• Beter omgaan met emoties

    Beter omgaan met emoties

    Author Ingrid

    Hoe vaak komt het bij jou voor dat je emoties je de baas zijn? En zou je dit graag anders willen? Middels deze blogpost wil ik je een voorproefje geven van de RET (Rationeel Emotieve Therapie). Ik pas deze methodiek met succes bij mijn cliënten toe. Mijn cliënten geven als feedback dat deze nieuwe manier van denken hen blijvende inzichten heeft gegeven om anders om te gaan met moeilijke, vervelende maar ook alledaagse gebeurtenissen. De RET leert je om je bewust te worden van irrationele gedachten en deze te vervangen door rationele gedachten. De RET-gedachte betekent: het is niet de gebeurtenis of de omstandigheden waardoor wij van slag raken, maar het zijn je overtuigingen en gedachten die ertoe leiden dat je je boos, verdrietig, teleurgesteld, enz. voelt.

    Ik leg je graag uit hoe dit werkt middels het ABC-schema van de RET:

    A: staat voor de gebeurtenis, echt of bedacht (Activating event)

    B: staat voor je gedachten en je ideeën, wat zeg je tegen jezelf (Belief)

    C: staat voor de gevoelens en gedrag die dit veroorzaakt (Consequence of Consequentie)

    De kern van de RET is: niet A, maar B veroorzaakt C.


     

  • Hoe positief denken kan bijdragen aan meer geluk

    Author Ingrid

    positiefdenkenIk wil graag één van mijn grootste levenslessen met je delen. Sinds ik dit zelf inzag, werd mijn leven positiever, mooier en bereikte ik veel meer. Een van de dingen die ik mijn cliënten heel vaak zie doen, is dat men zich richt op de “no-go zone”. Vrij vertaald: alles wat niet kan, alles wat niet lukt, alles wat niet mogelijk is, alles wat men niet wil. Ik geef je wat voorbeelden: 

    • Nee, dat kan niet, want ik heb er geen geld voor.
    • Mijn man luistert niet naar me.
    • Mijn collega werkt niet volgens de afspraken.
    • Mijn vriendin belt me nooit eens terug, het moet altijd van mij komen.
    • Mijn manager heeft geen tijd voor me.
    • Dat lukt me nooit, want het is me nog nooit gelukt.
    • Zo ben ik nou eenmaal.

     

    Is dit herkenbaar voor je? Wat gebeurt er nu eigenlijk als je met “niet” of andere negativiteit bezig bent?

    Het woordje niet stopt eigenlijk alles. Het blokkeert je om vrij te doen en vrij te denken. Je werpt een blokkade op die er niet hoeft te zijn. En weet je: als je vaak bezig bent met wat niet kan, veroorzaak je bovendien stressvolle gedachten. Hoe negatiever je denkt, hoe meer stress dit geeft. En dat is niet waar je gelukkig van wordt. Het is veel sterker om je te richten op oplossingen in plaats van op de belemmeringen. Je bereikt dan bovendien veel meer! Ik ben er van overtuigd dat één van de grote veranderingen die je meteen kunt toepassen voor meer geluk en een mooier leven, is je vaker en meer te richten op wat wél kan. Denk positief! Wat betekent dit nou in de praktijk?

    1. In al je relaties: wat is er wel goed aan je partner (vader, moeder, vriend, vriendin, enz.)? En hoe vaak maak je dit kenbaar? Zou het kunnen dat als je dit duidelijker communiceert, je ook meer terug krijgt? Hoe vaak ben je bezig met de tekortkomingen van de ander? Die hebben we in feite toch allemaal? Richt je liever op wat wél fijn en goed is aan je partner. Ik weet zeker dat je daar ook veel meer voor terugkrijgt (zoals een fijnere relatie).
    2. In communicatie: vraag jezelf af wat jouw behoefte is en bespreek wat je wél wilt. Dus wat heb je nodig van de ander? Je hoeft je collega niet te zeggen dat ze zich niet aan de afspraken houdt. Je kunt beter bespreken wat je wél wilt. Ook kun je met je manager bespreken wat jij nodig hebt en wat je wél wilt. 
  • Net doen alsof

    Net doen alsof

    Author Ingrid

    De titel van deze blogpost wekt misschien bepaalde verwachtingen, maar pakt waarschijnlijk anders uit dan je denkt. Ik wil een coachopdracht met je delen, omdat ik meerdere keren ervaren heb dat deze zo goed kan werken. Wellicht inspireert het je om het eens uit te proberen.

    Eén van mijn cliënten wil graag werken aan het verkrijgen van meer zelfvertrouwen. Na de afronding van de "wie ben ik"-fase volgde een sessie waarin we een visualisatie-oefening deden. Deze oefening vind ik het beste werken als mensen hun ogen sluiten, maar dat terzijde. Ik vroeg haar om te doen alsof er een wonder was gebeurd: ze was wakker geworden als een vrouw met veel zelfvertrouwen. Zou ze mij deze dag zo gedetailleerd mogelijk kunnen beschrijven? En zo beschreef ze mij de vrouw die ze wilde zijn: een vrouw die er mag zijn, een vrouw met kracht, een vrouw die straalde. Het mooie bij dit soort oefeningen is dat mensen ook echt gaan stralen. Ze maken zich een voorstelling van hoe het zou zijn als ze hun doel bereikt hebben en kunnen zich zo beter voorstellen hoe het zou voelen. Je ziet dat het ze raakt; en zij ervaren waar het écht over gaat.


     

  • 50 Tips voor meer ontspanning

    50 Tips voor meer ontspanning

    Author Ingrid

    In dit tijdperk waarin steeds meer van ons gevraagd wordt, is het ontzettend belangrijk om regelmatig te ontspannen. Mijn cliënten met stress- en burnoutklachten hebben één ding gemeen: ze hebben moeite om te ontspannen. Soms zie ik ook dat mensen zo druk zijn, dat zij menen dat ze geen tijd hebben om te ontspannen. En dat terwijl dit zo belangrijk is. Sterker nog: juist dan heb je alle reden om vaker voor ontspanning te kiezen.

    Ik geef je één reden: het nut van ontspannen geeft lichaam en geest de mogelijkheid om weer op te laden. En dat is nodig. Daarom is het ook nuttig. Jouw lichaam en geest hebben dit nodig. Geen inspanning zonder ontspanning. Voor een betere balans in je leven en voor een mooier leven: kies vaker voor ontspanning.

     

    Ik hoop je te inspireren met deze 50 tips voor meer ontspanning

    1. Lees een boek

    2. Luister naar muziek

    3. Neem een bad

    4. Zoek de natuur op en kijk om je heen

    5. Ga lekker hardlopen

    6. Schrijf in een dagboekje of blog

    7. Eet bewust in stilte

    8. Schrijf een brief

    9. Bel een vriend(in)

    10. Ga in je lunchpauze naar buiten voor een wandeling

    11. Beweeg tot er zweetdruppels op je voorhoofd staan

    12. Zing op je favoriete muziek

    13. Dans

    14. Schilder of teken (ook al heb je geen talent)

    15. Wees dankbaar voor wat goed gaat

    16. Adem 3x diep in en laat je uitademing langer zijn dan je inademing

    17. Speel met je huisdier

    18. Maak quality time voor je kinderen

    19. Schommel net als vroeger

    20. Ga tuinieren

    21. Laat negatieve gedachten los

    22. Doe een dutje in een hangmat

    23. Ga vliegeren

    24. Kijk naar de wolken en ontdek figuren

    25. Begin met yoga


     

  • Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Hoe scoor jij als burn-out-type?

    Author Ingrid

    Er valt veel te lezen en nog meer te zeggen over burn-out. Ik kom regelmatig tegen dat mensen HET antwoord hebben op burn-out voor de mensen die dit treft. Zo lees ik binnen een LinkedIn-groep laatst nog een reactie van een hulpverlener die zegt dat er maar 1 les is die mensen met een burn-out kunnen leren, namelijk dat hun eigen gedachten de burn-out veroorzaken. Elders las ik weer dat mensen met een burn-out moeten leren nee zeggen en dat het dan nooit zo ver zou komen. Was het maar zo simpel…

    Mijn mening hierover is dat een burn-out veel complexer is dan dat. Wel is het zo dat een aantal typerende karaktereigenschappen bij mensen met een burn-out vaak voorkomen.

    In welk burn-out persoonstype herken jij jezelf?

    De loyalist heeft een groot plichtsbesef. Men heeft de neiging om het groepsbelang voor te laten gaan op het eigen belang. De loyalist is een echte teamspeler. Ze leven vaak volgens de regel: “wat je belooft, moet je doen”. Hierdoor kunnen ze het belang van de ander voor hun eigen belang laten gaan. Tip: onderzoek waar je eigen behoeftes liggen.

    De perfectionist neemt geen genoegen met een 8, maar gaat vooral voor de 10. De lat ligt steeds weer hoger. Het is nooit goed genoeg. Deze persoon is kritisch op anderen, maar zeker ook op zichzelf. De innerlijke criticus kunnen zij maar moeilijk onder controle krijgen. Ze hechten aan planning en werken vaak ordelijk. Tip: wees minder kritisch voor jezelf en neem genoegen met een 8.


     

  • Je moet helemaal niks

    Je moet helemaal niks

    Author Ingrid

    Maar al te vaak hoor ik mensen tijdens coachgesprekken het woordje "moeten" gebruiken. Bij cliënten met stressgerelateerde klachten hoor ik het woordje zelfs nog ietsje vaker. Ik moet sporten, ik moet geld verdienen, ik moet dit, ik moet dat... de lijst is oneindig. Wanneer ik mijn cliënten terug geef dat het woordje "moeten" vaak valt, wordt dit veelal ook beargumenteerd met de reden "ja maar, het moet echt...". Geen speld tussen te krijgen. Of toch?

    Vervolgens stel ik de vraag wat dit moeten eigenlijk met je doet. Wat voor gevoel geeft het woordje "moeten" je? Reacties zijn vooral in de trend van "het verkrampt me", "het geeft druk", "het beperkt me". Niet echt iets waar je energie van krijgt dus. Hoe is dit in jouw leven? Moet jij veel van jezelf? En hoe kom je er weer van af, van al die "moetens"? Is het mogelijk om te ont-moeten?

    Ja, dat kan. Het vraagt wel wat oefening. Begin met deze stappen om jezelf te ont-moeten. 

    Stap 1: word jezelf bewust van hoe vaak je het woordje moeten gebruikt. Let er eens een paar dagen op of dit iets is wat jij veel doet. Dus als jij jezelf het woordje "moeten" hoort zeggen, denk dan even terug aan het uitroepteken op de foto.

    Stap 2: stel jezelf deze vragen: "Moet het echt? Of is het iets wat ik mezelf opleg? Hoe erg is het als ik genoegen neem met minder moeten?".

    Stap 3: komt er al iets meer ruimte? Vervang dan jouw "moetens" die overblijven, door "willen". Je moet namelijk helemaal niks! Hoe voelt het als je moeten vervangt door willen?

  • Sporten? Waarom zou ik?

    Sporten? Waarom zou ik?

    Author Ingrid

    Ik ben ervan overtuigd dat de keuze voor een sportief leven jouw leven mooier kan maken. En ik kan wel zeggen dat ik recht van spreken heb. Ik ben namelijk ervaringsdeskundig. Jaren terug was ik zo iemand die al uitslag kreeg als ze het woord “sporten” hoorde. Desondanks kreeg ik toch ooit het inzicht dat ik beter voor mijn lijf moest gaan zorgen. Sporten maakte daar onderdeel van uit. En zo werd ik iemand die van 15 minuten sporten per dag groeide naar 3 tot 5 keer per week een uur sporten. Aanvankelijk was het moeten. Maar moeten werd willen en nu wil ik niet anders meer.

    Sporten? Dit is waarom:

    • Je wordt fitter en meer ontspannen.
    • Het vermindert stress en onrustige gevoelens.
    • Het geeft je meer energie.
    • Je piekert minder en komt meer los van malende gedachten.
    • Je behoefte aan gezond eten wordt vanzelf gestimuleerd.
    • Je concentratie en creativiteit worden verbeterd.
    • Je slaapt beter.
    • Getrainde spieren verbruiken in rust meer energie, zodat je meer calorieën verbrandt. Door de hogere verbranding sla je ook minder vet op.
    • Je gewicht blijft meer in balans (en als het mee zit val je ook nog af).

     

  • Minder stress in 9 stappen

    Minder stress in 9 stappen

    Author Ingrid

    Eerder schreef ik al over hoe je signalen van stress kunt herkennen. Als je té vaak en té lang stress ervaart, kan dit niet alleen leiden tot lichamelijke klachten en overspannenheid. Als jij je signalen van stress te lang negeert of niet serieus neemt, kun je zelfs afglijden tot een burn-out. En geloof me, dat is niet iets wat je wilt.

    Stress is een van de meest destructieve krachten voor zowel je geest als je lichaam. Wacht daarom niet langer en kom in actie.

    Stap 1: onderzoek waar jouw stress vandaan komt. Dat kun je bijvoorbeeld doen door een stressdagboekje bij te houden. Hierbij noteer je 2 weken lang dagelijks welke situatie stressvol voor je was. Geef elke gebeurtenis een zogenaamd stress-cijfer, zodat je meer inzicht krijgt in welke gebeurtenissen of omstandigheden je voornamelijk stress geven.

    Stap 2: heb je voornamelijk stress van beperkende overtuigingen (ik ben niet goed genoeg) of irrationele gedachten (ik doe altijd alles fout)? Kijk eens wat mijn blogpost over omgaan met emoties voor je kan betekenen. 

    Stap 3: gebruik je vaak het woordje "moeten"? Hoe zou het voor je zijn als je "moeten" kunt vervangen door "willen"? Hoe voelt dat voor je? Om te onthouden: moeten geeft druk, willen geeft kracht.

    Stap 4: pas microbreaks toe in je leven. Een microbreak is een klein moment van ontspanning wat je ook tijdens je werk kunt toepassen. Het hoeft slechts enkele minuten te duren. Even zitten, even nietsdoen, even bewust de spanning loslaten en concentreren op je ademhaling. Adem 5 keer diep in door je neus, adem uit door je mond. Ervaar zelf hoe slechts 2 minuten je spanning al kunnen ontladen.


     

  • Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

    Author Ingrid

    Je hebt de diagnose burn-out gehad. De meeste mensen worstelen met deze diagnose. Gevoelens van schaamte, ontkenning en misschien wel schuld. Misschien ben je boos op jezelf. Denk je dat je gefaald hebt. Er kunnen allerlei emoties spelen. Als je wilt herstellen van je burn-out, zul je deze emoties eerst moeten aanvaarden. Erkennen dat ze er zijn. Er uiting aan geven.

    Want weet je… zolang je niet geaccepteerd hebt dat je burn-out bent, wordt het veel lastiger om te herstellen. Het kan zelfs langer duren. Al dat vechten met jezelf kost je bovendien ook heel veel energie. En laat dat nou net hetgeen zijn wat je nodig hebt voor je herstel.

    Je burn-out accepteren dus… maar hoe doe je dat?

    • Je emoties uiten is iets wat je kan helpen. Kies hiervoor een aantal mensen uit die dichtbij staan en bij wie je je vertrouwd voelt. Praat erover, hou het niet binnen. Gooi het eruit, huil het eruit. Alle opgekropte emoties houden ook weer spanning vast, dus het is belangrijk dat je dit wél uit.
    • Voor sommige mensen werkt schrijven heel goed. Dit kan ook een manier zijn om je emoties te uiten. Het kan bovendien verhelderend werken in je eigen herstelproces en het inzicht in jezelf.

     

  • Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Wat je kunt doen om uit je hoofd te komen

    Author Ingrid

    Herken je dit? Het zit zo vol in je hoofd, gedachten tuimelen over elkaar heen. Je hebt moeite je gedachten te ordenen en je te concentreren. Er zijn zo veel dingen te onthouden en je moet dit en dat ook niet vergeten. Eigenlijk voelt het alsof er niets meer in je hoofd bij past.

    Je ervaart onrust en chaos en vindt het lastig om je te focussen. Een vol hoofd leidt tot concentratieproblemen, waardoor je vermoeider raakt om toch nog hetzelfde te kunnen blijven doen. Het kost je steeds meer inspanning en energie.

     

    Uit je hoofd komen... hoe doe je dat eigenlijk?

    • Maak eerst je hoofd wat leger. Een eerste stap die je kunt zetten, is opschrijven wat er in zit. Zijn het die tientallen actiepunten die je nog moet doen? Schrijf dit dan eerst eens voor jezelf op en bekijk rustig wat de hoogste prioriteit heeft.
    • Zit je hoofd vooral "vol" met andere dingen die niet zo veel met actiepunten te maken hebben? Ook dan kun je beginnen met je hoofd leger maken door te schrijven. Welke gedachten bevinden zich in je hoofd, welke gedachten tuimelen er nu eigenlijk over elkaar heen? Schrijf het op en schep hierdoor orde.
    • Zo, nu dit gedaan is, gaan we wat aandacht geven aan lichamelijke inspanning. Uit je hoofd komen doe je juist door een lichamelijke activiteit te doen. Dus ook als je moe bent. Ga vaker wandelen of kijk hoe je concreet een begin kunt maken met meer lichaamsbeweging. Kies een vorm die je leuk vindt. Ik weet zeker dat je hoofd daarna leger is!

     

  • Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Fabel: een burn-out werkgerelateerd?

    Author Ingrid

    Regelmatig verbaas ik me over de onjuiste informatie die op internet te lezen is over een burn-out. En dan druk ik me nog zacht uit. Het lijkt me bijzonder lastig om in de wirwar van blogs en websites de juiste informatie te vinden. Want wat is nu waar? En wat ook juist niet? Gelukkig kan ik bloggen en de fabels de wereld uit helpen. Hier komt de eerste fabel: een burn-out is werkgerelateerd.

    Niet dus. Beter zou zijn: een burn-out is in de meeste gevallen werkgerelateerd. Op het werk zijn er verschillende factoren die kunnen leiden tot een burn-out. En ja, hoge werkdruk is misschien wel de belangrijkste. Maar wat ik ook zie: als werknemers zich niet veilig voelen om zich te uiten tegen hun leidinggevende, zijn zij geneigd om langer over hun eigen grenzen te gaan. Een burn-out ontstaat echter niet alleen door een hoge werkdruk. Er zijn meerdere factoren die meespelen, zoals de karaktereigenschappen van de medewerker.


     

  • Een eye-opener: echt eten

    Een eye-opener: echt eten

    Author Ingrid

    Een van de onderwerpen die altijd aan de orde komt bij mijn stress- en burn-outbegeleiding, maar natuurlijk ook bij mijn nieuwste programma een Gezonder Leven, is voeding. Een gezond voedingspatroon draagt namelijk niet alleen bij aan een gezond lichaam, maar een gezond voedingspatroon geeft ook energie en hiermee vergroot je je eigen draagkracht.

    Ik geloof in echt eten. Een van mijn inspirators is Michael Pollan (journalist, auteur en voedseldeskundige). In een filmpje op YouTube kun je zelf zien wat hij te vertellen heeft over voeding, de voedingsindustrie en de relatie met onze gezondheid. Onderstaand lees je het interview in een notendop. Voor mij is dit niet alleen mijn persoonlijke richtlijn hoe ik eet, maar ook is dit één van de onderwerpen die aan de orde komt in de online cursus een Gezonder Leven. Ik hoop dat het ook voor jou een eye-opener kan zijn om te kiezen voor echt eten.

    Michael Pollan vertelt over de negatieve invloeden van goedkoop en bewerkt voedsel

    Het is verbazingwekkend hoe goedkoop het voedsel tegenwoordig geproduceerd kan worden. De voornaamste bron van energie bij het produceren van voedsel in de landbouw is niet langer de zon, maar dit zijn fossiele brandstoffen geworden. Dit geldt voor zowel de productie van voedsel, maar ook voor het gebruik van pesticiden en het wereldwijd transporteren van voedsel. De huidige productie van voedsel is hiermee ook geen duurzame oplossing.

    Beïnvloedt goedkoop voedsel onze gezondheid?

    Er is een direct verband tussen het voedingspatroon in de westerse maatschappij in relatie tot ziektes, zoals obesitas, diabetes, hart- en vaatziekte en kanker. Het is niet normaal dat we deze ziektes ontwikkeld hebben. Het is grotendeels een gevolg van onze manier van eten en levensstijl. Op plaatsen in de wereld waar het westers voedingspatroon wordt geïntroduceerd, ontstaan dezelfde ziektes. Deze westerse ziektes verspreiden zich steeds verder naar gelang het westers voedingspatroon zich verder verspreid over de wereld.

    De oorzaken in een notendop

    Historisch gezien hebben er de laatste tientallen jaren radicale veranderingen plaatsgevonden in ons voedingspatroon:

    • Ons eten wordt steeds vaker geproduceerd in een fabriek.
    • De verwerking van suiker, kunstmatige suikers en glucose-fructosestroop in ons voedsel.
    • De introductie van fast food en het steeds groter maken van porties.
    • Het goedkoop aanbieden van vlees, waardoor mensen het meer zijn gaan eten.  
  • Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Wat mijn cliënten geleerd hebben van hun burn-out

    Author Ingrid

    Het was iets wat mij intrigeerde als ik mensen tegenover me had zitten in een loopbaanbegeleidingstraject. Mensen die een burn-out hadden gehad en die de vraag "Wat heb je geleerd van je burn-out?" niet goed konden beantwoorden. Het was misschien zelfs wel dat ik daardoor koos om me te specialiseren in stress en burn-out. Want ik zou écht goed kunnen doen! Ik zou al die mensen met een burn-out kunnen meenemen in hun leerproces en ontdekkingsreis en ze tot nieuwe inzichten kunnen brengen. Dat is nog eens écht iets betekenen voor andere mensen (mijn missie)!

    En zo ontwikkelde ik (na mijn opleiding) een traject voor burn-outbegeleiding wat je stapsgewijs meeneemt van accepteren naar herstellen, van herstellen naar leren en waarna je (indien werkgerelateerd) tot slot weer aan de slag kunt gaan. Met nieuwe leerpunten en inzichten uiteraard. Leren van je burn-out vind ik een essentieel onderdeel van je herstelproces. Het zorgt er bovendien voor dat terugval in de toekomst voorkomen wordt.

    Inmiddels lijkt het me interessant om te delen wat mijn cliënten eigenlijk tot leerpunten en inzichten benoemd hebben. En dat is best veel!

    • Ik heb geleerd dat ontspannen nut heeft.
    • Ik neem nu meer tijd voor mezelf, zodat ik weer kan opladen.
    • Ik wist niet dat ik zo veel invloed kan uitoefenen op situaties, gewoon door zelf duidelijker te communiceren.
    • Het waren vooral mijn eigen gedachten die mij stress gaven.

     

  • Energiegevers of energienemers?

    Author Ingrid

    Stress kent natuurlijk vele oorzaken. Soms wordt stress veroorzaakt doordat je te maken hebt met veel mensen en/of omstandigheden die je energie kosten. Als je te maken hebt met stress of vermoeidheid, kan onderstaande oefening je inzicht brengen in hoeverre dit veroorzaakt wordt door mensen en/of omstandigheden die je energie wegnemen. Energiegevers of energienemers?

    Door het invullen van onderstaand figuur kun je meer inzicht krijgen over je relatie met andere mensen en in hoeverre ze je energie geven of juist energie bij je wegnemen. Geef jezelf een plek in de cirkels door een rondje in het midden te tekenen. Teken daarna met groen de verschillende mensen in je leven die een positieve, steunende (energieverhogende) rol spelen in je leven. Zet ze op de afstand en plaats die passend is: staan ze dichtbij je of juist wat verder van je af? Teken hierna met rood de verschillende mensen in je leven die een negatieve (energieverlagende) rol spelen in je leven en zet deze ook op de afstand en plaats die passend is.

    cirkels

    Lees verder voor de vragen...


     

  • Hoe vind je een goede coach?

    Hoe vind je een goede coach?

    Author Ingrid

    De laatste weken zijn er berichten in de media verschenen dat het aantal coaches in Nederland explosief aan het stijgen is. Omdat “coach” geen beschermd beroep is, zou dit geen goed doen aan de coachmarkt. Want ja, hoe vaak hoor je niet dat iemand zichzelf coach noemt?

    Is het genoeg als iemand je van “adviezen” voorziet en ben je hiermee een coach? Of komt er misschien toch meer bij kijken? En hoe vind jij die speld in de hooiberg?

     

    Wat doet een coach? 

    Een coach geeft je feedback op je coachvraag en je proces zonder hierin adviserend te zijn. Een coach lost je problemen niet op door je te zeggen wat je moet doen, maar stelt vragen en reflecteert zodat je zelf tot inzichten komt. De coachee heeft namelijk alle antwoorden zelf al in zich, maar hij weet alleen even niet hoe hij deze antwoorden kan vinden. De coach stuurt dus niet, maar volgt de coachee. Door het stellen van open vragen, doorvragen, spiegelen en reflecteren neemt de coach je verder mee in je proces. Het is niet belangrijk wat de coach zelf op dit gebied heeft meegemaakt, of wat de coach ervan vindt; nee, de coachee staat centraal en de coach sluit aan bij wat de coachee nodig heeft.

    De competenties van een coach 

    Over welke competenties en vaardigheden hoort een coach te beschikken om zo effectief mogelijk te kunnen coachen? Ik noem er een paar:

    • Luisteren : een inkoppertje natuurlijk. Wat heb je aan een coach die niet goed kan luisteren? Als de coach goed geluisterd heeft, kan hij je verhaal ook samenvatten.
    • Empatisch : de coach kan zich inleven in de gevoelens en omstandigheden van de coachee. Hierdoor worden emoties beter begrepen en kan effectiever gecommuniceerd worden.
    • Onbevooroordeeld : oordelen is menselijk. Dat neemt niet weg dat een goede coach eerder nieuwsgierig dan oordelend is. Wat heb je aan een coach die meteen een stempel toekent aan iemand? Juist door niet te oordelen kan de coach zich open stellen voor het verhaal van de coachee.
    • Confronteren : soms is het nodig dat de coachee even wakker geschud wordt. Door te confronteren kunnen barrières doorbroken worden. Natuurlijk altijd op een respectvolle manier.
    • Opmerkzaam : van de coach mag je verwachten dat hij of zij ook opmerkzaam is op andere zaken dan het woord, zoals non-verbale communicatie of intonatie van de stem van de coachee.
    • Integer : de relatie tussen coach en coachee is een vertrouwensrelatie en de coachee moet erop kunnen vertrouwen dat de coach hiermee integer omgaat.
    • Communicatief vaardig : de coach stelt open vragen en vraagt door.

     

  • 8 Tips om een burn-out te voorkomen

    Author Ingrid

    AL mijn cliënten met een burn-out zeggen achteraf: "Had ik maar beter naar mijn lijf geluisterd". Ook zeggen ze allemaal dat ze het nooit meer willen meemaken. Dus als jij op dit moment last hebt van chronische stress en hierdoor klachten ervaart, lees dan vooral wat je NU kunt doen om de neerwaartse spiraal te doorbreken. Ik geef je 8 tips!

    1. Stop met vechten
    Misschien wel het meest lastig is aanvaarden hoe je ervoor staat. Flink doen en jezelf eroverheen zetten, zijn nu niet de dingen die je helpen. Door te vechten blijf je jezelf uitputten. Als je niet toegeeft aan hoe het écht met je gaat, raak je steeds verder verwijderd van jezelf en zullen je klachten verder toenemen. Als jij kunt erkennen dat het genoeg is geweest, heb je de eerste belangrijke stap gezet.

    2. Neem signalen van stress altijd serieus
    Sta eens stil en voel hoe het echt met je gaat. Als je klachten hebt, dan kun je dit zien als een signaal van je lichaam dat je over je grenzen bent gegaan. Het moet anders en dat kan ook. Steeds als je deze signalen negeert, negeer je in feite jezelf.

    3. Maak je werk niet belangrijker dan jezelf
    Is jouw to do-list belangrijker dan jouw gezondheid? Ga je toch maar half ziek aan het werk, omdat je anders nóg verder achter loopt? Dan maak je je werk belangrijker dan jezelf en ben je niet goed bezig. Jij gaat altijd voor. Zoek andere oplossingen of vraag om hulp.


     

  • Stress kan meer kapot maken dan je lief is

    Stress kan meer kapot maken dan je lief is

    Author Ingrid

    We kennen het natuurlijk allemaal: stress. Een beetje stress hoeft helemaal niet ongezond te zijn: we spreken dan van gezonde stress. Denk bijvoorbeeld aan verliefdheid. Wanneer je in een situatie bent, waarbij de stress als negatief wordt ervaren, spreken we van ongezonde stress. Maar ook kan de stress niet door je worden opgemerkt. Stress ontstaat doordat draaglast en draagkracht niet in balans zijn. Als stress té lang aanhoudt, ontstaan er klachten.  Wat gebeurt er nou eigenlijk in je lichaam als er sprake is van langdurige en ongezonde stress? Kan stress meer kapot maken dan je lief is?

    Er gebeurt van alles in je lichaam bij een stressreactie. Als je in een situatie terecht komt die stress veroorzaakt, gaan je bijnieren adrenaline aanmaken. Hierdoor versnelt o.a. je hartritme, stijgt de bloeddruk en ga je sneller ademen. Je lichaam wordt nu klaar gemaakt om te kunnen vechten of vluchten. Je hele lichaam is er klaar voor, maar hierdoor komen andere processen, zoals je spijsvertering, even tot stilstand. Er wordt in korte tijd enorm veel bloed naar je spieren getransporteerd, zodat je ook “klaar” bent om in actie te komen. Dit proces gebeurt in een fractie van een seconde en onbewust. Ook als je een ongeval krijgt en bewusteloos raakt, wordt er veel adrenaline aangemaakt om ervoor te zorgen dat je lichaam stabiel blijft. Deze adrenalinestoot kun je óók krijgen van positieve stress.


     

  • Communiceren kun je leren

    Communiceren kun je leren

    Author Ingrid

    Ik kom het nogal eens tegen bij coaching: mensen willen graag leren om beter te communiceren. Hoe kun je op een opbouwende manier de ander overtuigen van jouw mening of jouw standpunt? En dan het liefst zo dat je krijgt wat je wilt. Dat het de ander duidelijk is wat jouw mening is zonder dat er een conflict van komt. Ken jij de regels van doeltreffende communicatie waardoor de boodschap overkomt?

    Om het helder te maken hoe het niet moet, eerst een voorbeeld. Fred is een sloddervos en laat heel vaak zijn spullen in huis slingeren. Zijn vrouw Anna is netjes en houdt er juist van als het huis is opgeruimd. Anna: “Je maakt er steeds zo’n bende van in huis. Kun je nou gewoon ook eens een keer je rotzooi opruimen! Waarom moet ik dat nou steeds maar weer zeggen!”. Fred voelt zich aangesproken en gaat door de aanvallende manier van communiceren meteen in de verdediging: “Zeur toch niet altijd zo, ik kan het toch nooit goed doen”. Wat Anna eigenlijk doet, is kritiek leveren. Ze geeft vooral aan wat ze niet wil, want zo hebben wij dat nou eenmaal geleerd. Ze spreekt veel in de jij-vorm waardoor Fred ook bijna niet anders kan dan zich te verdedigen.

    Hoe zou Anna het nu ook kunnen zeggen? Hoe zou het overkomen als Anna zich meer richt op de feiten, haar gevoel benoemt en aangeeft hoe ze het wel zou willen? Anna: “Fred, ik heb er last van als je je spullen zo rond laat slingeren. Ik ben nu eenmaal netter dan jij. Ik heb er behoefte aan dat het opgeruimd is om me goed te voelen. Ik voel me verder niet serieus genomen als je mijn behoeften niet erkent. Ik zou het heel fijn vinden als je de moeite zou kunnen nemen om wat vaker je spullen op te ruimen”. Merk je het verschil? Anna spreekt nu in de ik-vorm. Ze benoemt de feiten zonder hierover te oordelen. Ook geeft ze aan waar ze behoefte aan heeft, dit is duidelijk voor Fred. Tot slot geeft ze ook nog aan hoe ze de situatie liever zou willen.


     

  • Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

    Author Ingrid

    Op 47-jarige leeftijd denk ik het een en ander geleerd te hebben over rouw en verlies. Rouwen is wat je doet als je iets of iemand voorgoed verliest. Dat kan niet alleen een dierbare zijn, maar ook bij verlies van je gezondheid, baan, relatie of huis kan er sprake zijn van rouw. Het is een stressvolle gebeurtenis die – afhankelijk van de grootte van het verlies – kan zorgen voor een aanhoudende stressreactie in je lijf. Rouw en verlies hoort bij het leven. Zo ook in mijn leven. Hoe groter het verlies in mijn leven was, hoe meer ik er van leerde. Acht jaar geleden moest ik na haar overlijden leren leven zonder mijn moeder. Dit jaar kwam daar het verlies van mijn vader bij. Het jaar 2013 zal altijd het jaar blijven waarin ik leerde leven zonder ouders. Er is genoeg te lezen over rouw en verlies en allerlei fases die je wel of niet doorloopt. Dit is wat ik geleerd heb, voor zover je dat kunt samenvatten in minder dan 1000 woorden. 

    Ontkenning is misschien wel één van de eerste emoties die je voelt. Ontkenning is als een soort overlevingsmechanisme. Als de klap van het verlies zó groot is, dat je het (nog) niet kunt bevatten, dan lijk je te bevriezen (een stressreactie, net als vechten of vluchten). Je gaat handelen op de automatische piloot, want de wereld draait gewoon door. Jouw wereld staat stil, maar alles gaat gewoon verder. Het gaat als het ware langs je heen. Langzaam maar zeker en beetje bij beetje dringt het tot je door: “Het is echt zo”. In de ochtenduren wakker worden en je de waarheid realiseren vond ik altijd het ergste. Mijn ervaring is dat je in deze fase ook de meest heftige, fysieke pijn ervaart. 

    Boosheid kan volgen als het besef verder door begint te dringen. Dit is niet voor iedereen zo. De (mate van) boosheid wordt mede bepaald door de grootte van het verlies. Als je iemand verliest op een leeftijd dat het te verwachten is, zal boosheid waarschijnlijk minder snel aanwezig zijn. Als iemand te jong overlijdt, zal het vaker voorkomen dat er sprake is van boosheid. In deze fase loop je ook vaak met vragen als “Waarom ik?”, “Waarom zij?” en ken je gevoelens van onrecht en onmacht. Vragen waarop je geen antwoord krijgt. Uiteindelijk ontdekte ik dat de “waarom-vraag” me niets opleverde. Er komen geen antwoorden die het verlies rechtvaardigen. Het beste antwoord is eigenlijk dat gerechtigheid niet altijd te vinden is in deze wereld (al denken we dat vaak wel). Vrijwel iedereen maakt vroeg of laat verlies mee in zijn of haar leven.

    Boosheid kun je maar het beste uiten. Doe je dit niet, dan hou je het vast in je lijf. En dat is niet fijn. Je kunt je boosheid uiten door je af te reageren op een boksbal, hard te schreeuwen wanneer niemand je kan horen, sporten, schrijven, praten, huilen, noem maar op. Het is voor iedereen weer anders. Verandert het iets aan de situatie? Nee. Lucht het op? Ja. 

  • 7 Tips om je doelen te bereiken

    Author Ingrid

    Hoe maak jij je doelen waar? Hoe vaak lukt het je om voor elkaar te krijgen wat je wilt? Met deze tips is je slagingskans zeker stukken groter.

    1. Visualiseer je einddoel 

    Stel je eens voor hoe het voor je zou zijn als je je doel bereikt zou hebben. Maak je einddoel voor jezelf eens helder alsof het een filmpje is. Hoe zou dit voor je zijn? Wat zou je omgeving aan je merken? Weet je dat het bereiken van je doelen een geweldige boost geeft voor je zelfvertrouwen? Je hebt het werkelijk bereikt, je hebt het gedaan! Zou dat niet fantastisch voelen?

    2. Omschrijf je doel in positieve vorm 

    Het is sterker als je doelen in positieve vorm formuleert in plaats van een negatieve vorm. Als je bijvoorbeeld zegt "ik wil niet meer roken" kun je dit ook omschrijven als "ik wil een gezond lijf". Door je doel zo te omschrijven heeft het meteen een positieve lading en dit heeft een positief effect op je mindset. Richt je dus op wat je WEL wilt in plaats van wat je niet wilt.

    3. Bepaal je doel zo specifiek mogelijk 

    Het is een feit: hoe specifieker je bent in het omschrijven van je doelen, hoe groter de kans is dat je ze ook behaalt. Er zijn meerdere methodes, maar ik denk dat de MAP-methode een heel eenvoudige en daardoor sterke methode is. Formuleer je doelen daarom: Meetbaar: hoe stel je objectief en zonder discussie vast of je je doel hebt bereikt? Wanneer ga je wat doen? Wees zo concreet mogelijk. Actief: maak duidelijk wat er moet gebeuren. Welke handelingen moeten worden verricht? Persoonlijk: maak duidelijk wat jij zélf gaat doen! Natuurlijk moeten anderen ook van alles in hun leven veranderen, maar dat kun jij niet besturen. Dat zullen ze zelf moeten doen.


     

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Geschreven door Ingrid op maandag, 20 februari 2012. Posted in Blog

Mijn partner heeft een burn-out. Wat nu?

Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burn-out aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burn-out raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou.

Omgaan met je partner die burn-out is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te geven hoe je hiermee om kunt gaan.

  • Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
  • Informeer jezelf over een burn-out en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga mee naar het eerste gesprek met de hulpverlener.

  • Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
  • Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
  • Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
  • Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
  • Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
  • Als de burn-out een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
  • Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
  • Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
  • Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
  • Stel eventueel je vraag aan mij door te mailen naar  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. . Geheel gratis en vrijblijvend. Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend gesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.

Comments (15)

  • Jessie

    Jessie

    06 maart 2013 at 08:59 |
    Mijn man is nu behoorlijk overspannen en het moeilijkste vind ik op dit moment dat hij het thuis op mij af reageert. Ik snap het wel, want ik ben de enige thuis met wie hij dit kan delen, maar ik kan hem zo moeilijk helpen. Hij gaat vaak zo te keer tegen mij met dat ik hem niet begrijp en dat ik hem niet steun dit in soms in bijzijn van onze dochter van 1,5. Zij begrijpt er niets van en komt dan naar mij toe om me te knuffelen of een hand op me neer te leggen. Ik leg dan aan haar uit dat papa problemen heeft en niet echt boos op me is.
    Hij is al naar de huisarts geweest, die heeft hem medicijnen gegeven om rustiger te worden en een doorverwijzing naar een psycholoog. Alleen zijn werkgever ziet niet in dat hij ziek is en wil dat hij gewoon komt werken. Ook de bedrijfsarts heeft niet geconcludeerd dat hij overspannen is. Dit alles komt door zijn werk, waarin hij naar zijn zeggen op de proef wordt gesteld en hij niet serieus wordt genomen.
    Ik weet het niet meer, ik wil hem zo graag helpen maar hoe? We krijgen alleen maar ruzie hierdoor. Ik merk dat het mij best zwaar valt omdat alles nu op mij neer komt. Heb je advies voor mij?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    08 maart 2013 at 12:16 |
    Wat moeilijk voor je, Jessie. Heeft de huisarts wel een diagnose gesteld, begrijp ik?

    Heb je eerder tegen je man gezegd dat je hem wel wilt begrijpen en dat je hem wel wilt steunen? Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen. Het is al fijn dat hij is doorverwezen naar een psycholoog; dit is in feite de persoon die hem hier nu verder bij gaat helpen. Wat jij wel voor hem kunt doen:
    - luisteren en hem laten praten, begrip tonen
    - stel desnoods als open vraag: wat kan ik voor je doen om je goed te helpen? Wat heb je van mij nodig? Jij hoeft dan ook geen oplossing te bedenken, je man kan dan aangeven wat hij van je nodig heeft.

    Wat je voor jezelf kunt doen:
    - zorg dat je zelf ook bij iemand terecht kunt om je verhaal kwijt te kunnen
    - blijf voor jezelf leuke dingen doen. Ook voor jou is deze situatie erg moeilijk. Soms kan het helpen om even afstand te nemen door dingen voor jezelf te blijven doen, soms kan dat al een klein wandelingetje zijn.

    Veel sterkte en lieve groet,
    Ingrid
  • Tanja

    Tanja

    03 mei 2013 at 20:19 |
    Mijn man is op dit moment bij zijn zus, nadenken over wat hij nog voelt voor mij. We zijn 12 jaar samen en hadden tot voor kort een geweldig huwelijk en leven.
    Ik ben kapot van verdriet want ik ben 20 weken zwanger en we hebben een zoon van 7 jaar. Ik ben met IUI zwanger geworden in december, een zeer bewuste keus dus. In februari op de wintersport, toen ik 11 weken zwanger was, ontdekte ik dat mijn man een relatie heeft met een 20 jaar jonger collegaatje (hij is 47) als sinds november, dus voor mijn zwangerschap.
    Het rare is dat de timing van de affaire "niet klopt", we waren in een piek van onze relatie (12 jaar), dat zegt mijn man ook en toch is er ruimte ontstaan. Na nu 5 weken knokken voor ons huwelijk, is hij nu vertrokken, want hij is in de war, voelt onrust en voelt de liefde niet meer voor mij en moet nadenken. Sinds 1,5 week heeft hij de diagnose burnout/depressie en is er niets van hem over. Veel van zijn extreem egoistische gedrag kan ik nu wel plaatsen want de dingen die hij deed, paste niet bij mijn man.
    Op zijn werk werd hij in januari tijdelijk ontheven van bepaalde taken want er liep een onderzoek naar hem. Uiteindelijk bleek hij niets misdaan te hebben maar het hele gebeuren heeft forse impact gehad op zijn eigenwaarde en zelfbeeld, plus zijn gevoel van rechtvaardigheid. Al met al diverse factoren waardoor een burnout/depressie me niet verbaasd.

    En ondanks alles wat er is gebeurd, wil ik mijn huwelijk en mijn gezin nog niet opgeven en wil ik mijn man graag thuis hebben zodat hij kan herstellen en genezen, al duurt dat lang en wordt dat voor mij zwaar. Hij twijfelt echter sterk aan zijn liefde voor mij en de verliefdheid op het collegaatje, helpt daarbij niet. Zij trekt aan hem, Joost mag weten waarom ze in zee wil met een man die 20 jaar ouder is, zo ziek is en over 4 maanden vader wordt van een baby, maar a la.

    Op welke manier kan ik mijn man overtuigen om thuis te komen en hier in alle rust te herstellen? Hij houdt zich nu vast aan de liefde voor mij die hij mist maar ik durf met alle vertrouwen te zeggen dat dat er nog is, alleen is het voor nu weg door alles wat er gebeurd is. Tzt zal het terugkomen. Ik weet dat ik hem niet zomaar kan overtuigen en ik weet ook dat ik niets kan zeggen waardoor hij direct terugkomt maar wat is in dit geval de beste aanpak met de meeste kans van slagen of waarbij ik hem in ieder geval niet afstoot ?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      06 mei 2013 at 05:41 |
      Allereerst wil ik zeggen dat ik met je mee voel, Tanja. Heftig wat je meemaakt en dan ook nog terwijl je 20 weken zwanger bent.

      Om je vraag te beantwoorden: ik weet niet of ik je het antwoord ga geven waarop je hoopt. Dit is namelijk mijn ervaring: als een man zegt dat hij ruimte nodig heeft om na te denken, dan is dit ook zo. Hij is nu tenminste op een “onafhankelijke” plek waar hij die ruimte ook heeft. Als hij zegt dat dit is wat hij nodig heeft, dan kun je hem misschien beter daar laten. Ik denk juist dat je meer kans hebt op zijn terugkomen als hij je gaat missen en hij bewust zelf die keuze maakt (voor jou). Eigenlijk denk ik dus ook niet zo zeer dat je hem kunt “overtuigen” om thuis te komen en in alle rust te herstellen. Het kan juist zijn dat dit voor hem nog verwarrender en moeilijker wordt. Of erger: als je te hard aan hem “trekt” (zoals zij), dat hij juist bij je weggaat. Het beste wat je mijns inziens kunt doen, is hem laten weten dat je er voor hem wilt zijn als hij daar behoefte aan heeft.

      Ik wens je veel sterkte.
  • Ellebil

    Ellebil

    23 juni 2013 at 09:00 |
    Hallo allemaal.

    Mijn vriend zit tegen overspannenheid aan. Zegt de huisarts. Persoonlijk denk ik dat hij al veel eerder heen is. Hij is doorverwezen naar een eertelijnspsychoog alleen wil hij er nu niet eens meer naar toe. Ik probeer hem in alles te helpen maar dit word erg moeilijk omdat hij heel kortaf tegen mij doet! Als ik iets zeg krijg ik weinig reactie terug. Als we op visite zijn of hij praat met andere mensen dan is hij z'n oude zelf weer maar zodra we weer in de auto zitten is hij weer stil en kortaf! Hierdoor voel ik me weer afgewezen en word het voor mij moeilijker om positief te blijven. Zelfs nu ik net geopereerd bent reageert hij weinig en komt ook niet uit zichzelf mij helpen. Moet bijna om alles vragen! Is dit normaal bij iemand die overspannen is ? En kan ik er wat aan doen om hem te helpen! Want ik word hier zo onzekere van
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    28 juni 2013 at 05:28 |
    Lieve Ellebil,

    Als je vriend inderdaad overspannen is, kan het zeker zo zijn dat hij minder aandacht voor jou heeft. Misschien heeft hij al zijn aandacht voor zichzelf nodig om "overeind" te blijven. Voor veel mensen is het erg moeilijk om te erkennen dat ze overspannen of burn-out zijn. Er kan een gevoel van schaamte meespelen. Dit komt omdat men vaak denkt dat overspannenheid of burn-out een teken van zwakte is.

    Heb je je vriend wel eens gevraagd HOE je hem het beste kan helpen? Wat ik je als laatste nog mee wil geven: probeer het niet op jezelf te betrekken door onzeker te worden.

    Ik wens je veel sterkte toe.
  • irene

    irene

    28 juni 2013 at 23:11 |
    Heb hetzelfde probleem. Mijn partner heeft de de diagnose burn-out en zwaar overspannen. Ik kan hem op persoonlijk vlak niet bereiken. Voor mij is het extra zwaar, omdat ik zelf ook nog eens een chronische ziekte heb die zowel lichamelijk en geestelijk zo'n effect heeft. Probeer af en toe tijd voor mezelf te nemen, maar heb dan ook weer het gevoel dat ik hem in de steek laat. Iemand ideeën???
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      03 juli 2013 at 04:47 |
      Zijn er nog dingen die jullie samen kunnen doen, Irene? Waar jullie allebei van kunnen genieten... misschien iets wat jullie deden voor je partner een burn-out kreeg? Ik denk verder dat het goed is dat je juist wel die tijd voor jezelf neemt. Ook jij hebt het nodig om energie op te laden. Sterkte, Irene.
  • M

    M

    05 november 2013 at 06:23 |
    Mijn man heeft een Burn-out . Vorige week voor het eerst bij de psycholoog geweest. Het heeft veel met zijn werk te maken. Alleen het probleem is we zijn altijd thuis maar ook op het werk. Het gaat 24uur per dag door. We varen op een binnenvaartschip en zijn veel in het buitenland en zitten dus eigenlijk op een eiland. Niemand kan een kant op om even weg te zijn. Heb echt geen idee hoe ik het moet aanpakken zit er zelf aardig doorheen. Hij zegt niets en als ik probeer te praten speelt gelijk de woede op. Word kwaad om niets. Wat moet ik doen?
  • Ingrid Prent

    Ingrid Prent

    06 november 2013 at 13:29 |
    Beste M,

    Ik zou willen dat ik zó het antwoord voor je paraat had, maar dat heb ik niet. Jullie bevinden je in een moeilijke situatie. Als ik goed begrijp, is je man bij de psycholoog geweest. Als het goed is, gaat deze persoon ervoor zorgen dat hij handvatten krijgt om de situatie te verbeteren. Misschien heeft je man geen behoefte om erover te praten, lieve M. Je kunt misschien eens vragen hoe je hem het beste kunt helpen. Soms kunnen dat ook hele praktische zaken zijn. Het kwaad worden "om niets" is iets wat helaas ook erbij hoort.

    Ik wens je veel sterkte en alle goeds. En zorg ook goed voor jezelf.
  • me

    me

    13 januari 2014 at 13:15 |
    goedemiddag,

    ik weet niet meer wat ik moet doen. mijn vriend is overspannen en begrijp mijn vriend helemaal . ik heb zo vaak gevraagd of we iets kunnen doen samen en zegt steeds dat hij er geen in heeft en als zijn vrienden of broer of zus hem wat vragen dan kan het wel en dan voel ik me ook afgewezen en wordt daar erg onzeker van .. ik mag hem ook niet aan raken ...en doe ook alles zelf met de kinds wat ook zwaar is
    weten jullie mss wat ik nog kan doen?
    • Ingrid Prent

      Ingrid Prent

      13 januari 2014 at 15:45 |
      Heb je al gevraagd HOE je hem het beste kunt helpen, beste me?
  • Jenny

    Jenny

    27 januari 2014 at 12:42 |
    Na diverse reorganisaties 'overleefd' te hebben is mijn partner uiteindelijk via een massa-ontslag toch ontslagen. Gelukkig had hij binnen een half jaar al weer een andere baan. Die baan vindt hij wel leuk maar er heerst een nare bedrijfscultuur van steeds paniek schoppen. Bovendien staan er hier weer allerlei reorganisaties op stapel en vertrekt de ene na de andere collega. Mijn partner moet veel overwerken, ook vaak in het weekend standby staan en hij moet voor zijn werk per dag 200 kilometer reizen (file rijden).
    Dan is ook nog zijn vader anderhalf jaar geleden plotseling overleden. Daarvoor al maar nu nog meer trekt zijn moeder enorm aan hem: zij legt veel beslag op hem omdat ze nooit haar kinderen heeft kunnen loslaten. Door dit alles is mijn partner volgens mij overspannen geraakt/ aan het raken. Hij heeft het gevoel nergens meer tijd voor te hebben, steeds achter de feiten aan te lopen, wel te kunnen huilen als iets een beetje misloopt. Hij klaagt tegen mij dat hij toch nooit iets goed doet (wat ik helemaal niet met hem eens ben), hij vergeet de ene na de andere afspraak of belofte, hij is mopperig en hij is niet vooruit te branden.
    Ik probeer begrip op te brengen en hem met zo min mogelijk dingen te belasten. Het probleem is alleen wel, dat als ik hem de ruimte probeer te geven, zijn moeder die ruimte direct voor zichzelf inpikt. Maar mijn partner durft of wil niet tegen zijn moeder op.
    Door dit alles ben ik ook lang niet altijd meer tevreden over onze relatie. Ik probeer ook aan mijn trekken te komen maar wil hem toch niet belasten. Ik vind het balanceren maar ik zie dat hij toch slechter wordt. Ik heb al diverse keren aangegeven dat ik bang ben dat hij overspannen aan het worden is en ik heb hem gevraagd hoe ik hem kan helpen. Maar ik krijg nooit echt een reactie daarop.
    Wat nu? Wat kan ik nog meer doen om mijn partner te helpen?
  • Ro

    Ro

    20 maart 2014 at 11:19 |
    Hallo,

    Mijn vriendin is nu ongeveer 3 jaar overspannen/burnout en lichtje depressief. Ze is toen naar de dokter geweest en loopt sindsdien bij de psycholoog. Ze is na 2 jaar een tijdje stabiel geweest en is toen medicatie (paroxetine 20mg) af gaan bouwen tot 3mg en toen ging het mis, alle stress kwam weer terug waardoor ze niet meer at, sliep en alleen maar paniekaanvallen kreeg wat ze zelf ontwikkeld in haar hoofd. dat komt omdat haar perfectionisme in de weg zit, dat is haar grooote probleem! Dat heeft een paar weken geduurd voordat ze daar weer stabiel van werd en is op de 4 mg blijven zitten en ging aardig goed weer. Nu zijn net de stucador en tegelzetter klaar na 2 weken verbouwen wat de nodige spanningen meebrengt en nu zit ze weer een week thuis en is alleen maar bezig met angsten creeeren over dingen waar ze normaal totaal geen moeite mee heeft. Totaal geen zelfvertrouwen dus! I
    Ik vind het zo zielig en heb echt het gevoel dat ik niks voor haar kan doen. Ze probeert zelf van alles en is slim genoeg om alles precies te vertellen wat ze voelt, alleen haar lichaam (maag) waar ze nu een 2de maagzweer is op komst en haar geest kan niet stoppen met denken.

    Wandelen doen we en ik probeer haar te stimuleren voor yoga of sportschool, alleen de zenuwen zijn zo sterk op het moment dat dat kansloos is. Ik wil zo graag iets voor haar doen maar weet niet hoe meer.
    Wat kan ik nog doen?
    • Ingrid

      Ingrid

      28 maart 2014 at 05:58 |
      Ik denk dat je vooral kunt blijven stimuleren om actief buiten te blijven. Wandelen is goed om te blijven doen. Yoga (misschien thuis?) is ook een manier om tot rust te komen. Kijk ook even op de site of het boek Verademing van nut kan zijn. Veel sterkte.

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.