreken. Eenmaal nu 3 dagen weg heb ik veel moeite om nou in te schatten wanneer ik contact met hem kan hebben of wanneer niet. Zoals vanavond werd het hem weer te veel. Maar mocht m ook niet met rust laten.

    Wat moet ik nou doen? En heeft iemand tips voor de omgang met de situatie als ik weer terug ga? Vind het erg lastig en weet zelf niet wat goed is of juist niet! Voor hem "zorgen"? Of juist laten doen wat hij wilt. Te veel aandacht wilt die niet.

    Groetjes S
    • Ingrid

      Ingrid

      19 februari 2015 at 06:12 |
      Kijk even bij het artikel wat hierboven (de comments) genoemd staat: hoe jij kunt omgaan met iemand met een burn-out.
      Sterkte.
  • Marie

    Marie

    03 maart 2015 at 13:14 |
    Mijn man en ik hebben 6 jaar een relatie. We hebben een zoontje van 2 en zijn nu na een jaar zwanger van nummer 2. Toen ik 11 weken zwanger was, ben ik erachter gekomen dat mijn man een ander heeft. Hij voelt niets meer voor me en het speelt al een aantal weken. Maar nog niet voor de zwangerschap houdt hij steeds vol. Na ruim 1,5 week veel proberen te praten zie ik mijn man veranderen. Hij zit erg in de war met zichzelf, valt nauwelijks meer met hem te praten, slaapt slecht, wordt boos op zichzelf omdat hij er niet uit komt welke keuze hij moet maken. Wil door niemand geholpen worden, wil ook niet met andere praten. Heb aangegeven dat ik hem niet meer herken zoals hij was en dat ik me echt zorgen maak. Overspannen/burn out/ depressie?! Maar dat is natuurlijk erg raar verzonnen van mij. Gister avond is hij boos weg gegaan met de auto om een stukje te gaan rijden. Ik heb geprobeerd hem tegen te houden om dat ik het gevaarlijk vond om in zo'n situatie weg te gaan... Hij is na ruim een uur terug gekomen en heeft vannacht op de bank geslapen. Ik weet niet meer wat ik nu moet doen?
    Ik wil hem zo graag helpen alles weer op een rijtje te krijgen, er voor hem zijn, hem de kans geven om zijn fout te herstellen en voor zijn gezin te vechten... Maar op elke vraag die ik hem stel: geeft hij aan dat hij het niet weet!!
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      11 maart 2015 at 09:16 |
      Beste Marie,

      Ik kan zo natuurlijk niet beoordelen of er sprake is van overspannenheid, depressie of burn-out. Als je man aangeeft dat hij het niet weet, is het meest liefdevolle wat je misschien wel kunt doen, is hem de ruimte geven om zijn eigen antwoorden te vinden. Spreek hier eventueel een bepaalde termijn voor af die voor jou ook te hanteren is. Hoe moeilijk ook, want natuurlijk wil je vechten om je relatie te behouden. Veel sterkte.
  • Belle

    Belle

    04 maart 2015 at 15:22 |
    Beste, mijn vriend lijdt denk ik aan een burnout. Altijd maar moe, totaal geen zin meer in sporten terwijl hij altijd zeer sportief was en mij hiertoe stimuleerde ook. Nu niets meer. Ik krijg hem ook niet meer mee om iets te gaan doen. Hij loopt gespannen rond. Minste dat er iets tegen zit, lijkt de hele wereld voor hem te vergaan en wordt alles op mij afgereageerd. Hij wil niet naar de dokter gaan. Hij geeft aan alleen te willen zijn. Wij hebben net een huis gekocht en hij zit nog in een scheiding. Hij heeft twee kinderen uit zijn vorige relatie. Ik drie. Ik probeer al zoveel mogelijk naar hem te luisteren en neem veel taken op mij, maar voel me ook gespannen raken en prikkelbaar. Ben voortdurend bang dat de kinderen ruzie maken zodat hij boos gaat worden. We hebben een heel sterke band en toch lijkt het alsof ik hem niets doe en hij raakt meer en meer op zichzelf. 's Morgens kan hij vrolijk zijn en plots krijg ik dan op mijn werk een sms en slaat zijn stemming helemaal om. We hebben een zware fysieke periode (verhuis) achter de rug en hij ook emotioneel (scheiding) waarbij zijn ex echt tot het uiterste ging. Hij voelt zich tekort gedaan door zijn advocaat en heeft nergens en in niemand nog vertrouwen. De volgende dag kan hij dan plots weer heel lief zijn en zeggen dat hij me graag ziet. Weet het momenteel niet goed meer wat ik nog kan doen om hem terug erbovenop te helpen. Ik heb veel geduld en zie hem enorm graag, maar wordt hier zelf ook heel onzeker van en moedeloos. Hoe overtuig ik hem om toch eens langs de dokter te gaan, zonder dat dit op ruzie uitloopt? Dank u.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    11 maart 2015 at 09:24 |
    Beste Belle,

    Erkent je vriend wel dat het niet goed met hem gaat? Vaak is dit de moeilijkste stap. Misschien kun je proberen om hem in een brief te overtuigen om langs de huisarts te gaan. Begin en eindig de brief met begrip en liefde. Geef hem eventueel de tijd en ruimte om hier even over na te denken.

    Veel sterkte, Belle.
  • Lambert

    Lambert

    23 maart 2015 at 16:20 |
    Beste Belle

    Mijn vrouw vertoon symptomen van een burn-out, 3 weken geleden vertelde ze mij dat het niet goed met haar ging en dat ze aan alles twijfelt maar niet precies kan aan wijzen wat er mis, ze heeft een afspraak gemaakt met de huisarts en die heeft haar door verwezen, sindsdien wou ze meer tijd voor haar zelf en ging vorige week zondag naar het strand, afgelopen vrijdag wou ze weer tijd voor haar zelf, en kon het hele weekend in het huis van haar broertje die niet thuis was, dit alles om haar zelf te vinden, gister avond kwam ze thuis en ze zei dat ze rust gevonden had en de beslissing nam om van mij te scheiden, ik heb haar gevraagd om het gesprek af te wachten van de hulpverlener, ze zei dat ze dat deed maar dat ik geen hoop moet hebben, wat kan ik doen?

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.