• Sporten? Waarom zou ik?

    Sporten? Waarom zou ik?

    Author Ingrid

    Ik ben ervan overtuigd dat de keuze voor een sportief leven jouw leven mooier kan maken. En ik kan wel zeggen dat ik recht van spreken heb. Ik ben namelijk ervaringsdeskundig. Jaren terug was ik zo iemand die al uitslag kreeg als ze het woord “sporten” hoorde. Desondanks kreeg ik toch ooit het inzicht dat ik beter voor mijn lijf moest gaan zorgen. Sporten maakte daar onderdeel van uit. En zo werd ik iemand die van 15 minuten sporten per dag groeide naar 3 tot 5 keer per week een uur sporten. Aanvankelijk was het moeten. Maar moeten werd willen en nu wil ik niet anders meer.

    Sporten? Dit is waarom:

    • Je wordt fitter en meer ontspannen.
    • Het vermindert stress en onrustige gevoelens.
    • Het geeft je meer energie.
    • Je piekert minder en komt meer los van malende gedachten.
    • Je behoefte aan gezond eten wordt vanzelf gestimuleerd.
    • Je concentratie en creativiteit worden verbeterd.
    • Je slaapt beter.
    • Getrainde spieren verbruiken in rust meer energie, zodat je meer calorieën verbrandt. Door de hogere verbranding sla je ook minder vet op.
    • Je gewicht blijft meer in balans (en als het mee zit val je ook nog af).

     

  • Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Author Ingrid

    Er valt veel te lezen en nog meer te zeggen over burn-out. Ik kom regelmatig tegen dat mensen HET antwoord hebben op burn-out voor de mensen die dit treft. Zo lees ik binnen een LinkedIn-groep laatst nog een reactie van een hulpverlener die zegt dat er maar 1 les is die mensen met een burn-out kunnen leren, namelijk dat hun eigen gedachten de burn-out veroorzaken. Elders las ik weer dat mensen met een burn-out moeten leren nee zeggen en dat het dan nooit zo ver zou komen. Was het maar zo simpel…

    Mijn mening hierover is dat een burn-out veel complexer is dan dat. Wel is het zo dat een aantal typerende karaktereigenschappen bij mensen met een burn-out vaak voorkomen.

    In welk burn-out persoonstype herken jij jezelf?

    De loyalist heeft een groot plichtsbesef. Men heeft de neiging om het groepsbelang voor te laten gaan op het eigen belang. De loyalist is een echte teamspeler. Ze leven vaak volgens de regel: “wat je belooft, moet je doen”. Hierdoor kunnen ze het belang van de ander voor hun eigen belang laten gaan. Tip: onderzoek waar je eigen behoeftes liggen.

    De perfectionist neemt geen genoegen met een 8, maar gaat vooral voor de 10. De lat ligt steeds weer hoger. Het is nooit goed genoeg. Deze persoon is kritisch op anderen, maar zeker ook op zichzelf. De innerlijke criticus kunnen zij maar moeilijk onder controle krijgen. Ze hechten aan planning en werken vaak ordelijk. Tip: wees minder kritisch voor jezelf en neem genoegen met een 8.


     

  • Angst is vooral een gedachte in jouw hoofd

    Angst is vooral een gedachte in jouw hoofd

    Author Ingrid

    Enkele van mijn (ex) cliënten laten zich leiden door angst in hun leven. Dit is natuurlijk geen bewuste keuze. Angst kennen we allemaal wel. Wij mensen zitten vol met angsten, zoals angst voor ziekte, voor verlies, voor afwijzing of bedreiging. Eigenlijk is angst geen goede raadgever. Hoe vreemd het ook klinkt, eigenlijk is angst niet echt. Het is vooral een gedachte in jouw hoofd. Angst krijg je niet bij de geboorte mee, maar ontstaat tijdens je leven door de herinnering aan een gebeurtenis. Denk maar eens aan hoe makkelijk kleine kinderen op de ski’s staan; totaal onbevangen, tot ze een keer vallen. Dan kan de herinnering aan de val ervoor zorgen dat ze bang worden, verkrampen en hun onbevangenheid op dit onderdeel kwijt zijn. Angst is dus aangeleerd.

    Weet je dat ruim 80% van de dingen waar we bang voor zijn, helemaal niet uitkomen? Toch laten we ons eerder leiden door een negatieve ervaring door een positieve. Hoe vaak heb je je achteraf gerealiseerd dat je angst eigenlijk ongegrond was? Het viel – achteraf bekeken – toch wel mee. In je hoofd was het groter dan in de realiteit.

    Angst kan een mooier leven in meer of mindere mate in de weg staan. Angst kan je dwingen tot niet goed of zelfs helemaal niet meer handelen. Angst geeft lichamelijk dezelfde symptomen als stressverschijnselen. Angst kan heel veel stress in je leven veroorzaken. Het wordt vooral hoog in de borstkas vastgehouden. Door te snel adem te halen, kunnen hyperventilatieklachten ontstaan. Als angst je leven meer en meer gaat beheersen, kan dit zelfs ook leiden tot emotionele en lichamelijke uitputting.


     

  • Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Weet jij wat voeding kan betekenen bij stress en burn-out?

    Author Ingrid

    Als ervaringsdeskundige weet ik dat het zo is: gevarieerde en volwaardige voeding geeft je meer energie en draagt bij aan een energiek gevoel. Voeding is één van de verschillende ondersteunende elementen wat bijdraagt aan verlaging van stress- of burn-outklachten. Voeding als ondersteunend element van herstel is iets waar mijns inziens te weinig aandacht voor is. 

    Zeker bij een burn-out is het zo dat als je onvoldoende aandacht besteedt aan deze voedingsrichtlijnen, dit je herstel tegenwerkt.

    Voeding kan nooit de enige oplossing zijn voor je stress- of burn-outklachten, maar is wél een belangrijke component om hier grip op te krijgen!

     

     

    Vermijd deze voeding als je stressklachten of een burn-out hebt

    In de eerste plaats: suiker geeft je energieniveau misschien een korte boost, maar dit betaal je ook weer terug met een onvermijdbare dip. Als je dagelijks te veel suiker eet of drinkt, zorgt dit er voor dat je bloedsuikerspiegel te veel en te vaak uit balans is. Je energieniveau schiet omhoog en weer omlaag en dit betekent (nog meer) disbalans.

    In de tweede plaats veroorzaakt het drinken van te veel koffie (of andere drankjes waar cafeïne in zit) voor een stijging van je al verhoogde cortisolniveau en vergroot je hiermee een gestrest of gejaagd gevoel.

    Vermijd verder ook deze energiebrekers in je voeding en levensstijl:

    • Alcohol, nicotine, stimulerende drugs.
    • Naast suiker: zoetstoffen of voedingsmiddelen met suiker als ingrediënt (dus ook rietsuiker, kristalsuiker, glucose(stroop), maïssiroop, fructose, melksuiker, frisdranken of geconcentreerde vruchtensappen).
    • Fabrieksvoedsel en alle bewerkte producten (eet voedsel wat je grootmoeder ook herkent).
    • Te veel verzadigde vetten (dus ook transvetten en bewerkte vetten, zoals in koekjes). Verzadigde vetten zijn vetten die bij kamertemperatuur hard zijn.
    • Stop met het eten van voedingsmiddelen waarvoor je overgevoelig of waaraan je verslaafd bent. 

     

    Eet deze voeding wél als je stressklachten of een burn-out hebt

    • Voeding die rijk is aan B-vitamines (aanhoudende stress rooft je B-vitamines), zoals: bonen, asperges, erwten, champignons, zilvervliesrijst, broccoli, avocado’s, linzen, eieren, volkoren producten, bananen, noten en zaden, bruine rijst. 
    • Voeding die rijk is aan vitamine C: deze vitamine laat de hoeveelheid cortisol in je bloed na een stressreactie sneller dalen. Daarnaast is vitamine C een sterke antioxidant, die schadelijke oxidatieprocessen tegengaat, waardoor de algehele afweer tegen ziekte toeneemt. Voedingsmiddelen met veel vitamine C zijn: broccoli, paprika’s, kool, aardbeien, waterkers, bramen, citroenen, tomaten, citrusvruchten, bloemkool, alfafa. 
  • Eén simpel inzicht voor minder stress

    Eén simpel inzicht voor minder stress

    Author Ingrid

    Stel je voor dat je met gestrekte arm een flesje water vasthoudt. Dit flesje water weegt een pond. Hoe lang kun jij dan het flesje water vast blijven houden? Gaat het dan om het gewicht van het flesje of gaat het om hoe lang je dit vasthoudt?

    Als je het flesje een minuut vasthoudt, geeft dat geen problemen. Hou je het flesje voor een uur vast, dan zal het al veel zwaarder voelen. Je arm gaat waarschijnlijk ook pijn doen. Als je het flesje nóg langer, zeg 3 uur, zou vasthouden, dan doet je arm nog meer pijn of misschien hou je het zelfs niet vol. Het gewicht van het flesje is niet veranderd. Dit is wat er in feite gebeurt: hoe langer je vasthoudt, hoe zwaarder het wordt. Dit is precies wat stress met je kan doen.

    Een klein beetje stress? Prima. Houdt dit iets langer aan? Dan wordt het zwaarder en kan dit voor klachten zorgen. Ga je te lang door? Je klachten verergeren en misschien zelfs zó erg, dat je niets meer kunt volbrengen.

    Het inzicht? Als je tussendoor het flesje even neerzet en uitrust, kun je het gewoon weer oppakken. Herstelmomenten vergroten je draagkracht. Het gaat om de balans tussen inspanning en ontspanning. Wat kun jij vandaag nog doen om in balans te komen?

    ​ 

  • Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Author Ingrid

    Je hebt de diagnose burn-out gehad. De meeste mensen worstelen met deze diagnose. Gevoelens van schaamte, ontkenning en misschien wel schuld. Misschien ben je boos op jezelf. Denk je dat je gefaald hebt. Er kunnen allerlei emoties spelen. Als je wilt herstellen van je burn-out, zul je deze emoties eerst moeten aanvaarden. Erkennen dat ze er zijn. Er uiting aan geven.

    Want weet je… zolang je niet geaccepteerd hebt dat je burn-out bent, wordt het veel lastiger om te herstellen. Het kan zelfs langer duren. Al dat vechten met jezelf kost je bovendien ook heel veel energie. En laat dat nou net hetgeen zijn wat je nodig hebt voor je herstel.

    Je burn-out accepteren dus… maar hoe doe je dat?

    • Je emoties uiten is iets wat je kan helpen. Kies hiervoor een aantal mensen uit die dichtbij staan en bij wie je je vertrouwd voelt. Praat erover, hou het niet binnen. Gooi het eruit, huil het eruit. Alle opgekropte emoties houden ook weer spanning vast, dus het is belangrijk dat je dit wél uit.
    • Voor sommige mensen werkt schrijven heel goed. Dit kan ook een manier zijn om je emoties te uiten. Het kan bovendien verhelderend werken in je eigen herstelproces en het inzicht in jezelf.

     

  • Hoe jij kunt omgaan met iemand met een burn-out

    Hoe jij kunt omgaan met iemand met een burn-out

    Author Ingrid

    In Nederland overkomt het één op de acht mensen: een burn-out. De kans is dus groot dat jij momenteel minimaal één persoon kent die een burn-out heeft. Soms is dat dichtbij en treft het je partner. Maar natuurlijk: het kan ook een collega zijn, een familielid of je beste vriendin. Hoe kun je nu eigenlijk het beste omgaan met iemand die een burn-out heeft? Wat moet je doen en wat kun je beter laten? 6 tips over hoe jij om kunt gaan met iemand met een burn-out.

    #1 Stel je voor dat jij het bent

    Ga eens in de schoenen van de ander met de burn-out staan. Stel je eens voor dat jij het bent. Jij bent degene die op is, vermoeider dan ooit is, die tal van lichamelijke, emotionele, mentale en fysieke klachten ervaart. Soms bonkt je hart of voel je pijn op je borst. Je slaapt slecht. Je hoofd maalt en maalt en chaos overheerst. Je wordt al moe van het minste geluid aan je hoofd. Je spieren doen pijn. Je hebt last van je maag. Hoofdpijn. Je huilt en bent vaak emotioneel. Je voelt je niet goed, je voelt je zelfs superslecht. Je zit vast en ziet geen uitweg. Je lontje is nogal kort. Je schaamt je, want het lukte je niet om te presteren. En het ergste: het is jou overkomen.

    Hoe voelt dat? Vermenigvuldig het nu met 100. En lees verder.  

  • 50 Tips voor meer ontspanning

    50 Tips voor meer ontspanning

    Author Ingrid

    In dit tijdperk waarin steeds meer van ons gevraagd wordt, is het ontzettend belangrijk om regelmatig te ontspannen. Mijn cliënten met stress- en burnoutklachten hebben één ding gemeen: ze hebben moeite om te ontspannen. Soms zie ik ook dat mensen zo druk zijn, dat zij menen dat ze geen tijd hebben om te ontspannen. En dat terwijl dit zo belangrijk is. Sterker nog: juist dan heb je alle reden om vaker voor ontspanning te kiezen.

    Ik geef je één reden: het nut van ontspannen geeft lichaam en geest de mogelijkheid om weer op te laden. En dat is nodig. Daarom is het ook nuttig. Jouw lichaam en geest hebben dit nodig. Geen inspanning zonder ontspanning. Voor een betere balans in je leven en voor een mooier leven: kies vaker voor ontspanning.

     

    Ik hoop je te inspireren met deze 50 tips voor meer ontspanning

    1. Lees een boek

    2. Luister naar muziek

    3. Neem een bad

    4. Zoek de natuur op en kijk om je heen

    5. Ga lekker hardlopen

    6. Schrijf in een dagboekje of blog

    7. Eet bewust in stilte

    8. Schrijf een brief

    9. Bel een vriend(in)

    10. Ga in je lunchpauze naar buiten voor een wandeling

    11. Beweeg tot er zweetdruppels op je voorhoofd staan

    12. Zing op je favoriete muziek

    13. Dans

    14. Schilder of teken (ook al heb je geen talent)

    15. Wees dankbaar voor wat goed gaat

    16. Adem 3x diep in en laat je uitademing langer zijn dan je inademing

    17. Speel met je huisdier

    18. Maak quality time voor je kinderen

    19. Schommel net als vroeger

    20. Ga tuinieren

    21. Laat negatieve gedachten los

    22. Doe een dutje in een hangmat

    23. Ga vliegeren

    24. Kijk naar de wolken en ontdek figuren

    25. Begin met yoga


     

  • Mijn 3 beste tips voor minder stress

    Mijn 3 beste tips voor minder stress

    Author Ingrid

    Stress. We hebben er allemaal last van. Stress kan namelijk heel reëel in je leven aanwezig zijn. Denk maar aan een hoge werkdruk, het verlies van je baan, of bijvoorbeeld verdrietige omstandigheden in je gezin of familie. Maar natuurlijk komt het ook voor dat je vooral (of misschien wel mede) je eigen stress veroorzaakt. Door veel te piekeren, of negatief tegen jezelf te praten, door veel te eisen van jezelf… er zijn meerdere redenen waarom mensen hun eigen stress veroorzaken of verergeren. Daar is wat aan te doen. Wat je altijd zelf kunt doen, is werken aan je eigen draagkracht. Ik geef je daarom mijn 3 beste tips voor minder stress.

    Sport!

    Het is een feit: als je gaat sporten, word je blijer. Dat komt door die fijne gelukshormoontjes (endorfines) die dan in je hersenen worden aangemaakt. Maar misschien minstens zo belangrijk is: door te sporten kun je even loskomen van zorgen, vergeet je ineens te piekeren en word je bovendien nog fitter ook. Er zijn vele, vele voordelen van sporten te benoemen (en dat heb ik ook al eerder gedaan in dit artikel Sporten? Waarom zou ik?). Dus waar wacht je eigenlijk nog op? 

    Lees verder voor meer tips...


     

  • Zet jezelf op 1!

    Zet jezelf op 1!

    Author Ingrid

    Vooral vrouwen doen dit: zorgen, helpen, geven. Nog meer zorgen, helpen, geven. Ik wil hier geen oordeel over vellen, verre van dat zelfs. Het zit in onze aard. En nog meer als je moeder bent. Dan komt je kind of je kinderen op de eerste plaats. Wij vrouwen hebben er een handje van: we geven en geven, want als anderen gelukkig zijn dan is het goed. Dat maakt ons gelukkig. Sommige vrouwen geven zo veel van zichzelf tot er een moment komt dat ze helemaal leeg zijn. Ze zijn op en er valt niets meer te geven. Ben je vrouw en herken je dit? Laat mij je dan inspireren om jezelf op de eerste plaats te zetten. Het is tijd om aan jezelf te geven.

    Laat ik voorop stellen: het is heerlijk om te geven. Het geeft ons (en ook mij) een goed gevoel. Maar kan het zo zijn dat meer aan jezelf geven, jou ook een goed gevoel geeft?

    De eerste stap die je kunt zetten: jouw behoeftes. Op welk moment vraag je nu bij jezelf af wat jij nou eigenlijk wilt? Is dat pas nadat je de behoeftes van andere mensen vervuld hebt? Je man, je kinderen, je zus, je vriendin, je werk. Of is er dan eigenlijk al helemaal niets meer te willen? Als jij jezelf iets meer op 1 wilt zetten, begint dit met jezelf de vraag te stellen "Wat wil ik?".

    Als jouw behoefte helder is, komt de volgende - misschien wel moeilijke - stap. Je gaat deze behoefte kenbaar maken. Gewoon zeggen wat jij vindt of hoe jij het graag zou willen. Probeer dit vanuit jezelf te communiceren "Ik wil graag..." of "Ik heb het nodig dat...". Lastig om dit te doen? Begin dan bij mensen bij wie dit het makkelijkst is. Hoe meer je het doet, hoe meer zelfvertrouwen je hiermee opbouwt. Houd steeds voor ogen wat je doel is en waarom je dit doet: meer ruimte innemen, meer tijd voor jezelf, beter voor jezelf zorgen, jezelf meer op de 1e plaats zetten...

    Weet je wat nog het fijnste is als je jezelf meer op de 1e plaats kunt zetten? Als jij goed voor jezelf zorgt en jezelf op 1 zet, dan heeft die hele rits die na jou komt (je man, kinderen, familie, vrienden, werk, enzovoort) er óók baat bij! Jij bent dan immers op je best! Heb ik je overtuigd om jezelf meer op 1 te zetten?

    ​ 

  • Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Author Ingrid

    Op 47-jarige leeftijd denk ik het een en ander geleerd te hebben over rouw en verlies. Rouwen is wat je doet als je iets of iemand voorgoed verliest. Dat kan niet alleen een dierbare zijn, maar ook bij verlies van je gezondheid, baan, relatie of huis kan er sprake zijn van rouw. Het is een stressvolle gebeurtenis die – afhankelijk van de grootte van het verlies – kan zorgen voor een aanhoudende stressreactie in je lijf. Rouw en verlies hoort bij het leven. Zo ook in mijn leven. Hoe groter het verlies in mijn leven was, hoe meer ik er van leerde. Acht jaar geleden moest ik na haar overlijden leren leven zonder mijn moeder. Dit jaar kwam daar het verlies van mijn vader bij. Het jaar 2013 zal altijd het jaar blijven waarin ik leerde leven zonder ouders. Er is genoeg te lezen over rouw en verlies en allerlei fases die je wel of niet doorloopt. Dit is wat ik geleerd heb, voor zover je dat kunt samenvatten in minder dan 1000 woorden. 

    Ontkenning is misschien wel één van de eerste emoties die je voelt. Ontkenning is als een soort overlevingsmechanisme. Als de klap van het verlies zó groot is, dat je het (nog) niet kunt bevatten, dan lijk je te bevriezen (een stressreactie, net als vechten of vluchten). Je gaat handelen op de automatische piloot, want de wereld draait gewoon door. Jouw wereld staat stil, maar alles gaat gewoon verder. Het gaat als het ware langs je heen. Langzaam maar zeker en beetje bij beetje dringt het tot je door: “Het is echt zo”. In de ochtenduren wakker worden en je de waarheid realiseren vond ik altijd het ergste. Mijn ervaring is dat je in deze fase ook de meest heftige, fysieke pijn ervaart. 

    Boosheid kan volgen als het besef verder door begint te dringen. Dit is niet voor iedereen zo. De (mate van) boosheid wordt mede bepaald door de grootte van het verlies. Als je iemand verliest op een leeftijd dat het te verwachten is, zal boosheid waarschijnlijk minder snel aanwezig zijn. Als iemand te jong overlijdt, zal het vaker voorkomen dat er sprake is van boosheid. In deze fase loop je ook vaak met vragen als “Waarom ik?”, “Waarom zij?” en ken je gevoelens van onrecht en onmacht. Vragen waarop je geen antwoord krijgt. Uiteindelijk ontdekte ik dat de “waarom-vraag” me niets opleverde. Er komen geen antwoorden die het verlies rechtvaardigen. Het beste antwoord is eigenlijk dat gerechtigheid niet altijd te vinden is in deze wereld (al denken we dat vaak wel). Vrijwel iedereen maakt vroeg of laat verlies mee in zijn of haar leven.

    Boosheid kun je maar het beste uiten. Doe je dit niet, dan hou je het vast in je lijf. En dat is niet fijn. Je kunt je boosheid uiten door je af te reageren op een boksbal, hard te schreeuwen wanneer niemand je kan horen, sporten, schrijven, praten, huilen, noem maar op. Het is voor iedereen weer anders. Verandert het iets aan de situatie? Nee. Lucht het op? Ja. 

  • 8 Tips om een burn-out te voorkomen

    Author Ingrid

    AL mijn cliënten met een burn-out zeggen achteraf: "Had ik maar beter naar mijn lijf geluisterd". Ook zeggen ze allemaal dat ze het nooit meer willen meemaken. Dus als jij op dit moment last hebt van chronische stress en hierdoor klachten ervaart, lees dan vooral wat je NU kunt doen om de neerwaartse spiraal te doorbreken. Ik geef je 8 tips!

    1. Stop met vechten
    Misschien wel het meest lastig is aanvaarden hoe je ervoor staat. Flink doen en jezelf eroverheen zetten, zijn nu niet de dingen die je helpen. Door te vechten blijf je jezelf uitputten. Als je niet toegeeft aan hoe het écht met je gaat, raak je steeds verder verwijderd van jezelf en zullen je klachten verder toenemen. Als jij kunt erkennen dat het genoeg is geweest, heb je de eerste belangrijke stap gezet.

    2. Neem signalen van stress ALTIJD serieus
    Sta eens stil en voel hoe het echt met je gaat. Als je klachten hebt, dan kun je dit zien als een signaal van je lichaam dat je over je grenzen bent gegaan. Het moet anders en dat kan ook. Steeds als je deze signalen negeert, negeer je in feite jezelf.

    3. Maak je werk niet belangrijker dan jezelf
    Is jouw to do-list belangrijker dan jouw gezondheid? Ga je toch maar half ziek aan het werk, omdat je anders nóg verder achter loopt? Dan maak je je werk belangrijker dan jezelf en ben je niet goed bezig. Jij gaat altijd voor. Zoek andere oplossingen of vraag om hulp.


     

  • Energiegevers of energienemers?

    Author Ingrid

    Stress kent natuurlijk vele oorzaken. Soms wordt stress veroorzaakt doordat je te maken hebt met veel mensen en/of omstandigheden die je energie kosten. Als je te maken hebt met stress of vermoeidheid, kan onderstaande oefening je inzicht brengen in hoeverre dit veroorzaakt wordt door mensen en/of omstandigheden die je energie wegnemen. Energiegevers of energienemers?

    Door het invullen van onderstaand figuur kun je meer inzicht krijgen over je relatie met andere mensen en in hoeverre ze je energie geven of juist energie bij je wegnemen. Geef jezelf een plek in de cirkels door een rondje in het midden te tekenen. Teken daarna met groen de verschillende mensen in je leven die een positieve, steunende (energieverhogende) rol spelen in je leven. Zet ze op de afstand en plaats die passend is: staan ze dichtbij je of juist wat verder van je af? Teken hierna met rood de verschillende mensen in je leven die een negatieve (energieverlagende) rol spelen in je leven en zet deze ook op de afstand en plaats die passend is.

    cirkels

    Lees verder voor de vragen...


     

  • Hoe vind je een goede coach?

    Hoe vind je een goede coach?

    Author Ingrid

    De laatste weken zijn er berichten in de media verschenen dat het aantal coaches in Nederland explosief aan het stijgen is. Omdat “coach” geen beschermd beroep is, zou dit geen goed doen aan de coachmarkt. Want ja, hoe vaak hoor je niet dat iemand zichzelf coach noemt?

    Is het genoeg als iemand je van “adviezen” voorziet en ben je hiermee een coach? Of komt er misschien toch meer bij kijken? En hoe vind jij die speld in de hooiberg?

     

    Wat doet een coach? 

    Een coach geeft je feedback op je coachvraag en je proces zonder hierin adviserend te zijn. Een coach lost je problemen niet op door je te zeggen wat je moet doen, maar stelt vragen en reflecteert zodat je zelf tot inzichten komt. De coachee heeft namelijk alle antwoorden zelf al in zich, maar hij weet alleen even niet hoe hij deze antwoorden kan vinden. De coach stuurt dus niet, maar volgt de coachee. Door het stellen van open vragen, doorvragen, spiegelen en reflecteren neemt de coach je verder mee in je proces. Het is niet belangrijk wat de coach zelf op dit gebied heeft meegemaakt, of wat de coach ervan vindt; nee, de coachee staat centraal en de coach sluit aan bij wat de coachee nodig heeft.

    De competenties van een coach 

    Over welke competenties en vaardigheden hoort een coach te beschikken om zo effectief mogelijk te kunnen coachen? Ik noem er een paar:

    • Luisteren : een inkoppertje natuurlijk. Wat heb je aan een coach die niet goed kan luisteren? Als de coach goed geluisterd heeft, kan hij je verhaal ook samenvatten.
    • Empatisch : de coach kan zich inleven in de gevoelens en omstandigheden van de coachee. Hierdoor worden emoties beter begrepen en kan effectiever gecommuniceerd worden.
    • Onbevooroordeeld : oordelen is menselijk. Dat neemt niet weg dat een goede coach eerder nieuwsgierig dan oordelend is. Wat heb je aan een coach die meteen een stempel toekent aan iemand? Juist door niet te oordelen kan de coach zich open stellen voor het verhaal van de coachee.
    • Confronteren : soms is het nodig dat de coachee even wakker geschud wordt. Door te confronteren kunnen barrières doorbroken worden. Natuurlijk altijd op een respectvolle manier.
    • Opmerkzaam : van de coach mag je verwachten dat hij of zij ook opmerkzaam is op andere zaken dan het woord, zoals non-verbale communicatie of intonatie van de stem van de coachee.
    • Integer : de relatie tussen coach en coachee is een vertrouwensrelatie en de coachee moet erop kunnen vertrouwen dat de coach hiermee integer omgaat.
    • Communicatief vaardig : de coach stelt open vragen en vraagt door.

     

  • 6 Gouden tips om niet te veel te eten

    6 Gouden tips om niet te veel te eten

    Author Ingrid

    Te veel eten of overeten is niet goed voor je. Het zorgt vaak voor de meest ongezonde keuzes met alle gevolgen van dien. Wat kun je nu eigenlijk zelf doen om niet te veel te eten? Ik zet 6 gouden tips voor je op een rij. Probeer er tenminste één! 

     

    1. Vervang grote borden door kleine borden

     

    Het eten op het kleine bord lijkt meer dan op het grote bord. Hierdoor schep je als vanzelf minder eten op je bord. Resultaat: je eet minder (maar dan niet 2 keer opscheppen natuurlijk).

     

    2. Zet een spiegel in je keuken

    Psycholoog Brad Bushman deed dit onderzoek met een spiegel. Hij zette 2 borden met eten op tafel: één bord met appels en één bord met donuts. De proefpersonen kozen het meest voor de donuts.

    Toen werd er een spiegel geplaatst achter de borden, zodat de proefpersonen zichzelf konden zien bij het maken van hun keuze. En wat denk je: er werd nu meer gegeten van het bord met appels.

    De verklaring: de ongezonde keuze geeft mensen (bewust of onbewust) een vervelend gevoel. Van nature zullen mensen dit liever vermijden. De spiegel confronteert jezelf waar je mee bezig bent. Interessant, vind je niet?

    Hoe zou dit jou kunnen helpen bij het maken van de meest gezonde keuzes in voeding? Probeer het gewoon: zet een spiegel in de keuken (bij de koelkast, bij de voorraadkast) en zorg dat je jezelf in de spiegel ziet terwijl je iets te eten wilt pakken (of als je heel snel was: terwijl het al in je mond zit). En laat me vooral weten of dit iets voor je verandert! 

    3. Eet langzaam en bewust

    Als je te snel of gehaast eet, krijgen je hersenen niet de kans om het signaal “voldaan” door te geven. Het gevolg is dat je altijd meer eet dan je nodig hebt. Het meest eenvoudige wat je hieraan kunt doen, is er altijd voor te zorgen dat je de tijd neemt om te eten. Eet langzaam

    Hiernaast is het ook belangrijk dat je bewust eet. Eten voor de televisie of achter de laptop zorgt er voor dat je bent afgeleid. Je aandacht is ergens anders. Je bent je onvoldoende bewust van smaak en ook hiervoor geldt dat je het signaal “genoeg” hoogstwaarschijnlijk niet op zult merken. Breng je aandacht naar je eten. Eet bewust.

  • Beter omgaan met emoties

    Beter omgaan met emoties

    Author Ingrid

    Hoe vaak komt het bij jou voor dat je emoties je de baas zijn? En zou je dit graag anders willen? Middels deze blogpost wil ik je een voorproefje geven van de RET (Rationeel Emotieve Therapie). Ik pas deze methodiek met succes bij mijn cliënten toe. Mijn cliënten geven als feedback dat deze nieuwe manier van denken hen blijvende inzichten heeft gegeven om anders om te gaan met moeilijke, vervelende maar ook alledaagse gebeurtenissen. De RET leert je om je bewust te worden van irrationele gedachten en deze te vervangen door rationele gedachten. De RET-gedachte betekent: het is niet de gebeurtenis of de omstandigheden waardoor wij van slag raken, maar het zijn je overtuigingen en gedachten die ertoe leiden dat je je boos, verdrietig, teleurgesteld, enz. voelt.

    Ik leg je graag uit hoe dit werkt middels het ABC-schema van de RET:

    A: staat voor de gebeurtenis, echt of bedacht (Activating event)

    B: staat voor je gedachten en je ideeën, wat zeg je tegen jezelf (Belief)

    C: staat voor de gevoelens en gedrag die dit veroorzaakt (Consequence of Consequentie)

    De kern van de RET is: niet A, maar B veroorzaakt C.


     

  • Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Author Ingrid

    Regelmatig verbaas ik me over de onjuiste informatie die op internet te lezen is over een burn-out. En dan druk ik me nog zacht uit. Het lijkt me bijzonder lastig om in de wirwar van blogs en websites de juiste informatie te vinden. Want wat is nu waar? En wat ook juist niet? Gelukkig kan ik bloggen en de fabels de wereld uit helpen. Hier komt de eerste fabel: een burn-out is werkgerelateerd.

    Niet dus. Beter zou zijn: een burn-out is in de meeste gevallen werkgerelateerd. Op het werk zijn er verschillende factoren die kunnen leiden tot een burn-out. En ja, hoge werkdruk is misschien wel de belangrijkste. Maar wat ik ook zie: als werknemers zich niet veilig voelen om zich te uiten tegen hun leidinggevende, zijn zij geneigd om langer over hun eigen grenzen te gaan. Een burn-out ontstaat echter niet alleen door een hoge werkdruk. Er zijn meerdere factoren die meespelen, zoals de karaktereigenschappen van de medewerker.


     

  • Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Author Ingrid

    Het was iets wat mij intrigeerde als ik mensen tegenover me had zitten in een loopbaanbegeleidingstraject. Mensen die een burn-out hadden gehad en die de vraag "Wat heb je geleerd van je burn-out?" niet goed konden beantwoorden. Het was misschien zelfs wel dat ik daardoor koos om me te specialiseren in stress en burn-out. Want ik zou écht goed kunnen doen! Ik zou al die mensen met een burn-out kunnen meenemen in hun leerproces en ontdekkingsreis en ze tot nieuwe inzichten kunnen brengen. Dat is nog eens écht iets betekenen voor andere mensen (mijn missie)!

    En zo ontwikkelde ik (na mijn opleiding) een traject voor burn-outbegeleiding wat je stapsgewijs meeneemt van accepteren naar herstellen, van herstellen naar leren en waarna je (indien werkgerelateerd) tot slot weer aan de slag kunt gaan. Met nieuwe leerpunten en inzichten uiteraard. Leren van je burn-out vind ik een essentieel onderdeel van je herstelproces. Het zorgt er bovendien voor dat terugval in de toekomst voorkomen wordt.

    Inmiddels lijkt het me interessant om te delen wat mijn cliënten eigenlijk tot leerpunten en inzichten benoemd hebben. En dat is best veel!

    • Ik heb geleerd dat ontspannen nut heeft.
    • Ik neem nu meer tijd voor mezelf, zodat ik weer kan opladen.
    • Ik wist niet dat ik zo veel invloed kan uitoefenen op situaties, gewoon door zelf duidelijker te communiceren.
    • Het waren vooral mijn eigen gedachten die mij stress gaven.

     

  • Een eye-opener: echt eten

    Een eye-opener: echt eten

    Author Ingrid

    Een van de onderwerpen die altijd aan de orde komt bij mijn stress- en burn-outbegeleiding, maar natuurlijk ook bij mijn nieuwste programma een Gezonder Leven, is voeding. Een gezond voedingspatroon draagt namelijk niet alleen bij aan een gezond lichaam, maar een gezond voedingspatroon geeft ook energie en hiermee vergroot je je eigen draagkracht.

    Ik geloof in echt eten. Een van mijn inspirators is Michael Pollan (journalist, auteur en voedseldeskundige). In een filmpje op YouTube kun je zelf zien wat hij te vertellen heeft over voeding, de voedingsindustrie en de relatie met onze gezondheid. Onderstaand lees je het interview in een notendop. Voor mij is dit niet alleen mijn persoonlijke richtlijn hoe ik eet, maar ook is dit één van de onderwerpen die aan de orde komt in de online cursus een Gezonder Leven. Ik hoop dat het ook voor jou een eye-opener kan zijn om te kiezen voor echt eten.

    Michael Pollan vertelt over de negatieve invloeden van goedkoop en bewerkt voedsel

    Het is verbazingwekkend hoe goedkoop het voedsel tegenwoordig geproduceerd kan worden. De voornaamste bron van energie bij het produceren van voedsel in de landbouw is niet langer de zon, maar dit zijn fossiele brandstoffen geworden. Dit geldt voor zowel de productie van voedsel, maar ook voor het gebruik van pesticiden en het wereldwijd transporteren van voedsel. De huidige productie van voedsel is hiermee ook geen duurzame oplossing.

    Beïnvloedt goedkoop voedsel onze gezondheid?

    Er is een direct verband tussen het voedingspatroon in de westerse maatschappij in relatie tot ziektes, zoals obesitas, diabetes, hart- en vaatziekte en kanker. Het is niet normaal dat we deze ziektes ontwikkeld hebben. Het is grotendeels een gevolg van onze manier van eten en levensstijl. Op plaatsen in de wereld waar het westers voedingspatroon wordt geïntroduceerd, ontstaan dezelfde ziektes. Deze westerse ziektes verspreiden zich steeds verder naar gelang het westers voedingspatroon zich verder verspreid over de wereld.

    De oorzaken in een notendop

    Historisch gezien hebben er de laatste tientallen jaren radicale veranderingen plaatsgevonden in ons voedingspatroon:

    • Ons eten wordt steeds vaker geproduceerd in een fabriek.
    • De verwerking van suiker, kunstmatige suikers en glucose-fructosestroop in ons voedsel.
    • De introductie van fast food en het steeds groter maken van porties.
    • Het goedkoop aanbieden van vlees, waardoor mensen het meer zijn gaan eten.  
  • Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Hoe je 3 stappen zet naar een gezonder leven

    Author Ingrid

    Ik heb een passie voor gezond leven. Dat is zeker niet altijd zo geweest. Maar sinds ik eenmaal ervaren heb wat een gezonde levensstijl mij oplevert, wil ik niet anders meer. Een gezonde levensstijl betekent voor mij dat ik puur en natuurlijk eet, dat ik 3 tot 5 keer per week sport en dat ik streef naar balans en rust. Als je genoeg aandacht geeft aan deze elementen, ga je je steeds beter voelen en werk je bovendien aan je eigen draagkracht. Hierdoor krijgt stress minder grip op je en ben je bovendien beter bestand tegen stressvolle omstandigheden.

    Stap #1: Puur en natuurlijk eten

    Als je bewust kunt kiezen voor puur en natuurlijk eten, dan zal dit je veel opleveren. Er zijn vele voordelen voor je gezondheid. De bewijzen van de relatie tussen kunstmatig en bewerkt voedsel en de negatieve gevolgen hiervan voor je gezondheid stapelen zich steeds meer op. Als je kiest voor puur en natuurlijk eten, zal je hele lichaam je dankbaar zijn! Optimale gezonde voeding draagt in positieve zin bij aan je vitaliteit. Je gaat je lekkerder in je vel voelen. Ik ben er bovendien van overtuigd dat je kunt afvallen door te stoppen met diëten en te kiezen voor pure en natuurlijke voeding. Het is een heel andere keuze, welke nu eens niet gericht is op wat je niet mag, maar vooral op wat je wél mag en kunt eten. Dat voelt gewoon zó veel beter!

    Puur en natuurlijk eten betekent dat je:

    • Dagelijks veel vers fruit en verse groenten eet.
    • Vaker (of beter: alleen nog) kiest voor natuurlijke en onbewerkte voeding. Dit betekent: geen E-nummers, maar wel volop vers eten! Vermijd eten wat bewerkt is.
    • Minder (rood) vlees en vaker (vette) vis eet, het liefst biologisch.
    • Lege koolhydraten, suiker en lightproducten niet meer eet. Wees ook alert op verborgen suikers in je voeding. Bloem, wit brood en pasta bevatten ook suikers. Je vervangt deze lege koolhydraten door volkoren producten. En weet je dat je zónder suiker ook een lekkere cake kunt maken?
    • Kiest voor écht koken in plaats van kant-en-klare producten (dus wég met die pakjes en zakjes die niet goed voor je lichaam zijn).
    • Ongezonde vetten (zoals transvet) vervangt door gezonde vetten, zoals olijfolie, roomboter, omega 3 (avocado’s, olijven, ongebrande noten, vette vis, kokosolie).

    In de basis komt het erop neer dat je niets eet wat in een fabriek bewerkt is en dat je je lichaam geeft wat het nodig heeft. Echt eten. 

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Geschreven door Ingrid op maandag, 20 februari 2012. Posted in Blog

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

  • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
  • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

  • Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
  • Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
  • Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
  • Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
  • Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
  • Als de burn-out een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
  • Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
  • Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
  • Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
  • Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend kennismakingsgesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.

Comments (22)

  • Jessie

    Jessie

    06 maart 2013 at 08:59 |
    Mijn man is nu behoorlijk overspannen en het moeilijkste vind ik op dit moment dat hij het thuis op mij af reageert. Ik snap het wel, want ik ben de enige thuis met wie hij dit kan delen, maar ik kan hem zo moeilijk helpen. Hij gaat vaak zo te keer tegen mij met dat ik hem niet begrijp en dat ik hem niet steun dit in soms in bijzijn van onze dochter van 1,5. Zij begrijpt er niets van en komt dan naar mij toe om me te knuffelen of een hand op me neer te leggen. Ik leg dan aan haar uit dat papa problemen heeft en niet echt boos op me is.
    Hij is al naar de huisarts geweest, die heeft hem medicijnen gegeven om rustiger te worden en een doorverwijzing naar een psycholoog. Alleen zijn werkgever ziet niet in dat hij ziek is en wil dat hij gewoon komt werken. Ook de bedrijfsarts heeft niet geconcludeerd dat hij overspannen is. Dit alles komt door zijn werk, waarin hij naar zijn zeggen op de proef wordt gesteld en hij niet serieus wordt genomen.
    Ik weet het niet meer, ik wil hem zo graag helpen maar hoe? We krijgen alleen maar ruzie hierdoor. Ik merk dat het mij best zwaar valt omdat alles nu op mij neer komt. Heb je advies voor mij?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    08 maart 2013 at 12:16 |
    Wat moeilijk voor je, Jessie. Heeft de huisarts wel een diagnose gesteld, begrijp ik?

    Heb je eerder tegen je man gezegd dat je hem wel wilt begrijpen en dat je hem wel wilt steunen? Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen. Het is al fijn dat hij is doorverwezen naar een psycholoog; dit is in feite de persoon die hem hier nu verder bij gaat helpen. Wat jij wel voor hem kunt doen:
    - luisteren en hem laten praten, begrip tonen
    - stel desnoods als open vraag: wat kan ik voor je doen om je goed te helpen? Wat heb je van mij nodig? Jij hoeft dan ook geen oplossing te bedenken, je man kan dan aangeven wat hij van je nodig heeft.

    Wat je voor jezelf kunt doen:
    - zorg dat je zelf ook bij iemand terecht kunt om je verhaal kwijt te kunnen
    - blijf voor jezelf leuke dingen doen. Ook voor jou is deze situatie erg moeilijk. Soms kan het helpen om even afstand te nemen door dingen voor jezelf te blijven doen, soms kan dat al een klein wandelingetje zijn.

    Veel sterkte en lieve groet,
    Ingrid
  • Tanja

    Tanja

    03 mei 2013 at 20:19 |
    Mijn man is op dit moment bij zijn zus, nadenken over wat hij nog voelt voor mij. We zijn 12 jaar samen en hadden tot voor kort een geweldig huwelijk en leven.
    Ik ben kapot van verdriet want ik ben 20 weken zwanger en we hebben een zoon van 7 jaar. Ik ben met IUI zwanger geworden in december, een zeer bewuste keus dus. In februari op de wintersport, toen ik 11 weken zwanger was, ontdekte ik dat mijn man een relatie heeft met een 20 jaar jonger collegaatje (hij is 47) als sinds november, dus voor mijn zwangerschap.
    Het rare is dat de timing van de affaire "niet klopt", we waren in een piek van onze relatie (12 jaar), dat zegt mijn man ook en toch is er ruimte ontstaan. Na nu 5 weken knokken voor ons huwelijk, is hij nu vertrokken, want hij is in de war, voelt onrust en voelt de liefde niet meer voor mij en moet nadenken. Sinds 1,5 week heeft hij de diagnose burnout/depressie en is er niets van hem over. Veel van zijn extreem egoistische gedrag kan ik nu wel plaatsen want de dingen die hij deed, paste niet bij mijn man.
    Op zijn werk werd hij in januari tijdelijk ontheven van bepaalde taken want er liep een onderzoek naar hem. Uiteindelijk bleek hij niets misdaan te hebben maar het hele gebeuren heeft forse impact gehad op zijn eigenwaarde en zelfbeeld, plus zijn gevoel van rechtvaardigheid. Al met al diverse factoren waardoor een burnout/depressie me niet verbaasd.

    En ondanks alles wat er is gebeurd, wil ik mijn huwelijk en mijn gezin nog niet opgeven en wil ik mijn man graag thuis hebben zodat hij kan herstellen en genezen, al duurt dat lang en wordt dat voor mij zwaar. Hij twijfelt echter sterk aan zijn liefde voor mij en de verliefdheid op het collegaatje, helpt daarbij niet. Zij trekt aan hem, Joost mag weten waarom ze in zee wil met een man die 20 jaar ouder is, zo ziek is en over 4 maanden vader wordt van een baby, maar a la.

    Op welke manier kan ik mijn man overtuigen om thuis te komen en hier in alle rust te herstellen? Hij houdt zich nu vast aan de liefde voor mij die hij mist maar ik durf met alle vertrouwen te zeggen dat dat er nog is, alleen is het voor nu weg door alles wat er gebeurd is. Tzt zal het terugkomen. Ik weet dat ik hem niet zomaar kan overtuigen en ik weet ook dat ik niets kan zeggen waardoor hij direct terugkomt maar wat is in dit geval de beste aanpak met de meeste kans van slagen of waarbij ik hem in ieder geval niet afstoot ?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      06 mei 2013 at 05:41 |
      Allereerst wil ik zeggen dat ik met je mee voel, Tanja. Heftig wat je meemaakt en dan ook nog terwijl je 20 weken zwanger bent.

      Om je vraag te beantwoorden: ik weet niet of ik je het antwoord ga geven waarop je hoopt. Dit is namelijk mijn ervaring: als een man zegt dat hij ruimte nodig heeft om na te denken, dan is dit ook zo. Hij is nu tenminste op een “onafhankelijke” plek waar hij die ruimte ook heeft. Als hij zegt dat dit is wat hij nodig heeft, dan kun je hem misschien beter daar laten. Ik denk juist dat je meer kans hebt op zijn terugkomen als hij je gaat missen en hij bewust zelf die keuze maakt (voor jou). Eigenlijk denk ik dus ook niet zo zeer dat je hem kunt “overtuigen” om thuis te komen en in alle rust te herstellen. Het kan juist zijn dat dit voor hem nog verwarrender en moeilijker wordt. Of erger: als je te hard aan hem “trekt” (zoals zij), dat hij juist bij je weggaat. Het beste wat je mijns inziens kunt doen, is hem laten weten dat je er voor hem wilt zijn als hij daar behoefte aan heeft.

      Ik wens je veel sterkte.
  • Ellebil

    Ellebil

    23 juni 2013 at 09:00 |
    Hallo allemaal.

    Mijn vriend zit tegen overspannenheid aan. Zegt de huisarts. Persoonlijk denk ik dat hij al veel eerder heen is. Hij is doorverwezen naar een eertelijnspsychoog alleen wil hij er nu niet eens meer naar toe. Ik probeer hem in alles te helpen maar dit word erg moeilijk omdat hij heel kortaf tegen mij doet! Als ik iets zeg krijg ik weinig reactie terug. Als we op visite zijn of hij praat met andere mensen dan is hij z'n oude zelf weer maar zodra we weer in de auto zitten is hij weer stil en kortaf! Hierdoor voel ik me weer afgewezen en word het voor mij moeilijker om positief te blijven. Zelfs nu ik net geopereerd bent reageert hij weinig en komt ook niet uit zichzelf mij helpen. Moet bijna om alles vragen! Is dit normaal bij iemand die overspannen is ? En kan ik er wat aan doen om hem te helpen! Want ik word hier zo onzekere van
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    28 juni 2013 at 05:28 |
    Lieve Ellebil,

    Als je vriend inderdaad overspannen is, kan het zeker zo zijn dat hij minder aandacht voor jou heeft. Misschien heeft hij al zijn aandacht voor zichzelf nodig om "overeind" te blijven. Voor veel mensen is het erg moeilijk om te erkennen dat ze overspannen of burn-out zijn. Er kan een gevoel van schaamte meespelen. Dit komt omdat men vaak denkt dat overspannenheid of burn-out een teken van zwakte is.

    Heb je je vriend wel eens gevraagd HOE je hem het beste kan helpen? Wat ik je als laatste nog mee wil geven: probeer het niet op jezelf te betrekken door onzeker te worden.

    Ik wens je veel sterkte toe.
  • irene

    irene

    28 juni 2013 at 23:11 |
    Heb hetzelfde probleem. Mijn partner heeft de de diagnose burn-out en zwaar overspannen. Ik kan hem op persoonlijk vlak niet bereiken. Voor mij is het extra zwaar, omdat ik zelf ook nog eens een chronische ziekte heb die zowel lichamelijk en geestelijk zo'n effect heeft. Probeer af en toe tijd voor mezelf te nemen, maar heb dan ook weer het gevoel dat ik hem in de steek laat. Iemand ideeën???
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      03 juli 2013 at 04:47 |
      Zijn er nog dingen die jullie samen kunnen doen, Irene? Waar jullie allebei van kunnen genieten... misschien iets wat jullie deden voor je partner een burn-out kreeg? Ik denk verder dat het goed is dat je juist wel die tijd voor jezelf neemt. Ook jij hebt het nodig om energie op te laden. Sterkte, Irene.
  • M

    M

    05 november 2013 at 06:23 |
    Mijn man heeft een Burn-out . Vorige week voor het eerst bij de psycholoog geweest. Het heeft veel met zijn werk te maken. Alleen het probleem is we zijn altijd thuis maar ook op het werk. Het gaat 24uur per dag door. We varen op een binnenvaartschip en zijn veel in het buitenland en zitten dus eigenlijk op een eiland. Niemand kan een kant op om even weg te zijn. Heb echt geen idee hoe ik het moet aanpakken zit er zelf aardig doorheen. Hij zegt niets en als ik probeer te praten speelt gelijk de woede op. Word kwaad om niets. Wat moet ik doen?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    06 november 2013 at 13:29 |
    Beste M,

    Ik zou willen dat ik zó het antwoord voor je paraat had, maar dat heb ik niet. Jullie bevinden je in een moeilijke situatie. Als ik goed begrijp, is je man bij de psycholoog geweest. Als het goed is, gaat deze persoon ervoor zorgen dat hij handvatten krijgt om de situatie te verbeteren. Misschien heeft je man geen behoefte om erover te praten, lieve M. Je kunt misschien eens vragen hoe je hem het beste kunt helpen. Soms kunnen dat ook hele praktische zaken zijn. Het kwaad worden "om niets" is iets wat helaas ook erbij hoort.

    Ik wens je veel sterkte en alle goeds. En zorg ook goed voor jezelf.
  • me

    me

    13 januari 2014 at 13:15 |
    goedemiddag,

    ik weet niet meer wat ik moet doen. mijn vriend is overspannen en begrijp mijn vriend helemaal . ik heb zo vaak gevraagd of we iets kunnen doen samen en zegt steeds dat hij er geen in heeft en als zijn vrienden of broer of zus hem wat vragen dan kan het wel en dan voel ik me ook afgewezen en wordt daar erg onzeker van .. ik mag hem ook niet aan raken ...en doe ook alles zelf met de kinds wat ook zwaar is
    weten jullie mss wat ik nog kan doen?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      13 januari 2014 at 15:45 |
      Heb je al gevraagd HOE je hem het beste kunt helpen, beste me?
  • Jenny

    Jenny

    27 januari 2014 at 12:42 |
    Na diverse reorganisaties 'overleefd' te hebben is mijn partner uiteindelijk via een massa-ontslag toch ontslagen. Gelukkig had hij binnen een half jaar al weer een andere baan. Die baan vindt hij wel leuk maar er heerst een nare bedrijfscultuur van steeds paniek schoppen. Bovendien staan er hier weer allerlei reorganisaties op stapel en vertrekt de ene na de andere collega. Mijn partner moet veel overwerken, ook vaak in het weekend standby staan en hij moet voor zijn werk per dag 200 kilometer reizen (file rijden).
    Dan is ook nog zijn vader anderhalf jaar geleden plotseling overleden. Daarvoor al maar nu nog meer trekt zijn moeder enorm aan hem: zij legt veel beslag op hem omdat ze nooit haar kinderen heeft kunnen loslaten. Door dit alles is mijn partner volgens mij overspannen geraakt/ aan het raken. Hij heeft het gevoel nergens meer tijd voor te hebben, steeds achter de feiten aan te lopen, wel te kunnen huilen als iets een beetje misloopt. Hij klaagt tegen mij dat hij toch nooit iets goed doet (wat ik helemaal niet met hem eens ben), hij vergeet de ene na de andere afspraak of belofte, hij is mopperig en hij is niet vooruit te branden.
    Ik probeer begrip op te brengen en hem met zo min mogelijk dingen te belasten. Het probleem is alleen wel, dat als ik hem de ruimte probeer te geven, zijn moeder die ruimte direct voor zichzelf inpikt. Maar mijn partner durft of wil niet tegen zijn moeder op.
    Door dit alles ben ik ook lang niet altijd meer tevreden over onze relatie. Ik probeer ook aan mijn trekken te komen maar wil hem toch niet belasten. Ik vind het balanceren maar ik zie dat hij toch slechter wordt. Ik heb al diverse keren aangegeven dat ik bang ben dat hij overspannen aan het worden is en ik heb hem gevraagd hoe ik hem kan helpen. Maar ik krijg nooit echt een reactie daarop.
    Wat nu? Wat kan ik nog meer doen om mijn partner te helpen?
  • Ro

    Ro

    20 maart 2014 at 11:19 |
    Hallo,

    Mijn vriendin is nu ongeveer 3 jaar overspannen/burnout en lichtje depressief. Ze is toen naar de dokter geweest en loopt sindsdien bij de psycholoog. Ze is na 2 jaar een tijdje stabiel geweest en is toen medicatie (paroxetine 20mg) af gaan bouwen tot 3mg en toen ging het mis, alle stress kwam weer terug waardoor ze niet meer at, sliep en alleen maar paniekaanvallen kreeg wat ze zelf ontwikkeld in haar hoofd. dat komt omdat haar perfectionisme in de weg zit, dat is haar grooote probleem! Dat heeft een paar weken geduurd voordat ze daar weer stabiel van werd en is op de 4 mg blijven zitten en ging aardig goed weer. Nu zijn net de stucador en tegelzetter klaar na 2 weken verbouwen wat de nodige spanningen meebrengt en nu zit ze weer een week thuis en is alleen maar bezig met angsten creeeren over dingen waar ze normaal totaal geen moeite mee heeft. Totaal geen zelfvertrouwen dus! I
    Ik vind het zo zielig en heb echt het gevoel dat ik niks voor haar kan doen. Ze probeert zelf van alles en is slim genoeg om alles precies te vertellen wat ze voelt, alleen haar lichaam (maag) waar ze nu een 2de maagzweer is op komst en haar geest kan niet stoppen met denken.

    Wandelen doen we en ik probeer haar te stimuleren voor yoga of sportschool, alleen de zenuwen zijn zo sterk op het moment dat dat kansloos is. Ik wil zo graag iets voor haar doen maar weet niet hoe meer.
    Wat kan ik nog doen?
    • Ingrid

      Ingrid

      28 maart 2014 at 05:58 |
      Ik denk dat je vooral kunt blijven stimuleren om actief buiten te blijven. Wandelen is goed om te blijven doen. Yoga (misschien thuis?) is ook een manier om tot rust te komen. Kijk ook even op de site of het boek Verademing van nut kan zijn. Veel sterkte.
  • Jolanda

    Jolanda

    12 mei 2014 at 18:30 |
    Mijn man is al 2 jaar depressief, tijdens onze vakantie is mij duidelijk geworden dat hij een burn-out had. Ik heb al zoveel meegemaakt met hem...dat kan ik hier in een paar woorden niet vertellen. De reden dat ik dit bericht achterlaat is omdat ik er nu zelf aan onderdoor ga...wij zijn al 22 jaar getrouwd we waren maatjes en wilden samen oud worden maar door de burn out lijkt t of ik een compleet andere man heb...hard, ongevoelig, muur opgetrokken, niet redelijk, geen warmte, geen intimiteit, geen begrip, geen aandacht...ik trek t gewoon niet meer maar ik hou nog steeds veel van hem. Ik wil zo graag dat t over is want ik hou dit niet meer vol maar ik wil ook niet scheiden..we hebben relatietherapie gehad, maatschappelijk werkster, en nu is hij onder behandeling van een psycholoog maar hij blijft zo hard. Ik weet niet meer waar ik heen moet met mijn gevoelens..ben compleet gesloopt en voel nu ook steeds een gloeiend gevoel in mn borst. Kan iemand me helpen? Ik weet t niet meer...
    • Ingrid

      Ingrid

      13 mei 2014 at 05:38 |
      Misschien is het dan tijd om hulp voor jezelf te zoeken, Jolanda. Ik zou zeker even naar de huisarts gaan als je deze klachten hebt. Als je eventueel een coachgesprek wilt, mail dan naar me op info@uwcoach.nu of naar ingrid@vooreengezondleven.nl.

      Sterkte.
      • Jolanda

        Jolanda

        14 mei 2014 at 14:28 |
        Ik ben vandaag bij de huisarts geweest, as maandag heb ik mn eerste gesprek met een maatschappelijk werkster, hopelijk kan zij me helpen mezelf sterk te maken en om te gaan met de situaties waar ik steeds tegen aan loop. Bedankt voor je reactie.
  • Daniee

    Daniee

    22 mei 2014 at 21:30 |
    Een jaar geleden leerde ik de liefde van mijn leven kennen en kregen wij een fijne relatie.
    Ik wist toen al dat ze een hectische baan had met weinig tijd voor haar zelf en in het weekend dood moe zijn.

    Twee weken geleden zijn we gaan samenwonen.
    Door ook de verhuizing naar mij toe is ze geknapt, half jaar geleden had ze de diagnose burn out gekregen maar ze bleef werken.
    Nu heeft ze zich wel ziek gemeld maar ze kan ook niets meer en ligt bijna alleen op bed ook al doet ze haar best om eruit te komen om even wat te doen.

    Poooh wat is dir zwaar zeg, woon je eindelijk samen maar ik voel meer afstand tussen ons dan ooit, niet samen ontbijten, lunchen eten of iets leuks doen.
    Niet samen slapen omdat mijn wekker vroeg gaat en zij haar slaap wil.
    Weet echt niet hoe haar te helpen.
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    24 mei 2014 at 05:12 |
    Ja, moeilijk Daniee. Heb je gevraagd aan haar HOE je haar het beste kunt helpen?
  • Daniee

    Daniee

    24 mei 2014 at 10:12 |
    Dank voor je reactie.
    Dat heb ik gevraagd en ze zegt dan "door mij te laten gaan, mijn eigen gang".

    Terwijl ik haar zo graag het belang wil laten in zien van ritme/structuur overdag ipv liggen, liggen liggen
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      25 mei 2014 at 05:31 |
      Het is zeker zo Daniee, dat energie op andere manieren opgebouwd kan worden dan door alleen maar te liggen (of rusten). Een hulpverlener zou haar kunnen begeleiden bij het opbouwen van energie. Vaak werkt dit beter dan dat de partner deze rol aanneemt.

      Sterkte.

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.