De werkzaamheden van Uw Coach worden met ingang van 1 januari 2017 voortgezet onder de naam De Gezonderie. Klik hier voor De Gezonderie. 

Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

on vrijdag, 13 december 2013. Posted in Blog

Wat ik geleerd heb van rouw en verlies

Op 47-jarige leeftijd denk ik het een en ander geleerd te hebben over rouw en verlies. Rouwen is wat je doet als je iets of iemand voorgoed verliest. Dat kan niet alleen een dierbare zijn, maar ook bij verlies van je gezondheid, baan, relatie of huis kan er sprake zijn van rouw. Het is een stressvolle gebeurtenis die – afhankelijk van de grootte van het verlies – kan zorgen voor een aanhoudende stressreactie in je lijf. Rouw en verlies hoort bij het leven. Zo ook in mijn leven. Hoe groter het verlies in mijn leven was, hoe meer ik er van leerde. Acht jaar geleden moest ik na haar overlijden leren leven zonder mijn moeder. Dit jaar kwam daar het verlies van mijn vader bij. Het jaar 2013 zal altijd het jaar blijven waarin ik leerde leven zonder ouders. Er is genoeg te lezen over rouw en verlies en allerlei fases die je wel of niet doorloopt. Dit is wat ik geleerd heb, voor zover je dat kunt samenvatten in minder dan 1000 woorden. 

Ontkenning is misschien wel één van de eerste emoties die je voelt. Ontkenning is als een soort overlevingsmechanisme. Als de klap van het verlies zó groot is, dat je het (nog) niet kunt bevatten, dan lijk je te bevriezen (een stressreactie, net als vechten of vluchten). Je gaat handelen op de automatische piloot, want de wereld draait gewoon door. Jouw wereld staat stil, maar alles gaat gewoon verder. Het gaat als het ware langs je heen. Langzaam maar zeker en beetje bij beetje dringt het tot je door: “Het is echt zo”. In de ochtenduren wakker worden en je de waarheid realiseren vond ik altijd het ergste. Mijn ervaring is dat je in deze fase ook de meest heftige, fysieke pijn ervaart. 

Boosheid kan volgen als het besef verder door begint te dringen. Dit is niet voor iedereen zo. De (mate van) boosheid wordt mede bepaald door de grootte van het verlies. Als je iemand verliest op een leeftijd dat het te verwachten is, zal boosheid waarschijnlijk minder snel aanwezig zijn. Als iemand te jong overlijdt, zal het vaker voorkomen dat er sprake is van boosheid. In deze fase loop je ook vaak met vragen als “Waarom ik?”, “Waarom zij?” en ken je gevoelens van onrecht en onmacht. Vragen waarop je geen antwoord krijgt. Uiteindelijk ontdekte ik dat de “waarom-vraag” me niets opleverde. Er komen geen antwoorden die het verlies rechtvaardigen. Het beste antwoord is eigenlijk dat gerechtigheid niet altijd te vinden is in deze wereld (al denken we dat vaak wel). Vrijwel iedereen maakt vroeg of laat verlies mee in zijn of haar leven.

Boosheid kun je maar het beste uiten. Doe je dit niet, dan hou je het vast in je lijf. En dat is niet fijn. Je kunt je boosheid uiten door je af te reageren op een boksbal, hard te schreeuwen wanneer niemand je kan horen, sporten, schrijven, praten, huilen, noem maar op. Het is voor iedereen weer anders. Verandert het iets aan de situatie? Nee. Lucht het op? Ja. 

Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

on dinsdag, 17 april 2012. Posted in Blog

Hoe accepteer je de diagnose burn-out?

Je hebt de diagnose burn-out gehad. De meeste mensen worstelen met deze diagnose. Gevoelens van schaamte, ontkenning en misschien wel schuld. Misschien ben je boos op jezelf. Denk je dat je gefaald hebt. Er kunnen allerlei emoties spelen. Als je wilt herstellen van je burn-out, zul je deze emoties eerst moeten aanvaarden. Erkennen dat ze er zijn. Er uiting aan geven.

Want weet je… zolang je niet geaccepteerd hebt dat je burn-out bent, wordt het veel lastiger om te herstellen. Het kan zelfs langer duren. Al dat vechten met jezelf kost je bovendien ook heel veel energie. En laat dat nou net hetgeen zijn wat je nodig hebt voor je herstel.

Je burn-out accepteren dus… maar hoe doe je dat?

  • Je emoties uiten is iets wat je kan helpen. Kies hiervoor een aantal mensen uit die dichtbij staan en bij wie je je vertrouwd voelt. Praat erover, hou het niet binnen. Gooi het eruit, huil het eruit. Alle opgekropte emoties houden ook weer spanning vast, dus het is belangrijk dat je dit wél uit.
  • Voor sommige mensen werkt schrijven heel goed. Dit kan ook een manier zijn om je emoties te uiten. Het kan bovendien verhelderend werken in je eigen herstelproces en het inzicht in jezelf.

 

  nobco2009 klein web_linksweb_links

© 2009-2016 Uw Coach ~ Deze site is auteursrechtelijk beschermd

Privacyverklaring ~ Disclaimer

Sitebouw © 2012, EsIct